คือเรื่องมันเกิดจากวัน "ลอยกระทง" ปีที่ผ่านมาอะครับ ผมกับแฟนได้ทะเลาะกันรุนแรงมากๆจนถึงขั้นที่ว่า ต้องเลิกลากันไป ทั้งๆที่ผมยังรักเค้ามากๆ
มันมีอะไรหลายๆอย่างเข้ามาครับ ในหลายๆเรื่อง ผมเลิกกับเค้าได้ประมาณ3เดือน ผมเกิดอาการที่ว่า คิดถึงเค้ามากๆ ทำไมละ ทำไมถึงต้อง3เดือน
อันนี้ขอพูดตรงๆเลยครับว่าผมเสียใจตั้งแต่วันแรกที่เดินออกไปจากชีวิตของเค้า แต่ช่วงนั้นผมทำงาน แล้วตารางงานของผมเดินทางทั้วกรุงเทพแล้ว
ไม่มีเวลาให้เค้าเลยจริงๆ ผมมีเวลาที่จะไปหาได้ก็ทะเลาะกัน เริ่มเรื่องที่ทะเลาะเลยนะครับ ผมไม่รู้ว่าคุณผู้หญิงหลายๆคนคิดยังไง ตั้งแต่วันที่เราทะเลาะ
กันในวันลายกระลง ผมไม่ได้ติดต่อเค้าเลย5วัน เหมือนกับว่า ผมออกมาคิด ออกมาพัก ทิ้งระยะครับ แล้ว1ใน5วัน ผมไม่มีทางออกของชีวอตเลย ผมไป
เทียวที่ๆนึง เพื่อจะไปพบเพื่อนของผม เพราะวันนั้นผมทำงานอยู่แถวๆนั้นซึ่ง ที่ๆผมทำงานอะ จะมีmc ทำด้วยกันอีก2คน ผมก็พาพวกmcไปด้วย พวกมันอยากไปเที่ยวกัน ซึ่งผมก็เข้าไปหาเพื่อน โดยที่จะปรึกษาด้วยไม่ได้คิดอะไร แล้วผมบอกเพื่อนผมว่า อย่าพึงเอาเรื่องที่ผมพาmcมาด้วยไปบอกแฟนผมนะ คือผมอะจะบอกเองแหละครับ เพราะแฟนผม อารมแรงมาก แล้วยิ่งทะเลาะกันอยู่ สุดท้ายมันก็เอาไปบอก แต่คนละความหมายเลย แต่ก็ชั้งมันเหอะครับ แต่ว่า...ในส่วนนี้ไม่รู้ว่า คุณผู้หญิงจะคิดยังไงกัน ใน5วันเราเหมือนยังไม่พร้อมจะคุยกัน แล้วพอเพื่อนผมไปบอกแฟนผม แฟนผมก็ถามผมว่า ทำไมไม่บอกมัน ผมบอกไปว่า ขนาดคุยแบบปกติยังไม่ได้คุยเลย แล้วผมจะเข้าไปบอกยังไง อันนี้ผมอาจจะมีส่วนผิดจริงๆ แล้วพอหลังจากนั้นก็ทะเลาะๆ จนเค้าเอา สถาณะใน facebook ลง หลายๆคนอาจจะมองว่าไม่สำคัญ แต่สำหรับผมมันเป็นส่วนที่ดีเลยของผม ซึ่งมันทำให้ผมรับไม่ได้ แล้วผมก็ได้ประชดเค้าด้วยเอาของทั้งหมดไปคืนเค้า ผมนั้ง แท๊คซี่จากที่ทำงานไปถึงบ้านเลยครับวันนั้น แล้วเหมือนประชดเลย เก็ยของไปน้ำตาไหลไปตลอดทาง ผมเครียดมาก ไม่มีทางออก พอไปถึง ผมจึงทำอะไรไม่ถูก แล้วหลังจากนั้น ผมก็ต้องไปทำงานที่เข้าใหญ่ต่อ แล้วมันทำให้เวลามันห่างออกมา3เดือนโดยที่ผมไม่ทำอะไร เพราะความหยิ่งของผม ที่มีต่อเพื่อนเค้า ผมโกรธเพื่อนเค้าโดนที่เพื่อนบางคนไม่ได้ผิดอะไร มันเป็นกำแพงที่ผมสร้างขึ้นมาเอง ซึ่งผมไม่หน้าทำเลย ผมผิดจริงๆ
