น้องชอบแว๊นซ์

เรามีนองชายค่ะ อายุ 16 17 วัยกำลังหว้าวุ่นเลย ส่วนเราก็ใกล้จบแล้ว คือช่วงมอ.ต้นน้องเราเค้ามีความสนใจเรื่องรถ
เริ่มแรกเราก็ยินดีด้วยที่เค้ามีความพยายามในการเรียนณุ้สิ่งที่เค้าชอบ รู้ว่าตัวเองชอบอะไรจะได้พุ่งและเต็มที่กับสิ่งนั้น

อ่านหนังสือ หัดรื้อ ซ่อม ซึ่งก็ทำได้ดี แต่การเรียนอยู่ในขั้นที่เรียกว่าแย่มากถึงมากที่สุด ตั้งแต่เข้ามอ.หนึ่งสายวิทย์
น้องเราชอบฟุตบอล แต่เราว่าติดเพื่อนมากกว่า มอ.สาม เกรดไม่ถึงหนึ่งเลยเข้าไปเข้าอาชีวะ  ก็เข้าทางเค้าเลยตอนนี้ซ่อมไร

ประกอบเองได้หมดแล้ว และมีความสนใจไอท่อเสียงดังๆ ใส่ท่อมันก็ต้องเบิ้ลๆๆ แล้วก็ขับออกไปกับเพื่อน ไปลองรถกับเพื่อน
ห่วงทั้งความปลอดภัยตอนขับรถ และห่วงเรื่องเพื่อนเค้าด้วย เรากับน้องไม่สนิทกันเท่าไหร่เพราะไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่เด็ก  

เคยคุยกันแล้ว เค้าก็ฟังนะ แต่ก็หือๆอือๆไป หูซ้ายทะลุหูขวานั่นแหละ คือเราไม่ได้อะไรกับแว๊น เราพยามเปิดกว้างอยู่
ที่จริงไม่อยากให้เค้าเดินทางสายนั้นเลยพูดตรงๆ มันเหมือนเค้าไปหมดสมงสมอง นิสัยการคบเพื่อน ความคิด เลยเป็นห่วง

ส่วนพ่อแม่ เค้าไม่ได้ว่าอะไรแค่กลับบ้านให้ตรงเวลาไม่ดึกไป ซึ่งก็มีเลทบ้างไปบึ้นก็เพื่อนมานั่นแหละ
ส่วนเงินที่เอามาแต่งรถน้องหาเอง เก็บเงินซื้อเองหมด มันเลยไม่ดูเป็นปัญหา แต่คือเรารู้สึกว่าน้องไม่ค่อยคิดอะไร
ไกลนอกจากแต่งรถ มันก็ใกล้จะมหาลัยแล้ว อยากให้มองอย่างอื่นบ้าง ซึ่งคุยแล้วก็ไม่คอยสนใจเท่าไหร่ - -
แอบกลุ้ม - - ขอคำปรึกษาด้วยค่ะ