สวัสดีค่ะ
เราพยายามเสิชกูเกิ้ลดูแล้ว ก็ไม่ค่อยมีใครเขียนเกี่ยวกับโรคนี้เลย มีแต่อธิบายลักษณะคร่าวๆ
ลองเสิชภาษาอังกฤษ ก็มีอยู่ค่ะแต่ไม่เก่งอังกฤษเลย อ่านรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง T_T
เนื้อหาอาจจะไม่ค่อยน่าอ่านเท่าไหร่นะคะ แต่ต้องการความรู้จริงๆ

เข้าเรื่องค่ะ
คือเรามักรู้สึกขยะแขยง รังเกียจ และกลัวเวลาเจอคนอาเจียน ไม่อยากแม้แต่จะได้กลิ่น เรารู้สึกคลื่นไส้ทุกครั้ง
ถ้าเจอคนที่อาเจียน เราจะหนีออกไปให้ไกลที่สุด ทั้งๆที่ในใจก็รู้ว่ามันไม่ได้มีอะไรขนาดนั้น แต่ก็กลัวมาก
จนบางทีมันรบกวนชีวิตประจำวัน
เช่น แฟนไม่สบาย อาหารเป็นพิษ ทั้งๆที่เราจะต้องเป็นคนดูแลเขา เรากลับกลัวมากๆ ไม่กล้าเข้าใกล้ เราโดนแฟนเราหาว่าเรารังเกียจเขา แต่เรากลัวจริงๆ
ไปผับ เพื่อนเมาจนอาเจียน เราแค่อยากจะส่งกระดาษทิชชู้ให้ก็ทำไม่ได้ กลัวจนอยู่ใกล้ๆไม่ได้

เราจะไม่กินของที่เสี่ยงต่อการอาเจียนเลย เช่น เหล้า ไวน์
เราทนดูหนัง/คลิปยูทูป/รูปภาพที่มีฉากอาเจียนไม่ได้

เมื่อเราไม่สบาย เราจะกลัวที่สุดคือกลัวตัวเองอาเจียน กลัวจนเครียด อยากร้องไห้ พยายามกินยาไม่ให้อาเจียน
แต่ถ้ามันต้องอาเจียนจริงๆ เราจะขังตัวเองไว้ในห้องน้ำ นั่งหน้าโถส้วม เมื่อเสร็จจะรู้สึกว่าตัวเองสกปรก (ทั้งๆที่ไม่ได้เลอะเทอะแม้แต่นิดเดียวเพราะจะระวังมาก) แต่ต้องแปรงฟันอาบน้ำสระผมใหม่ เปลี่ยนชุดใหม่
เราเคยเป็นโรคกระเพาะหนักๆ แล้วมีอาการจะอาเจียน อยู่ที่โรงพยาบาลเขามีถ้วยให้ไม่ทราบว่าเรียกว่าอะไรค่ะ แต่เรารู้สึกว่ามันน่าขยะแขยง ไม่อยากใช้ เราวิ่งหนีจากห้องตรวจไปห้องน้ำคนเดียว คือรู้สึกว่าถ้าได้กดชักโครกให้มันพ้นๆไปจะดีกว่า


ถ้านึกย้อนไปในวัยเด็ก สิ่งที่จำมาจนถึงทุกวันนี้ก็มีหลายเหตุการณ์
สมัยเด็กๆนั่งรถโรงเรียน เพื่อนข้างหน้าอาเจียน เราตกใจมาก ขยะแขยง
ตอนเด็กๆโดนน้องอาเจียนใส่
มีพี่เลี้ยงเคยเมารถ อาเจียนในรถ
เคยนั่งกินข้าวแล้วน้องซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม อาเจียนลงบนโต๊ะที่กินอยู่ด้วยกัน