เรื่องมีอยู่ว่า

เรามีเพื่อนร่วมห้องคนนึงขอเรียกว่า ชี อยู่กับเรามาตั้งแต่ม.4 ตอนนี้,.5ล่ะ

เริ่มมาจากชีชวนเราไปญี่ปุ่นด้วยช่วงซัมเมอร์นี้ ตอนแรกแม่เราไม่ให้เพราะปีก่อนเราพึ่งไปมา
แต่พอถูกชีกับแม่ชีรบเร้าเป็นอาทิตย์ แม่เราก็เลย

"อะๆ แล้วแต่ไปก็ไป งั้นเอาข้อมูลมาให้หน่อยละกัน"ซึ่งเราต้องทำเรื่องยกเลิกการเรียนพิเศษทั้งหมดเพื่อจะไปกับชี)

หายไปเกือบเดือน เราเลยไปถามว่า เออตอกลงจะให้เราไปญี่ปุ่นด้วยป่ะ ถ้าจะให้ไปเอาใบสมัครมาให้หน่อยนะ
ใชีก็พิมพ์ไลน์มาเลยค่ะว่า


แกเค้าอยากไปคนเดียวอ่ะ เค้าจ่ายเงินแล้วอยากเรียนให้คุ้มมีแกไปด้วยเค้ากลัวไม่ไดฝึก ถ้าแกจะไปไปที่อื่นได้มั้ย

พออ่านจบแบบ  ....นะ  ตอบไปสั้นว่า" อืม เข้าใจไม่เป็นไร"   ตอนนั้นก็คิดว่า เออก็ดีที่มันพูดตรงๆจะได้ไม่ต้องโกรธกัน


ผ่านไปสักพัก วันรับคแนน มันได้เยอะ เราได้น้อย เราก็พูดออกมาว่า
"โห แกได้เยอะอ่า"
.
.
.
จากนั้นชีและเพื่อนชีก็ตึงใส่เรา คือก็พูดกันนะแต่น้อยลง ตอนแรกก็ไม่อะไร
จนมารู้ว่าชีตีความว่าเราดูถูก

เครียดเลยค่ะ ถามมันตรงๆว่า
"เราดูถูกตอนไหน"
ชี" ก็ที่แกถามว่าทำไมเราได้มากกว่า"

คือชีตีความว่า แกได้เยอะอ่า= ทำไมคนอย่างแกได้เยอะอ่า

ชีโทรมาบอกว่าให้เราเปลี่ยนนิสัยเราเพราะเห็นแกตัว
เรา"เราเห็นแก่ตัวตอนไหน"
ชี"แกไม่ยอมบอกข้อสอบเพื่อนเห็นแก่ตัว แกดูถูกเพื่อนอ่า นี่คือเราไม่อยากนินทาแกนะ เห็นแกเป็นเพื่อนเราเลยบอก "
ตอนนั้นพยายามอธิบายว่าไม่ได้ดูถูกที่ถามแบบนั้นอ่ะ ตั้งจใจจะถามจริงๆ ทั้ง ขอโทษเพื่อให้ชีและเพื่อนชีเข้าใจ ช่วงนั้นร้องไห้ด้วยแบบเครียดอ่ะ
.
.
.
พอมาตอนนี้ เริ่มคิดว่า ทำงี้ไม่ต้องคิดว่ากุเป็นเพื่อนดีกว่าป่ะ

เพื่อนอย่างชีเนี่ย...ควรเสียดายมั้ยคะ??

หรือควรปรับตัวกับมันดี??= =