ภาค ปฐมบท
ในตอนที่ผมอยู่ ม.3 วันนั้นเป็นวันที่ผมได้รับ ประกาศณีบัตร ระหว่างที่ผมนั่งรอที่จพขึ้นไปรับนั้น ผมได้เจอ ผู้หญิงคนหนึ่ง เธอตัวผอม ขาว ใส่แว่น ผมทรงติ่ง ( ยังไม่ได้ใช้กฏใหม่แบบปัจจุบัน ) ผมรู้เพียงว่า เธออยู่แผนก ม.ต้น เช่นเดียวกับผม และ เป็นรุ่นน้องผมอย่างแน่แท้ ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย ผมไม่รู้แม้แต่ห้อง ผมรู้เพียงชื่อจริงของเธอเท่านั้น ( ตอนเธอรับประกาศฯผมตั้งใจฟังชื่อมาก ) รู้ตัวอีกที ผมก็ชอบเธอเข้าซะแล้ว [ เพลง รักแรกพบ ลอยเข้ามาในหัวทันทีเลยคับ ]
หลังจากเลิกเรียน ผมได้สืบหา Facebook ของเธอ หาไปเรื่อยๆ โดยผ่านทาง Facebook เพื่อนผม นักเรียนโรงเรียนเราส่วนใหญ่มักจะแอดเพื่อนกันมั่วซั่ว รู้จักกันไปหมด จึงหาง่าย ผมใช้เวลาไม่นาน ผมได้เจอจนได้ ( ดีใจฝุดๆ ยิ้มเป้นชั่วโมง ) ผมได้รู้ชื่อเล่นของเธอ รู้จักห้อง และรู้ว่าเธอ อยู่ ม.2 ผมได้ติมตาม Facebook และ IG เธอไว้ และคอยดูเธออยู่ห่างๆ [ เพลง ใช่เลย มันก้องในหัว ]
ตั้งแต่วันแรกที่ผมเจอเธอ และรู้ตัวว่าชอบเธอ ไม่รู้ทำไมเจอเธอบ่อยขึ้น บ่อยครั้งที่ผมไม่สามารถสู้หน้าเธอได้ ผมต้องเดินหนีเธอเป็นประจำ มันเก็บอาการไม่อยู่จริงๆ ยิ่งเพื่อนรู้ ยิ่งยุแยง เรียกได้ว่า เจอเธอผ่านมาแถวผมเมื่อไหร่ เพื่อนลากผมไปหาแทบจะทุกที และผมก็ทนใช่ชีวิตเช่นนี้ต่อไปจนจะจบการศึกษา [เพลง เขิน น่าจะเหมาะที่สุด ]
ก่อนจบการศึกษา ผมได้พยายามตัดใจ เพราะ หลายๆอย่างของเราต่างกันอย่างมาก ผมคิดเสมอว่าเราไม่คู่ควรกับเขา ผมก็มิได้บอกความในใจกับเธอ เพราะคำเดียว คำว่า ปฏิเสธ แต่ไม่เป็นไร ผมขอเก็บมันเป้นความลับต่อไปละกัน จนกระทั่งผมจบการศึกษา แต่ว่า..........
( ติดตามต่อ ภาคปัจฉิมบท )
ปล. นี้เป็นเรื่องจริงจากชายซึ่งแอบชอบรุ่นน้องคนหนึ่ง ซึ่งผมแค่อยากระบายความในใจที่มีมานาน มิได้หวังว่าเธอในกระทู้จะหันมาชอบผม แต่ผมว่าเธออาจจะรู้ตัวก็เป็นได้
ปล. ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน และ ขอบคุณค่ายเพลง และพี่ๆศิลปินที่ทำผลงานเพลง ได้ตอกยํ้าหัวใจผมเหลือเกิน
[ปฐมบท] ประสบการณ์ แอบชอบรุ่นน้อง
ในตอนที่ผมอยู่ ม.3 วันนั้นเป็นวันที่ผมได้รับ ประกาศณีบัตร ระหว่างที่ผมนั่งรอที่จพขึ้นไปรับนั้น ผมได้เจอ ผู้หญิงคนหนึ่ง เธอตัวผอม ขาว ใส่แว่น ผมทรงติ่ง ( ยังไม่ได้ใช้กฏใหม่แบบปัจจุบัน ) ผมรู้เพียงว่า เธออยู่แผนก ม.ต้น เช่นเดียวกับผม และ เป็นรุ่นน้องผมอย่างแน่แท้ ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย ผมไม่รู้แม้แต่ห้อง ผมรู้เพียงชื่อจริงของเธอเท่านั้น ( ตอนเธอรับประกาศฯผมตั้งใจฟังชื่อมาก ) รู้ตัวอีกที ผมก็ชอบเธอเข้าซะแล้ว [ เพลง รักแรกพบ ลอยเข้ามาในหัวทันทีเลยคับ ]
หลังจากเลิกเรียน ผมได้สืบหา Facebook ของเธอ หาไปเรื่อยๆ โดยผ่านทาง Facebook เพื่อนผม นักเรียนโรงเรียนเราส่วนใหญ่มักจะแอดเพื่อนกันมั่วซั่ว รู้จักกันไปหมด จึงหาง่าย ผมใช้เวลาไม่นาน ผมได้เจอจนได้ ( ดีใจฝุดๆ ยิ้มเป้นชั่วโมง ) ผมได้รู้ชื่อเล่นของเธอ รู้จักห้อง และรู้ว่าเธอ อยู่ ม.2 ผมได้ติมตาม Facebook และ IG เธอไว้ และคอยดูเธออยู่ห่างๆ [ เพลง ใช่เลย มันก้องในหัว ]
ตั้งแต่วันแรกที่ผมเจอเธอ และรู้ตัวว่าชอบเธอ ไม่รู้ทำไมเจอเธอบ่อยขึ้น บ่อยครั้งที่ผมไม่สามารถสู้หน้าเธอได้ ผมต้องเดินหนีเธอเป็นประจำ มันเก็บอาการไม่อยู่จริงๆ ยิ่งเพื่อนรู้ ยิ่งยุแยง เรียกได้ว่า เจอเธอผ่านมาแถวผมเมื่อไหร่ เพื่อนลากผมไปหาแทบจะทุกที และผมก็ทนใช่ชีวิตเช่นนี้ต่อไปจนจะจบการศึกษา [เพลง เขิน น่าจะเหมาะที่สุด ]
ก่อนจบการศึกษา ผมได้พยายามตัดใจ เพราะ หลายๆอย่างของเราต่างกันอย่างมาก ผมคิดเสมอว่าเราไม่คู่ควรกับเขา ผมก็มิได้บอกความในใจกับเธอ เพราะคำเดียว คำว่า ปฏิเสธ แต่ไม่เป็นไร ผมขอเก็บมันเป้นความลับต่อไปละกัน จนกระทั่งผมจบการศึกษา แต่ว่า..........
ปล. นี้เป็นเรื่องจริงจากชายซึ่งแอบชอบรุ่นน้องคนหนึ่ง ซึ่งผมแค่อยากระบายความในใจที่มีมานาน มิได้หวังว่าเธอในกระทู้จะหันมาชอบผม แต่ผมว่าเธออาจจะรู้ตัวก็เป็นได้
ปล. ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน และ ขอบคุณค่ายเพลง และพี่ๆศิลปินที่ทำผลงานเพลง ได้ตอกยํ้าหัวใจผมเหลือเกิน