ท้องใกล้คลอดแล้ว เริ่มรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ไม่เหมาะจะเป็นพ่อของลูก
คือตอนนี้อยู่ด้วยกัน (อยู่บ้านเรา ซึ่งมีพ่อแม่และน้องของเราอีก 2 คน) ไม่ได้แต่งงานนะคะ อยู่กันเลย พ่อแม่เราไม่ได้ซีเรียสค่ะ คนภายนอกมองมาอาจจะเห็นว่ามีความสุขแต่ใครจะรู้ว่ามันทรมานมาก ทุกวันนี้เหมือนฝืนทนกันไป เดิมเค้าเป็นคนกินเหล้า ชอบสังสรรค์ แต่ช่วงหลังเรามีลูกด้วยกัน จึงขอให้เค้าลด ๆ ลงหน่อยเรื่องเหล้า เค้าก็ทำให้แต่ทำแบบไม่เต็มใจ คือเราดูออก เพราะเวลาที่มีโอกาสได้กินเค้าจะกินเยอะมาก เหมือนคนเก็บกด คือกินจนควบคุมสติตัวเองไม่ได้ แล้วเราท้องแก่ใกล้คลอดแล้ว ต้องมาดูแลคนเมาแบบนี้อีก บอกตรง ๆ ว่าเพลียค่ะ!!
ที่มาตั้งกระทู้ก็ไม่มีไรหรอกค่ะ แค่อยากระบาย เพราะคุยกับใครไม่ได้ อยากเลิกแต่ไม่อยากให้ดูรุนแรง อยากทนให้ถึงที่สุด ไม่ได้เสียดายเวลา แต่ไม่อยากให้พ่อแม่ไม่สบายใจ ไม่อยากให้ลูกในท้องเกิดมาขาดพ่อ แต่ในอนาคตก็คงตัดสินใจอีกที อยากให้ลูกโตพอที่จะรู้เหตุผลของเรา ทุกท่านคงเข้าใจนะคะ ว่าเวลาที่เราต้องทนนอนข้าง ๆ คนเมา ทนฟังคนเมาพูดจาพร่ำเพ้อ อะไรไม่รู้ บางทีมันก็น่าเบื่อค่ะ ยังดีนะที่เค้าเป็นประเภทเมาแล้วพูดมากอย่างเดียว ไม่ถึงกับทำร้ายร่างกาย
เราเชื่อว่าเราสามารถเลี้ยงลูกเองได้ค่ะ เพราะทุกวันนี้ เราแยกกระเป๋ากันค่ะ เงินที่จะคลอดลูกเราเก็บเองทุกบาททุกสตางค์ ตัวเค้าและทางบ้านเค้าไม่เคยช่วยเหลือ เราคิดว่าเราอดทนมากพอแล้วค่ะ และคิดว่าจะทนต่อไปจนลูกโต ถ้าเค้าไม่ปรับเปลี่ยนนิสัย ก็คงไปกันไม่ได้จริง ๆ
แล้วเรื่องนี้เราเคยคุยกับเค้าหลายครั้งแล้วค่ะ แต่ไม่ดีขึ้น ก็คงต้องปล่อยไปตามกรรม
ขอระบายค่ะ เริ่มรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ไม่เหมาะจะเป็นพ่อของลูก
คือตอนนี้อยู่ด้วยกัน (อยู่บ้านเรา ซึ่งมีพ่อแม่และน้องของเราอีก 2 คน) ไม่ได้แต่งงานนะคะ อยู่กันเลย พ่อแม่เราไม่ได้ซีเรียสค่ะ คนภายนอกมองมาอาจจะเห็นว่ามีความสุขแต่ใครจะรู้ว่ามันทรมานมาก ทุกวันนี้เหมือนฝืนทนกันไป เดิมเค้าเป็นคนกินเหล้า ชอบสังสรรค์ แต่ช่วงหลังเรามีลูกด้วยกัน จึงขอให้เค้าลด ๆ ลงหน่อยเรื่องเหล้า เค้าก็ทำให้แต่ทำแบบไม่เต็มใจ คือเราดูออก เพราะเวลาที่มีโอกาสได้กินเค้าจะกินเยอะมาก เหมือนคนเก็บกด คือกินจนควบคุมสติตัวเองไม่ได้ แล้วเราท้องแก่ใกล้คลอดแล้ว ต้องมาดูแลคนเมาแบบนี้อีก บอกตรง ๆ ว่าเพลียค่ะ!!
ที่มาตั้งกระทู้ก็ไม่มีไรหรอกค่ะ แค่อยากระบาย เพราะคุยกับใครไม่ได้ อยากเลิกแต่ไม่อยากให้ดูรุนแรง อยากทนให้ถึงที่สุด ไม่ได้เสียดายเวลา แต่ไม่อยากให้พ่อแม่ไม่สบายใจ ไม่อยากให้ลูกในท้องเกิดมาขาดพ่อ แต่ในอนาคตก็คงตัดสินใจอีกที อยากให้ลูกโตพอที่จะรู้เหตุผลของเรา ทุกท่านคงเข้าใจนะคะ ว่าเวลาที่เราต้องทนนอนข้าง ๆ คนเมา ทนฟังคนเมาพูดจาพร่ำเพ้อ อะไรไม่รู้ บางทีมันก็น่าเบื่อค่ะ ยังดีนะที่เค้าเป็นประเภทเมาแล้วพูดมากอย่างเดียว ไม่ถึงกับทำร้ายร่างกาย
เราเชื่อว่าเราสามารถเลี้ยงลูกเองได้ค่ะ เพราะทุกวันนี้ เราแยกกระเป๋ากันค่ะ เงินที่จะคลอดลูกเราเก็บเองทุกบาททุกสตางค์ ตัวเค้าและทางบ้านเค้าไม่เคยช่วยเหลือ เราคิดว่าเราอดทนมากพอแล้วค่ะ และคิดว่าจะทนต่อไปจนลูกโต ถ้าเค้าไม่ปรับเปลี่ยนนิสัย ก็คงไปกันไม่ได้จริง ๆ
แล้วเรื่องนี้เราเคยคุยกับเค้าหลายครั้งแล้วค่ะ แต่ไม่ดีขึ้น ก็คงต้องปล่อยไปตามกรรม