ขอเกิ่นก่อนว่าผมกับแฟนคบกันมาปีกว่า สุขบ้าง เศร้าบ้างตามประสา
ผมกับแฟนเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย รัฐแห่งหนึ่ง ใกล้ เซนทรัลพระราม2 (ใครอยู่แถวนี้คงรู้จักดี)
แฟนผมแก่กว่าผม1ปี เธออยู่ปี4
เรารักกัน อยู่ด้วยกัน (หมายถึงอยู่หอด้วยกัน)
เรื่องของเรื่องคือว่าหลายต่อหลายครั้ง ความคิดของเราไม่ตรงกัน ทั้งความฝัน ทั้งสาขาที่เรียน (พอดีผมเรียนวิศวะ แต่เธอเรียน ไอที)
หลายเรื่องที่เราคิดไม่ตรงกันนี่เองที่ทำให้เรามีปากเสียง (ทะเลาะ) กันอยู่บ่อยๆ
ทุกครั้งที่เราทะเลาะกันจริงจัง เธอก็จะพูดเสมอว่า "เลิกกันเถอะ" ซึ่งผมเองที่ฝังบ่อยๆหลายๆครั้งก็คิดว่าก็ดีเหมือนกัน เลิกกันไปคงสบายกว่า
แต่ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน แรงๆ เราต่างคนก็ต่างแยกกันไป แต่ไม่ได้ไปไหนไกลหลอกเพราะเราอยู่ห้องเดียวกัน อย่างแรงมากๆเธอก็จะเก็บเสื้อผ้า(ผมด้วย บางครั้ง)
แม้ว่าเธอจะเป็นคนเดินจากไป หรือว่าผม ทุกๆครั้งเธอก็จะหลั่งพรวิเศษของเธอออกมา(น้ำตาหน่ะครับ)
เราจะจะต่างคนต่างอยู่สักพัก(แต่ผมรู้อยู่แล้วแหละว่าเธอต้องร้อง)
และทุกๆครั้งที่ผมรู้ว่าเธอร้องไห้ ผมจะต้องไปง้อเธอทุกครั้ง ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน
ไม่ว่าการทะเลาะบางครั้ง(หรือหลายๆครั้ง) ผมจะเป็นฝ่ายถูกก็ตาม
ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน ทำไมผมถึงต้องพ่ายแพ้ต่อหยดน้ำตาเธอทุกครั้ง
หรือว่ามันเป็นพรของผู้วิเศษคนใดที่ให้ผมต้องแพ้ต่อหยดน้ำหยดเล็กๆที่ไหลมาบนหน้าเธอ
ปล1 ครอบครัวเราทั้ง2ฝ่ายรู้ว่าเราคบกัน เราไปมาหาสู่กันบ่อยๆ
ปล2 ช่วงเวลาความสุขของเราค่อนข้างเยอะ (แทบทุกวัน เพราะเราชอบออกไปเที่ยวกันทุกวัน ถ้าวันไหนไม่ได้ไปเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง)
ปล3 มีใครเป็นแบบผมบ้างไหม?
"น้ำตา"พรวิเศษ ของเธอ
ผมกับแฟนเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย รัฐแห่งหนึ่ง ใกล้ เซนทรัลพระราม2 (ใครอยู่แถวนี้คงรู้จักดี)
แฟนผมแก่กว่าผม1ปี เธออยู่ปี4
เรารักกัน อยู่ด้วยกัน (หมายถึงอยู่หอด้วยกัน)
เรื่องของเรื่องคือว่าหลายต่อหลายครั้ง ความคิดของเราไม่ตรงกัน ทั้งความฝัน ทั้งสาขาที่เรียน (พอดีผมเรียนวิศวะ แต่เธอเรียน ไอที)
หลายเรื่องที่เราคิดไม่ตรงกันนี่เองที่ทำให้เรามีปากเสียง (ทะเลาะ) กันอยู่บ่อยๆ
ทุกครั้งที่เราทะเลาะกันจริงจัง เธอก็จะพูดเสมอว่า "เลิกกันเถอะ" ซึ่งผมเองที่ฝังบ่อยๆหลายๆครั้งก็คิดว่าก็ดีเหมือนกัน เลิกกันไปคงสบายกว่า
แต่ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน แรงๆ เราต่างคนก็ต่างแยกกันไป แต่ไม่ได้ไปไหนไกลหลอกเพราะเราอยู่ห้องเดียวกัน อย่างแรงมากๆเธอก็จะเก็บเสื้อผ้า(ผมด้วย บางครั้ง)
แม้ว่าเธอจะเป็นคนเดินจากไป หรือว่าผม ทุกๆครั้งเธอก็จะหลั่งพรวิเศษของเธอออกมา(น้ำตาหน่ะครับ)
เราจะจะต่างคนต่างอยู่สักพัก(แต่ผมรู้อยู่แล้วแหละว่าเธอต้องร้อง)
และทุกๆครั้งที่ผมรู้ว่าเธอร้องไห้ ผมจะต้องไปง้อเธอทุกครั้ง ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน
ไม่ว่าการทะเลาะบางครั้ง(หรือหลายๆครั้ง) ผมจะเป็นฝ่ายถูกก็ตาม
ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน ทำไมผมถึงต้องพ่ายแพ้ต่อหยดน้ำตาเธอทุกครั้ง
หรือว่ามันเป็นพรของผู้วิเศษคนใดที่ให้ผมต้องแพ้ต่อหยดน้ำหยดเล็กๆที่ไหลมาบนหน้าเธอ
ปล1 ครอบครัวเราทั้ง2ฝ่ายรู้ว่าเราคบกัน เราไปมาหาสู่กันบ่อยๆ
ปล2 ช่วงเวลาความสุขของเราค่อนข้างเยอะ (แทบทุกวัน เพราะเราชอบออกไปเที่ยวกันทุกวัน ถ้าวันไหนไม่ได้ไปเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง)
ปล3 มีใครเป็นแบบผมบ้างไหม?