สวัสดีเพื่อนๆทุกคน
นี่เป็นครั้งแรกที่เราอยากเอาประสบการณ์ความรักมาแชร์
เริ่มเลยนะ
เมื่อประมาณกลางปีที่แล้ว เราได้รู้จักพี่ผู้ชายคนหนึ่ง
ซึ่งผู้ใหญ่แนะนำให้รู้จักกัน เค้าเป็นหัวหน้างานของญาติเราเอง
เริ่มทีเดียวเราตั้งใจจะอยู่คนเดียวไม่คิดจะคบใครอีกแล้ว
ด้วยวัยที่ไม่ใช่น้อย 30 ปีของเรา บวกกับครอบครัวที่ต้องรับผิดชอบ
นั่นคือแม่และน้อง คุณพ่อเพิ่งเสีย .....เลยไม่คิดมีใคร
ช่วงนั้นงานของเราว่างจึงมีโอกาศคุยกับพี่เค้าได้บ่อย
เริ่มต้นด้วยการคุยกันแก้เหงาไป แล้วมีความรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้คุยได้ คบได้
จนนัดเจอกัน วันมาเจอก็เจอทั้งเรา และแม่เรานะคะไม่ใช่เจอกันส่วนตัว
หลุงจากนั้นทุกๆวันหยุด พี่เค้าจะมาหาเราที่บ้านเสมอ ตลอดระยะเวลา 3 เดือน
เมื่อเจอกันและคุยกันได้ประมาณ 3 เดือน ก็ตกลงตัดสินใจคบหาดูใจกัน
เค้าเป็นคนบอกรักเรานะคะ และเพียรถามตลอดว่าเรารักเค้าไม๊
ความรู้สึกในใจตอนนั้นมันบอกไม่ได้ค่ะว่ารักไม๊ เพราะเราแค่รู้สึกดีที่มีเค้าแค่นั้นจริงๆ
เราเองไม่ค่อยโทรหาเค้าเพราะเราเป็นผู้หญิงที่ไม่จุกจิก เป็นผู้หญิงทำงาน
ส่วนมากเค้าเองที่เป็นฝ่ายโทรหา โทรคุย บอกรัก บอกคิดถึงเรา และถามเรากลับ
เราก็จะตอบกลับไปนะคะว่า รักและคิดถึง แต่ความจริงในใจยังไม่มีอารมณ์นั้นจริงๆ
มันแค่ความรู้สึกดี เออ ก็ดีนะที่มีเค้า ประมาณเนี่ย
แต่ก็คบกันมาตลอดนะคะ พาไปเจอญาติผู้ใหญ่ เค้าก็พาเราไปบ้านเค้าพบญาติพี่น้อง พ่อแม่ เค้า
ถ้านึกถึงส่วนใหญ่ใหญ่ ตัวเราก็มีความสุขดีนะคะ แต่ก็จะมีรายละเอียดปลีกย่อยที่เรารู้สึกว่า มันฝืนๆ เรานิดหน่อย
อย่างเช่น เราชอบแต่งหน้า เค้าไม่ชอบให้เราแต่งหน้า แต่งตัว คือไม่ชอบให้เราสวย
เราเป็นคนไม่ขี้หึง ไม่โทรจิก เค้าต้องการให้เราหึงและจิก เพราะเค้าขี้ึหึง
เรามีเพื่อนที่เป็นผู้ชายเยอะ มีสังคมเฮฮา แต่ตลอดเวลาที่คบกับเค้า เราหยุดสังคมตรงนั้นไปเลย
แรกๆเลยไม่ได้รู้สึกว่ามันฝืน แต่มันรู้สึกว่าโอเคนะ เราหยุดกิจกรรมสังสรรค์ก็ได้ เพื่ออนาคตข้างหน้า
และแล้วเมื่อปีใหม่ที่ผ่านมาโอเคค่ะ การคบกันมาซักระยะ ย่อมมีเรื่อง sex กันเกิดขึ้น
จะว่าเราเป็นผู้หญิงยุคใหม่ก็ได้นะที่เราคิดว่าการมีอะไรก่อนแต่งเป็นเรื่องธรรมดา
ดีกว่าแต่งแล้วเพิ่งไปรู้ว่าไปกันไม่ได้ เพราะนิสัยต่างๆมันจะออกมาหลังจากมีอะไรกันทั้งเค้าและเรา
เมื่อผ่านการฟิจเจอริ่งกันไปแล้ว โอเคค่ะ เค้ามีความเป็นสุภาพบุรุษ
มีการรับผิดชอบชีวิตเรามากขึ้น คือให้เงินเราใช้ด้วย ดูแลเรื่องต่างๆของเรามากขึ้น
แต่ในทางกลับกัน เรายังไม่ได้รู้สึกรักเค้าเลย รู้สึกดี อันนี้จริงๆนะ ทั้งๆที่เค้าก็มีส่วนดีให้รักได้เยอะ
แต่ส่วนดีของเค้า มันก็มาพร้อมกับส่วนต่างๆที่เราสองคนแตกต่างกันมาก
อีกอย่างความรัก กับความดีมันคนละส่วนกันจริงๆ
และจุดเริ่มต้นของปัญหา....................(ไม่รู้ว่ามีใครอยากรู้ไม๊) ติดตามตอนต่อไปนะคะ