แล้วผมชอบพูดแรงๆกับเค้า หลายๆครั้งที่ไม่รักษาน้ำใจเค้าด้วยแล้วคำพูดมันเจ็บทุกคำ
ตอนนี้ผมขอโทษเค้าทุกอย่าง ทุกเรื่องที่ผมทำผิดไปกับเค้า ผมได้แต่บอกรักแต่เค้าก็ไม่อยากที่จะฟังคำว่ารักจากผม ผมพยามทำให้เค้ารู้ว่าผมรักเค้า
ผมพยามเข้าใกล้เค้า ผมพยามทำหลายๆอย่าง ผมพยามง้อ ผมสำนึกผิดทุกอย่างแล้ว ผมอยากได้เค้ากลับมามากๆ แต่ผมไม่รู้ว่า ผมควรง้อเค้ายังไงดี
เมื่อคืนผมโทรคุยกับเค้าก็ได้แต่ขอโทษเค้า แล้วพูดแต่สิ่งดีๆที่ทำให้กัน แล้วเค้าพูดเหมือนตัดผมว่า เค้ามีคนที่คุยๆแล้ว ทั้งๆก่อนหน้านี้วันนึงเค้าบอกผมว่า
ไม่ต้องห่วงเค้าๆไม่มีใคร แล้วอยู่ เค้ามาบอกผมแบบนี้ ผมไม่รู้ว่าจะจริง จะเท๊ตยังไง แต่ผม อยากพยามง้อเค้าต่อไป อยากพยามทำให้เค้ารู้ว่าผมเปลี่ยนไป
แล้วรักเค้าจริงๆ พร้อมจะรับทั้งด้านดีด้านไม่ดีของเค้าทุกอย่าง พร้อมที่จะให้เค้าเดินนำหน้าผม ผมพร้อมที่จะอยู่ข้างหลังเค้า ปกป้องเค้า จากทุกอย่าง อยู่ข้างเค้าเวลาเสียใจ ผมรักเค้ามากจริงๆ แล้วคงไม่ได้รักใครมากขนาดเค้าอีกแล้ว
พี่ๆเพื่อนๆน้องๆทุกคน ว่าผมควรจะทำไงดีครับ ควรจะง้อเค้าต่อไปดีหรือปล่าว
อยากง้อคนรักเก่ากลับมา:(
มันมีอะไรหลายๆอย่างเข้ามาครับ ในหลายๆเรื่อง ผมเลิกกับเค้าได้ประมาณ3เดือน ผมเกิดอาการที่ว่า คิดถึงเค้ามากๆ ทำไมละ ทำไมถึงต้อง3เดือน
อันนี้ขอพูดตรงๆเลยครับว่าผมเสียใจตั้งแต่วันแรกที่เดินออกไปจากชีวิตของเค้า แต่ช่วงนั้นผมทำงาน แล้วตารางงานของผมเดินทางทั้วกรุงเทพแล้ว
ไม่มีเวลาให้เค้าเลยจริงๆ ผมมีเวลาที่จะไปหาได้ก็ทะเลาะกัน เริ่มเรื่องที่ทะเลาะเลยนะครับ ผมไม่รู้ว่าคุณผู้หญิงหลายๆคนคิดยังไง ตั้งแต่วันที่เราทะเลาะ
กันในวันลายกระลง ผมไม่ได้ติดต่อเค้าเลย5วัน เหมือนกับว่า ผมออกมาคิด ออกมาพัก ทิ้งระยะครับ แล้ว1ใน5วัน ผมไม่มีทางออกของชีวอตเลย ผมไป
