เราคุยกับคนนึง ทุกวันแต่ไม่รู้ในฐานะอะไร เพราะเค้ายังไม่ลืมแฟนเก่า
เราเคยถามลืมแฟนเก่ายัง เค้าบอกไม่ลืม แฟนเก่ากลับมา เค้าจะกลับไปคบอีก
ฟังแล้วหน้าชา ถามตัวเองแล้วเราล่ะ คือใครมีความหมายอะไร ที่คุยเป็น ชม. ทุกวัน
เจอกันเกือบทุกเสาร์ อาทิตย์ วันลาเลนไทน์ที่ผ่านมาก็อยู่ด้วยกัน เป็นแค่คนคั่นเวลา แก้เหงา เท่านั้น
ถ้าไม่มีเรื่องที่เค้ายังไม่ลืมแฟนเก่า เราก็พอใจในจุดที่ยืนอยู่ คนที่เพิ่งรู้จักกัน ค่อยใช้เวลาเรียนรู้กันไป
ค่อยๆใช้เวลาสร้างความเชื่อใจ ความผูกพันกัน เราชอบความสัมพันธ์ที่ค่อยเป็นค่อยไป เปิดใจเรียนรู้กัน
ทุกวันนี้เราสามารถถามเค้าได้ วันนี้ทำอะไร ไปไหน คุยกับใครบ้างแนวจีบๆ ออกแนวบ่นๆเค้า เรื่องโทรไม่รับ อ่านไลน์ไม่ตอบ
เค้าไม่เคยโทรหาเราซักครั้ง มีแต่เราโทไป ดังประมาณหนึ่งครั้ง ก็รับแล้วค่ะ
เราไม่อยากไปแทนที่ใคร เราไม่ได้ขอให้ลืมแฟนเก่าจากความทรงจำ แต่ขอให้ลืมไปจากหัวใจ
เปิดใจเรียนรู้เรา เราขอมากไปหรอค่ะ ขอแค่ให้เค้าเปิดใจให้เรา เราพร้อมที่จะรอ รอจนวันที่เค้าเชื่อมั่นในเรา
แต่มาวันนี้เราเหนื่อยค่ะ เหมือนเราไม่มีค่า ไม่มีความหมายใดๆ ไม่มีความสำคัญกับเค้า จะอยู่หรือไปก็เท่านั้น
เราควรจะรอ รอว่าเมื่อไหร่เค้าจะลืมแฟนเก่า ซึ่งก็ไม่รู้เมื่อไหร่ ถ้าเรารอเราจะรอจนถึงที่สุด
และลืมเรื่องแฟนเก่าเค้าไป เราจะยืนข้างๆเค้า รอจนเค้าเปิดใจให้เรา ถ้าเราเจ็บเราก็ยอมรับผล เพราะเชื่อว่าทำดีที่สุดแล้ว
หรือควรพอดีค่ะ ถ้าพอเราจะถอยออกมาจากชีวิตเค้าตลอดไป ตัดใจให้ขาด
เราควรเลือกทางใดดีค่ะ เลือกแล้วเราจะไม่กลับมาลังเลแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะสำหรับทุกคำตอบ
ปล. ผู้ชายคนนี้โลกส่วนตัวสูง เก็บตัว พูดน้อย
ขอโทษค่ะ หาความรักวัยทำงานไม่เจอ ขอแท็กความรักวัยรุ่นนะคะ
ต้องรักต้องรอ หรือต้องลืมเมื่อเธอไม่เคยลืมแฟนเก่า ขอคำปรึกษาค่ะ
เราเคยถามลืมแฟนเก่ายัง เค้าบอกไม่ลืม แฟนเก่ากลับมา เค้าจะกลับไปคบอีก
ฟังแล้วหน้าชา ถามตัวเองแล้วเราล่ะ คือใครมีความหมายอะไร ที่คุยเป็น ชม. ทุกวัน
เจอกันเกือบทุกเสาร์ อาทิตย์ วันลาเลนไทน์ที่ผ่านมาก็อยู่ด้วยกัน เป็นแค่คนคั่นเวลา แก้เหงา เท่านั้น
ถ้าไม่มีเรื่องที่เค้ายังไม่ลืมแฟนเก่า เราก็พอใจในจุดที่ยืนอยู่ คนที่เพิ่งรู้จักกัน ค่อยใช้เวลาเรียนรู้กันไป
ค่อยๆใช้เวลาสร้างความเชื่อใจ ความผูกพันกัน เราชอบความสัมพันธ์ที่ค่อยเป็นค่อยไป เปิดใจเรียนรู้กัน
ทุกวันนี้เราสามารถถามเค้าได้ วันนี้ทำอะไร ไปไหน คุยกับใครบ้างแนวจีบๆ ออกแนวบ่นๆเค้า เรื่องโทรไม่รับ อ่านไลน์ไม่ตอบ
เค้าไม่เคยโทรหาเราซักครั้ง มีแต่เราโทไป ดังประมาณหนึ่งครั้ง ก็รับแล้วค่ะ
เราไม่อยากไปแทนที่ใคร เราไม่ได้ขอให้ลืมแฟนเก่าจากความทรงจำ แต่ขอให้ลืมไปจากหัวใจ
เปิดใจเรียนรู้เรา เราขอมากไปหรอค่ะ ขอแค่ให้เค้าเปิดใจให้เรา เราพร้อมที่จะรอ รอจนวันที่เค้าเชื่อมั่นในเรา
แต่มาวันนี้เราเหนื่อยค่ะ เหมือนเราไม่มีค่า ไม่มีความหมายใดๆ ไม่มีความสำคัญกับเค้า จะอยู่หรือไปก็เท่านั้น
เราควรจะรอ รอว่าเมื่อไหร่เค้าจะลืมแฟนเก่า ซึ่งก็ไม่รู้เมื่อไหร่ ถ้าเรารอเราจะรอจนถึงที่สุด
และลืมเรื่องแฟนเก่าเค้าไป เราจะยืนข้างๆเค้า รอจนเค้าเปิดใจให้เรา ถ้าเราเจ็บเราก็ยอมรับผล เพราะเชื่อว่าทำดีที่สุดแล้ว
หรือควรพอดีค่ะ ถ้าพอเราจะถอยออกมาจากชีวิตเค้าตลอดไป ตัดใจให้ขาด
เราควรเลือกทางใดดีค่ะ เลือกแล้วเราจะไม่กลับมาลังเลแล้วค่ะ ขอบคุณค่ะสำหรับทุกคำตอบ
ปล. ผู้ชายคนนี้โลกส่วนตัวสูง เก็บตัว พูดน้อย
ขอโทษค่ะ หาความรักวัยทำงานไม่เจอ ขอแท็กความรักวัยรุ่นนะคะ