อย่ารักใคร เพราะใจแค่เหงา
นี่เป็นครั้งแรกที่เราอยากเอาประสบการณ์ความรักมาแชร์
เริ่มเลยนะ
เมื่อประมาณกลางปีที่แล้ว เราได้รู้จักพี่ผู้ชายคนหนึ่ง
ซึ่งผู้ใหญ่แนะนำให้รู้จักกัน เค้าเป็นหัวหน้างานของญาติเราเอง
เริ่มทีเดียวเราตั้งใจจะอยู่คนเดียวไม่คิดจะคบใครอีกแล้ว
ด้วยวัยที่ไม่ใช่น้อย 30 ปีของเรา บวกกับครอบครัวที่ต้องรับผิดชอบ
นั่นคือแม่และน้อง คุณพ่อเพิ่งเสีย .....เลยไม่คิดมีใคร
ช่วงนั้นงานของเราว่างจึงมีโอกาศคุยกับพี่เค้าได้บ่อย
เริ่มต้นด้วยการคุยกันแก้เหงาไป แล้วมีความรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้คุยได้ คบได้
จนนัดเจอกัน วันมาเจอก็เจอทั้งเรา และแม่เรานะคะไม่ใช่เจอกันส่วนตัว
หลุงจากนั้นทุกๆวันหยุด พี่เค้าจะมาหาเราที่บ้านเสมอ ตลอดระยะเวลา 3 เดือน
เมื่อเจอกันและคุยกันได้ประมาณ 3 เดือน ก็ตกลงตัดสินใจคบหาดูใจกัน
เค้าเป็นคนบอกรักเรานะคะ และเพียรถามตลอดว่าเรารักเค้าไม๊
ความรู้สึกในใจตอนนั้นมันบอกไม่ได้ค่ะว่ารักไม๊ เพราะเราแค่รู้สึกดีที่มีเค้าแค่นั้นจริงๆ
เราเองไม่ค่อยโทรหาเค้าเพราะเราเป็นผู้หญิงที่ไม่จุกจิก เป็นผู้หญิงทำงาน
ส่วนมากเค้าเองที่เป็นฝ่ายโทรหา โทรคุย บอกรัก บอกคิดถึงเรา และถามเรากลับ
เราก็จะตอบกลับไปนะคะว่า รักและคิดถึง แต่ความจริงในใจยังไม่มีอารมณ์นั้นจริงๆ
มันแค่ความรู้สึกดี เออ ก็ดีนะที่มีเค้า ประมาณเนี่ย
แต่ก็คบกันมาตลอดนะคะ พาไปเจอญาติผู้ใหญ่ เค้าก็พาเราไปบ้านเค้าพบญาติพี่น้อง พ่อแม่ เค้า
ถ้านึกถึงส่วนใหญ่ใหญ่ ตัวเราก็มีความสุขดีนะคะ แต่ก็จะมีรายละเอียดปลีกย่อยที่เรารู้สึกว่า มันฝืนๆ เรานิดหน่อย
อย่างเช่น เราชอบแต่งหน้า เค้าไม่ชอบให้เราแต่งหน้า แต่งตัว คือไม่ชอบให้เราสวย
เราเป็นคนไม่ขี้หึง ไม่โทรจิก เค้าต้องการให้เราหึงและจิก เพราะเค้าขี้ึหึง
เรามีเพื่อนที่เป็นผู้ชายเยอะ มีสังคมเฮฮา แต่ตลอดเวลาที่คบกับเค้า เราหยุดสังคมตรงนั้นไปเลย
แรกๆเลยไม่ได้รู้สึกว่ามันฝืน แต่มันรู้สึกว่าโอเคนะ เราหยุดกิจกรรมสังสรรค์ก็ได้ เพื่ออนาคตข้างหน้า
และแล้วเมื่อปีใหม่ที่ผ่านมาโอเคค่ะ การคบกันมาซักระยะ ย่อมมีเรื่อง sex กันเกิดขึ้น
จะว่าเราเป็นผู้หญิงยุคใหม่ก็ได้นะที่เราคิดว่าการมีอะไรก่อนแต่งเป็นเรื่องธรรมดา
ดีกว่าแต่งแล้วเพิ่งไปรู้ว่าไปกันไม่ได้ เพราะนิสัยต่างๆมันจะออกมาหลังจากมีอะไรกันทั้งเค้าและเรา
เมื่อผ่านการฟิจเจอริ่งกันไปแล้ว โอเคค่ะ เค้ามีความเป็นสุภาพบุรุษ
มีการรับผิดชอบชีวิตเรามากขึ้น คือให้เงินเราใช้ด้วย ดูแลเรื่องต่างๆของเรามากขึ้น
แต่ในทางกลับกัน เรายังไม่ได้รู้สึกรักเค้าเลย รู้สึกดี อันนี้จริงๆนะ ทั้งๆที่เค้าก็มีส่วนดีให้รักได้เยอะ
แต่ส่วนดีของเค้า มันก็มาพร้อมกับส่วนต่างๆที่เราสองคนแตกต่างกันมาก
อีกอย่างความรัก กับความดีมันคนละส่วนกันจริงๆ
และจุดเริ่มต้นของปัญหา....................(ไม่รู้ว่ามีใครอยากรู้ไม๊) ติดตามตอนต่อไปนะคะ