เชื่อว่าวันสำคัญก็คงทำอะไรดีๆให้กัน อย่าง 14 กุมภาพันธ์
เราก็จะเห็นคนแสดงความรักต่อ สื่อให้เราเห็น
ถามว่าใครไม่อยากมีบ้าง ตอบแทนได้เลยว่า ไม่มี
สำหรับผมเป็นเรื่อง บอกเลิก ที่.....นัก หากว่าคบกันนานไหม ตอบได้ว่าค่อนข้างนานครับ
บอกเลิกครั้งแรก ก่อนสิ้นปีที่แล้ว
ผมติดต่อไป เขาไม่รับสายไปเที่ยวตลาด ไปทะเล ไม่คุยบอกว่าเหนื่อย ผมเข้าใจ
หลังกลับจากทะเล ตัดสินใจขอเลิกเป็นทางการ ด้วยเหตุผลที่ว่ามีบางอย่างที่เธอให้เราไม่ได้
ผมกับงง ไม่ปรึกษา ไม่ถามผมสักคำ ถามว่าผมเป็นไง ร้องไห้ ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด อยากเลิกก็ ยอม
วันนั้นชีวิตพังทั้งแฟน(ตอนบ่าย)ทั้งครอบครัวบ้านแตก(ตอนค่ำ) พูดได้เลยว่า หมดแล้วทุกสิ่ง
จากนั้นไม่นานแฟนก็มาขอคืนนี้ ก็รักกันเหมือนเดิม
วันวาเลนไทน์ปีนี้
Happy Valentine ให้เขา ชวนเขาไปดูหนัง Timeline ที่เขาอยากดู
โทรไปตั้งแต่ แปดโมง จนเกือบบ่าย ตามประสาคนรู้เวลากัน
เขาไม่รับสาย เขาตัดสาย เขาปิดเครื่องบ้าง
จน LINE บอก Happy Valentine ครับ
จนถามว่า มีปัญหาอะไรรึเปล่า บอกตรงๆ เขาก็ตอบว่า
มี อย่าโทรมาหาอีก รำคาญ ต้องการนอน ไม่อยากคุยโทรศัพท์
ผมเสียความรุ้สึกมาก ผมจึงขอยุติความสัมพันธ์แต่เพียงเท่านี้
เขาก็ไม่หือไม่อืออะไร
จะดีใจมากถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ซึ่งมันไม่ใช่
แปลกดี เมื่อวานก่อนคุยกันดีๆ ทำไมกลายเป็นแบบนี้
ตอนนี้ ถ้า facebook LINE ไม่มีเรื่องการเรียนเข้ามาเกี่ยวข้อง ปิดถาวร แล้ว
ไม่อยากรับรู้เรื่องของใคร เข้าไปก็อดที่จะ สู่รู้เรื่องของคนรักกันไม่ได้
เวลาเปิดคอมคิดอยากออกไปอยู่นอกโลกซะดีกว่า
อยากเมื่อกี้ขณะกลับบ้านก็รถอยุ่ตรงหน้าบ้านเขา ถามว่าคิดถึงไหม ตลอดแหละครับ
แต่มันก็ต้องผ่านไปให้ได้ รวมถึงวันต่อๆไป
แล้วตอนที่เลิกถามว่าผมร้องไหม ผมไม่ร้อง สาบานได้ เพราะคิดว่ามีเลิกครั้งแรก ก็ต้องมีครั้งที่สอง สาม สี่ ไปเรื่อยๆ
ทำไม ปกติผมเป็นคนอลุ่มอล่วยกับแฟนมากโขอยู่นะ ประมาณ ทำไม เพราะอะไร ใจเย็นๆก่อน....อะไรอย่างนี้
และ sensitive กับความรักด้วย อันนี้คนสนิทยืนยัน
แต่ด้วยที่เด็ดขาดไปนั้น เพราะรักเราอยู่บนพื้นฐานที่รักกันไม่ได้อยุ่แล้ว ผมจึงขอเลิก
คิดว่าเขาจะมีคนที่ดีกว่า ชีวิตที่ดีกว่าในไม่ช้า (ผมไว้ว่าอย่างนั้น)
อย่างน้อยคำสัญญาที่ให้ไว้กับคุณ (แฟน) คือ ผมไม่มีอะไรดี นอกจากให้คุณได้อย่างเดียวคือ การไม่นอกใจ
เมื่อเลิกกันแล้วสิ่งนี้ก็ยัง ทำ อยู่ เพราะปัจจัยหลายๆอย่างในตัวผม
แค่นี้แหละเรื่องราว Valentine Day 2014 ขอบคุณมากที่พยายามอ่าน