เทียวที่ๆนึง เพื่อจะไปพบเพื่อนของผม เพราะวันนั้นผมทำงานอยู่แถวๆนั้นซึ่ง ที่ๆผมทำงานอะ จะมีmc ทำด้วยกันอีก2คน ผมก็พาพวกmcไปด้วย พวกมันอยากไปเที่ยวกัน ซึ่งผมก็เข้าไปหาเพื่อน โดยที่จะปรึกษาด้วยไม่ได้คิดอะไร แล้วผมบอกเพื่อนผมว่า อย่าพึงเอาเรื่องที่ผมพาmcมาด้วยไปบอกแฟนผมนะ คือผมอะจะบอกเองแหละครับ เพราะแฟนผม อารมแรงมาก แล้วยิ่งทะเลาะกันอยู่ สุดท้ายมันก็เอาไปบอก แต่คนละความหมายเลย แต่ก็ชั้งมันเหอะครับ แต่ว่า...ในส่วนนี้ไม่รู้ว่า คุณผู้หญิงจะคิดยังไงกัน ใน5วันเราเหมือนยังไม่พร้อมจะคุยกัน แล้วพอเพื่อนผมไปบอกแฟนผม แฟนผมก็ถามผมว่า ทำไมไม่บอกมัน ผมบอกไปว่า ขนาดคุยแบบปกติยังไม่ได้คุยเลย แล้วผมจะเข้าไปบอกยังไง อันนี้ผมอาจจะมีส่วนผิดจริงๆ แล้วพอหลังจากนั้นก็ทะเลาะๆ จนเค้าเอา สถาณะใน facebook ลง หลายๆคนอาจจะมองว่าไม่สำคัญ แต่สำหรับผมมันเป็นส่วนที่ดีเลยของผม ซึ่งมันทำให้ผมรับไม่ได้ แล้วผมก็ได้ประชดเค้าด้วยเอาของทั้งหมดไปคืนเค้า ผมนั้ง แท๊คซี่จากที่ทำงานไปถึงบ้านเลยครับวันนั้น แล้วเหมือนประชดเลย เก็ยของไปน้ำตาไหลไปตลอดทาง ผมเครียดมาก ไม่มีทางออก พอไปถึง ผมจึงทำอะไรไม่ถูก แล้วหลังจากนั้น ผมก็ต้องไปทำงานที่เข้าใหญ่ต่อ แล้วมันทำให้เวลามันห่างออกมา3เดือนโดยที่ผมไม่ทำอะไร เพราะความหยิ่งของผม ที่มีต่อเพื่อนเค้า ผมโกรธเพื่อนเค้าโดนที่เพื่อนบางคนไม่ได้ผิดอะไร มันเป็นกำแพงที่ผมสร้างขึ้นมาเอง ซึ่งผมไม่หน้าทำเลย ผมผิดจริงๆ
แล้วผมชอบพูดแรงๆกับเค้า หลายๆครั้งที่ไม่รักษาน้ำใจเค้าด้วยแล้วคำพูดมันเจ็บทุกคำ
ตอนนี้ผมขอโทษเค้าทุกอย่าง ทุกเรื่องที่ผมทำผิดไปกับเค้า ผมได้แต่บอกรักแต่เค้าก็ไม่อยากที่จะฟังคำว่ารักจากผม ผมพยามทำให้เค้ารู้ว่าผมรักเค้า
ผมพยามเข้าใกล้เค้า ผมพยามทำหลายๆอย่าง ผมพยามง้อ ผมสำนึกผิดทุกอย่างแล้ว ผมอยากได้เค้ากลับมามากๆ แต่ผมไม่รู้ว่า ผมควรง้อเค้ายังไงดี
เมื่อคืนผมโทรคุยกับเค้าก็ได้แต่ขอโทษเค้า แล้วพูดแต่สิ่งดีๆที่ทำให้กัน แล้วเค้าพูดเหมือนตัดผมว่า เค้ามีคนที่คุยๆแล้ว ทั้งๆก่อนหน้านี้วันนึงเค้าบอกผมว่า
ไม่ต้องห่วงเค้าๆไม่มีใคร แล้วอยู่ เค้ามาบอกผมแบบนี้ ผมไม่รู้ว่าจะจริง จะเท๊ตยังไง แต่ผม อยากพยามง้อเค้าต่อไป อยากพยามทำให้เค้ารู้ว่าผมเปลี่ยนไป
แล้วรักเค้าจริงๆ พร้อมจะรับทั้งด้านดีด้านไม่ดีของเค้าทุกอย่าง พร้อมที่จะให้เค้าเดินนำหน้าผม ผมพร้อมที่จะอยู่ข้างหลังเค้า ปกป้องเค้า จากทุกอย่าง อยู่ข้างเค้าเวลาเสียใจ ผมรักเค้ามากจริงๆ แล้วคงไม่ได้รักใครมากขนาดเค้าอีกแล้ว