รอยยิ้มของคนที่ไม่รู้จัก...เรื่องเล็กๆทำให้เรามีความสุขได้

วันนี้เราขับรถพาแม่ไปซุปเปอร์มาเก็ตแถวบ้านเพื่อซื้อขนม น้ำอัดลมมาปาร์ตี้เล็กๆกันที่บ้าน ระหว่างตอนยืนรอคิดเงินก็มียายคนหนึ่งอายุน่าจะราวๆ60ปียืนจ่ายเงินอยู่ ลักษณะการแต่งตัวมอมแมม

บทสนทนาระหว่างคนคิดเงินกับยาย
คนคิดเงิน:43บาทยาย
ยาย:43บาทหรอ(ยืนมองของที่ซื้อ มีกาแฟ3-4ซอง,ธูป,เทียน)(จขกท.คิดว่าน่าจะเอาไปไหว้พระวันนี้วันพระใหญ่)
          ยายมีเงินไม่พอยายมีแค่40บาท(พร้อมควักเงินออกมา)
คนคิดเงิน:ยายจะเอาหมดไหม43บามหรือจะเอาของออก
ยาย:  (ยืนคิดแป็บนึง บอกอย่างแผ่วเบา)งั้นยายเอาเอาเทียนออกละกัน
คนคิดเงิน:36บาท

ยายก็จ่ายเงินแล้วก็เดินออกมานั่งหน้าซุปเปอร์มาเก็ต มองเงินในมือแล้วก็มองของ เราว่ายายต้องเสียดายเทียนแน่ๆ
ก็เลยบอกคนคิดเงินว่าเอาเทียนด้วย(ตังแม่นะเพราะไม่ได้พกเงินไปเลย แม่ก็แอบงงว่าเอาเทียนไปทำอะไร เพราะตอนยายจ่ายเงินแม่เดินไปหยิบของเพิ่มไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์)
พอได้ของเราก็เดินเอาเทียนไปให้ยาย
ยายยิ้มอย่างมีความสุขแล้วบอกเราว่าขอบใจมากนะลูกขอให้หนูมความสุขมากมากนะ
เราก็ยกมือไหว้ยายแล้วก็เดินออกมา ยายก้เดินกลับบ้าน
แม่ถามว่าเอาเทียนให้ยายทำไม
เราเลยเล่าให้แม่ฟัง
แม่บอกเสียงดัง"ทำไมไม่บอกแม่ จะได้ให้เงินเค้าด้วยเพื่อเค้าไม่มีเงินกินข้าวจะทำไง"
ลูกก็เงิบสิค่ะ"ก็หนูไม่ทันได้คิดง่ะ"
แล้วสองแม่ลูกก็แว้นกลับบ้านด้วยความสุข

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า เงินแค่7บาทก้อทำให้เรามีความสุขได้
แล้วก็ทำให้รู้ว่าแม่หนูน่ารักที่สุดในโลก รักแม่จุง

ปล.พิมผิดพิมถูกตกหล่นยังไงขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะเพราะพิมในโทรศัพท์ค่ะ