คือผมอยากปรึกษาปัญหาชีวิตครับ

เรื่องราวมันเป็นแบบนี้ครับ ผมอายุ 25ปี แฟนผมอายุ27ปี เราคบกันมา4ปีเเล้วครับ ปลายปีนี้ผมกะจะขอมันเเล้วจะขอแต่งงานครับ ปัณหามันเกิดขึ้นว่า ครั้งสุดท้ายผมเจอแฟนผมเดือนตุลาคมปีที่เเล้วครับ เขาไปทำงานต่างจังหวัดครับ เเล้วต่อมาเขาก็ย้ายไปทำงานอีกจังหวัดหนึ่ง เเล้วต่อมาเขาบอกผมว่าทางบริษัทจะส่งเขาไปฝึกงานที่จีน ตอนเเรกบอก3เดือนเเล้วต่อมาบอกผมว่าจะอยู่ต่ออีก1ปี เซนสัญญาเเล้ว ผมก็เชื่อน่ะ เราโทรหากันทุกวันครับ ผมไม่เก่งพวกเครื่องมือทันสมัย เลยโทรเอาครับ แฟนผมบอกว่าทาง บริษัท เข้าเปิดรูมมิ่ง ให้ครับเลยโทรไม่แพงมา นาทีละ10บาท โดยหักจากค่าโทรศัพเขา ทางบริษัท ก็ช่วยออกให้ส่วนหนึ่งครับ เรื่องราวมันเกินขึ้นตอนปีใหม่ครับ ผมเหมือนรู้สึกโดนเธอบลอค ออกจากชีวิต ครับ เช่น กีดกันผม ทางไล บลอคเฟส ผม ผมถามว่าลอกเฟส ไล ผมทำมัย เธอปฎิเสธ ว่าเฟสโดนแฮค บ้างต่างๆนาๆ ผมก็เชื่อน่ะ เพราะต่างคนต่างมีหน้าที่ของตัวเอง คือผมเชื่ใจเธอน่ะเลย ปล่อยๆไม่คิดมาก เเต่ก็ยังคุยกันทางโทรศัพย์น่ะ เเต่ผมกับเธอเปนคนไม่ค่อยพูดเลยไม่พูดอะไรกันมากครับ เเล้วช่วงที่เธอบอกว่าไปอยู่จีน โทรศัพไอโพนหายทาง บริษัทเลยให้โทรสัพเ่ก่าๆรับสายไม่ได้ เวลาโทจะแลกกับรุ่นพี่ที่ทำงานเอา เเต่เเล้วช่วง ปลายเดือนมกรา ผมเล่นเฟสของเพื่อนผมเข้าไปเจอเฟสเธอโดยบังเอิญที่เขาบอกว่าโดนแฮค เขายังอัฟโหลดรูปภาพ ในช่วงปีใหม่ที่เเธอบอกว่าไปจีน เเต่เธอถ่ายที่ไทยกับแฟนใหม่ของเธอ?แรกๆผมไม่เชื่อครับ เเต่ช่วงนั้นโทรศัพเธอไม่รับมา3-4วันเเล้วครับ ผมเครียดมากเลยไปหาเพื่อนเธอเขาบอกว่าผมกับเขาเลิกกันเเล้ว ผมงงมากครับ เเล้วยังบอกว่าเขามีเเฟนชาวฟิลิปปิน อยู่ด้วยกันที่อยุธยาความรู้สึกตอนนั้นเหมือนโดนไม้หน้าสามฟาดเข้ากลางหัวเลยครับ ผมพยายามสืบไปต่างๆนา จนไล่บี้เขาจนเขาสารภาพ ว่า เขาเปนเพื่อนกันเเต่เขาพลาดเลยท้องได้2เดือนเเล้ว ตอนเขารู้ก็ไปทำงานที่จีนเเล้ว แต่ผมไม่ถามว่าเจอกันอะไรยังไงน่ะ  คือเขาบอกว่า ประมานเดือน4เขาจะไปคลอดลูกที่ฟิลิปปิน เเล้วจะกลับมาหาผม โดยส่วนตัวผมรับได้น่ะให้อภัย