[ระบาย] บอกเลิกในวันบอกรัก
เราก็จะเห็นคนแสดงความรักต่อ สื่อให้เราเห็น
ถามว่าใครไม่อยากมีบ้าง ตอบแทนได้เลยว่า ไม่มี
สำหรับผมเป็นเรื่อง บอกเลิก ที่.....นัก หากว่าคบกันนานไหม ตอบได้ว่าค่อนข้างนานครับ
บอกเลิกครั้งแรก ก่อนสิ้นปีที่แล้ว
ผมติดต่อไป เขาไม่รับสายไปเที่ยวตลาด ไปทะเล ไม่คุยบอกว่าเหนื่อย ผมเข้าใจ
หลังกลับจากทะเล ตัดสินใจขอเลิกเป็นทางการ ด้วยเหตุผลที่ว่ามีบางอย่างที่เธอให้เราไม่ได้
ผมกับงง ไม่ปรึกษา ไม่ถามผมสักคำ ถามว่าผมเป็นไง ร้องไห้ ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด อยากเลิกก็ ยอม
วันนั้นชีวิตพังทั้งแฟน(ตอนบ่าย)ทั้งครอบครัวบ้านแตก(ตอนค่ำ) พูดได้เลยว่า หมดแล้วทุกสิ่ง
จากนั้นไม่นานแฟนก็มาขอคืนนี้ ก็รักกันเหมือนเดิม
วันวาเลนไทน์ปีนี้
Happy Valentine ให้เขา ชวนเขาไปดูหนัง Timeline ที่เขาอยากดู
โทรไปตั้งแต่ แปดโมง จนเกือบบ่าย ตามประสาคนรู้เวลากัน
เขาไม่รับสาย เขาตัดสาย เขาปิดเครื่องบ้าง
จน LINE บอก Happy Valentine ครับ
จนถามว่า มีปัญหาอะไรรึเปล่า บอกตรงๆ เขาก็ตอบว่า
มี อย่าโทรมาหาอีก รำคาญ ต้องการนอน ไม่อยากคุยโทรศัพท์
ผมเสียความรุ้สึกมาก ผมจึงขอยุติความสัมพันธ์แต่เพียงเท่านี้
เขาก็ไม่หือไม่อืออะไร
จะดีใจมากถ้าเรื่องนี้เป็นเรื่องแต่ง ซึ่งมันไม่ใช่
แปลกดี เมื่อวานก่อนคุยกันดีๆ ทำไมกลายเป็นแบบนี้
ตอนนี้ ถ้า facebook LINE ไม่มีเรื่องการเรียนเข้ามาเกี่ยวข้อง ปิดถาวร แล้ว
ไม่อยากรับรู้เรื่องของใคร เข้าไปก็อดที่จะ สู่รู้เรื่องของคนรักกันไม่ได้
เวลาเปิดคอมคิดอยากออกไปอยู่นอกโลกซะดีกว่า
อยากเมื่อกี้ขณะกลับบ้านก็รถอยุ่ตรงหน้าบ้านเขา ถามว่าคิดถึงไหม ตลอดแหละครับ
แต่มันก็ต้องผ่านไปให้ได้ รวมถึงวันต่อๆไป
แล้วตอนที่เลิกถามว่าผมร้องไหม ผมไม่ร้อง สาบานได้ เพราะคิดว่ามีเลิกครั้งแรก ก็ต้องมีครั้งที่สอง สาม สี่ ไปเรื่อยๆ
ทำไม ปกติผมเป็นคนอลุ่มอล่วยกับแฟนมากโขอยู่นะ ประมาณ ทำไม เพราะอะไร ใจเย็นๆก่อน....อะไรอย่างนี้
และ sensitive กับความรักด้วย อันนี้คนสนิทยืนยัน
แต่ด้วยที่เด็ดขาดไปนั้น เพราะรักเราอยู่บนพื้นฐานที่รักกันไม่ได้อยุ่แล้ว ผมจึงขอเลิก
คิดว่าเขาจะมีคนที่ดีกว่า ชีวิตที่ดีกว่าในไม่ช้า (ผมไว้ว่าอย่างนั้น)
อย่างน้อยคำสัญญาที่ให้ไว้กับคุณ (แฟน) คือ ผมไม่มีอะไรดี นอกจากให้คุณได้อย่างเดียวคือ การไม่นอกใจ
เมื่อเลิกกันแล้วสิ่งนี้ก็ยัง ทำ อยู่ เพราะปัจจัยหลายๆอย่างในตัวผม
แค่นี้แหละเรื่องราว Valentine Day 2014 ขอบคุณมากที่พยายามอ่าน