ผมทำอย่างนี้มันผิดมากไหม หรือสิ่งที่ผมทำมันมากเกินไปหรือไม่

ฉันคงเข้าใจผิดไปเอง คำว่าคู่ชีวิตนั้นคือคนสองคนที่จะเดินร่วมทางฟันฝ่าอุปสรรคไปด้วยกัน ไม่ว่าจะสุขจะทุกข์ก็ต้องร่วมแบ่งปัน ร่วมกันให้คำปรึกษา หาทางออกร่วมกัน แต่สิบปีที่ผ่านมา แม้ความรักความผูกพันที่เกิดขึ้นอาจจะเกิดมาด้วยเหตุบังเอิญหรือเพราะอะไรก็แล้วแต่ เธอเคยรับฟังความคิดฉันบ้างไหม เธอเคยขอโทษฉันหรือเปล่า เธอมันถูกตลอด ไม่ว่าเรื่องอะไรเธอก็ไม่เคยยอมลงให้ฉันเลย ฉันพูดเรื่องความไฝ่ฝันทะเยอทะยาน เธอก็ว่าฉันเพ้อเจ้อ ฉันจะทำอะไรเธอก็บอกว่าฉันทำไม่ได้ แทนที่จะให้กำลังใจ เธอกลับตัดตอนความฝันและความทะเยอทะยานของฉันไปจนหมดสิ้น บอกตามตรงฉันคงไม่ไหวกับตรงนี้แล้วนะ เมื่อความคิดเรามันต่างกันสุดขั้วอย่างนี้ ก็คงไม่มีประโยชน์อะไรที่จะต้องเดินทางร่วมกัน  ใช่ฉันมันเพ้อเจ้อ ที่จะคิดวางอนาคตให้ครอบครัวเป็นปึกแผ่นมั่นคง อยู่ดีสบายให้ลูกมีอนาคตที่สดใส ไม่ให้ลำบากเหมือนรุ่นปู่รุ่นพ่อ ฉันผิดเหรอที่จะวางอนาคตทางการศึกษาให้ลูกรู้เท่าทันโลก มีสังคมที่ดี มีปัจจัยความรู้ที่พร้อมในการที่จะสู้กับคนอื่นในอนาคตได้ ฉันเสียใจจริงเพราะเธอไม่เคยฟังความเห็นของฉันเลย เธออยากจะอยู่อย่างพอเพียงในเมืองเล็กๆ ซึ่งความจริงมันก็ไม่ได้พอเพียงอย่างที่เธอคิด เธอต้องกู้หนี้ยืมสินเพื่อมารักษาหน้าตัวเอง แล้วหนี้สินเมื่อไหร่มันจะจบ ถึงแม้เธอจะบอกว่า หนี้แบบนี้ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน เพราะถ้าเอจากไปบริษัทประกันเขาจะจ่ายหนี้ก้อนนั้นแทนให้ แล้วเธอไม่คิดจะยืนด้วยลำแข้งตัวเองบ้างเลยหรือ เธอจะสอนลูกสอนหลานแบบนี้เหรอ ความคิดเราต่างกันเกินไป แล้วเมืองเล็กๆที่ไม่มีอะไรแบบนั้นฉันก็ไม่เคยคิดจะไปอยู่ เพราะฉันคิดว่ามันจะช่วยเตรียมความพร้อมอะไรให้ลูกหลานฉันให้ต่อสู้และมีที่ยืนในสังคมทั้งในปัจจุบันและอนาคตได้
  เพื่อนๆคิดว่าไงครับ มีใครเจอปัญหาอย่างนี้หรือเปล่า แล้วจะแก้ปัญหายังไงครับ