ได้เเต่ความเปนจริงมันยากมากน่ะครับที่จะทำใจรับได้ ทั้งครอบครัวผมคงยากยอมรับ ผมเกบเงินเกบทองเพือ่ขอเธอเเล้วแท้ๆ ตอนนี้ผมป่วยมากครับ ที่ผ่านมาตลอด2เดือนผมนอน วันละ3 ชม สะดุ้งตื่น กลางดึกทุกวันเเล้วเดินไปเดินมาทั้งคืน กินข้าววันละมื้อ บางวันกินเเค่นมกล่องเดียวเครียดมากครับ เปนเเบบนี้มา2เดือนเต็มเเล้วครับ เเละแล้วผมก็ปวดท้องมากครับ อาเจียนเปนเลือดผสม ไปหาหมอ หมอบอกเป็นเนื้องอกในกะเพาะ(อาจจะเปนเนื้อร้าย?) ผ่าตัดเรียบร้อยเเล้ว นอนพักฟื้นที่โรงพยาบาล ครับเเต่ระหว่างนี้ผมกับเธอยังติดต่อกันครับ ยังรักกันผมรักเธอเหมือนเดิมครับ เเต่เธอรักผมมั้ยตอนนี้ผมไม่รู้ครับ จากเหตุการที่ผ่านๆมาเธอบอกว่าเธอจะมาเยี่ยมผมภายในเดือนนี้ เเต่ยังหาตั๋วไม่ได้ จีน-ไทย ครับ ผมก็รอน่ะ คือผมมี่เรื่องจะพูดกับเธอน่ะ เคยพูดกันทางโทรศัพเธอปฎิเสธว่าจะไม่เอาเด็กออกเเน่ๆ ผมไม่ได้บังคับน่ะ เเต่ใจอยากให้ทำ ของแบบนี้บังคับกันไม่ได้หรอก เเล้วอนาคตครอบครัวเราละ่ ลองคิดๆดูน่ะ ผมรอให้เธอมาไทยเเล้วจะพูดเรื่องนี้อีกที ครับ ผมรู้ว่ามันผิดเเต่ไม่มีทางใดเเล้วครับ ผมคิดหลายทางเเล้วครับ ที่เราจะได้กลับมาเปนเหมือนเดิม มันอาจฟังดูเหนแก่ตัวครับ เเต่ถ้ามาเปนผมเเล้วมันไม่มีทางออกเลยจริงๆ ตอนนี้ เครียดมากครับ ทั้งอาการป่วยทางกาย เเละจิตใจ ผมทำเพื่อเธอไว้มากครับ ไม่เลยเเม้สักครั่งจะไม่ซื่อสัตย์กับเธอ เเล้วสิ่งที่ผมเจอมันเปนธรรมเเล้ว? ผมอยากขอร้องเธอทุกวิถีทางที่ผมจะทำได้ ให้เธอยอม ถ้าสุดท้ายเเล้วเธอไม่ยอมก็ต้องปล่อยจริงๆ555 แล้วให้ผมทำไงดีครับ เเต่ถ้าไม่มีเธอผมคงอยู่ไม่ถึงปีแน่ๆ ท่านใดช่วยแนะนำวิธีให้ผมบ้างได้?ครับ  ผมเปนคนพูดไม่เก่งครับ ระบายความรู้สึกเก่งครับ เเล้วไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลยครับ เกบไว้คนเดียว ทนมานานมากครับยอมกินเลือดกินหนองตัวเองมาตลอด มันเริ่มถึงขีดจำกัดเเล้วครับ ถ้ามีทางออกใดที่จะให้ผมรั้งเขาไว้ได้จะขอบคุณมากครับ ส่วนเรื่องเดกถ้าเกิดจริงใจผมอยากรับเปนพ่อน่ะ เเล้วใครจะเชื่อว่าเปนลูกผมล่ะ ที่ผ่านมาเราไม่ได้เจอกันเลย ประเด็นนี้จึงตกไปครับ ถ้าเธอยอมผมเตรียมการไว้หมดเเล้วครับ