ปัจจุบันอายุจะ 24 ครับ ไม่ค่อยมาเที่ยวในห้องสยาม จะอยู่ห้องบลูมากกว่า แต่พอดีช่วงนี้ไม่รู้ทำไมรู้สึกเหงาๆ เลยตัดสินใจมาตั้งกระทู้ถามเลยดีกว่า
เพื่อนผู้หญิงคนที่ผมแอบชอบนี้รู้จักกันมาตั้งแต่ ม.2 เพราะเรียน รร. เดียวกัน แต่มาเกิดคิดชอบตอนประมาณ ม.6 ....ชอบมาก็ 5 ปีแล้ว เขาเป็นคนที่หน้าตาใช้ได้ครับ ขี้เล่น ส่วนตัวแล้วถือว่าสนิทมาก มักจะนัดไปห้าง ไปร้องเกะ กินข้าว ดูหนังด้วยกัน ไม่ว่าจะสองต่อสองหรือไม่ก็สามคนกับเพื่อนคนอื่นบ่อย เดือนละเกือบ 1 ครั้งได้ (แต่เดี๋ยวนี้หาเวลาตรงกันยากหน่อย) อย่างช่วงรับปริญญาดเองเขาก็มาหาผมทุกวัน (มี 3 วัน)
เท่าที่เล่ามานี่ก็ฟังดูดี กุ๊กกิ๊กดีครับ แต่ปัญหาคือ ไม่รู้เพราะสนิท รู้ชาติเห็นชัด กันมามากเกินไปหรือป่าว มันเลยไม่กล้าที่จะบอกเขาว่า "ชอบนะ" น่ะสิครับ (คือผมเองก็เคยเจอประสบการณ์ที่บอกชอบแล้ว (บอกคนอื่น) แต่เค้าไม่รับ T.T)ไม่ใช่ว่าเพราะกลัวเสียเพื่อนอย่างเดียวที่ทำให้ไม่กล้าบอก แต่เพราะหลายๆ อย่างจากปากเขาเองที่ทำให้ไ่ม่กล้า จนทำให้มันกลัว
อย่างเค้าเองก็พูดอยู่บ่อยๆ ว่า มาเที่ยวเล่นกับผมจนหลายๆ คนคิดว่าเป็นแฟนกันแล้ว หรือว่า ถ้าผมไปชอบเค้าก็แย่ละ ...... คำนี้ สำหรับผมแล้วมันจี๊ดจึ้กมาก เพราะมันแอบแฝงความรู้สึกที่ว่ายังไงก็ไม่ใช่แฟน......ผมก่เลยใส่อารมณ์พูดตอบไปว่า "เออ จะเอาคนญี่ปุ่น" ทั้งที่จริงแล้วก็แค่พูดเล่นๆ (แต่ถ้ามีแฟนเป็นคนญุ่นจริงก็ไม่เป็นไร 55)
ยังมีอีกคือ เขาเคยเป็นแฟน + แอบชอบ เพื่อนสนิทผมทั้งเืพื่อนมัธยม และเพื่อนมหาลัย มันเลยทำให้ยิ่งไม่กล้าที่จะบอก
อีกอย่างที่ีทำให้ไม่กล้าบอกคือ ฝ่ายหญิงเองก็มีคนชอบอยู่แล้ว (แต่ก็มักจะพูดว่ายังไม่อยากมีแฟน เออะ.)........แต่มีคนชอบอย่างเดียวไม่ว่า ชอบมาบอกมาเล่าให้เราฟังอีกด้วยว่าทำไมถึงชอบคนนั้น คนนั้นเค้าดียังไง ผ่าน Line ผ่าน Facebook อยู่บ่อยๆ คนที่ทำงานก็เชียร์กันให้เป็นแฟน บรา บรา......แล้วก็มาปรึกษาอีกว่าทำไมคนที่ชอบถึงต้องพูดมายังงั้น แสดงออกยังงี้ เห้อออ (ประมาณว่า วันก่อนชวนไปกินข้าว แต่เขาพูดยังนู้นยังนี้ มันหมายความว่าไร เขาคิดอะไรอยู่) .......มันเลยทำให้รู้สึกแย่ที่จะคอยเชียร์คอยสร้างความหวังให้เค้าว่า "คนที่เธอชอบอาจจะมีใจให้เธอก็ได้".....แ่ต่ด้วยเป็นคนที่ไม่อยากทำร้ายจิตใจ ก็มักจะตอบไปว่า "ไม่รู้หว่ะ เขาคงไม่อยากมีแฟนมั้ง" .......แต่ก็มีบางทีที่เล่นบทเลวบางครั้งบ้างเพื่อให้ตนเองรู้สึกดี พูดว่า "เค้าคงไม่คิดไรกับเธอละมั้ง หรือไม่ก็เปนเกย์" (คือผมกับเค้าใช้สรรพนามเรียกตัวเองทั้ง ตู-เมิง, เค้า-เธอ, ผม-คุณ)
ก็เลยอยากปรึกษาว่า ควรจะเลิกคิด คือคิดกับเขาแค่เพื่อนพอแล้วหาคนใหม่ หรือบอกตรงๆ ไปเลยว่าชอบ หรือว่ารอต่อไปเรื่อยๆ รอโอกาส ซึ่งไม่รู้ว่าจะมาหรือไม่!
มันห่างแค่เพียงเอื้อมมือ แต่ัมันคือแสนไกล จริงๆ
แอบชอบเพื่อน แต่เขาก็มีคนที่ชอบอยู่แล้ว แถมมาเล่าให้ฟังอีก T.T ควรจะเลิกคิดหรือบอกเขาตรงๆดี?
เพื่อนผู้หญิงคนที่ผมแอบชอบนี้รู้จักกันมาตั้งแต่ ม.2 เพราะเรียน รร. เดียวกัน แต่มาเกิดคิดชอบตอนประมาณ ม.6 ....ชอบมาก็ 5 ปีแล้ว เขาเป็นคนที่หน้าตาใช้ได้ครับ ขี้เล่น ส่วนตัวแล้วถือว่าสนิทมาก มักจะนัดไปห้าง ไปร้องเกะ กินข้าว ดูหนังด้วยกัน ไม่ว่าจะสองต่อสองหรือไม่ก็สามคนกับเพื่อนคนอื่นบ่อย เดือนละเกือบ 1 ครั้งได้ (แต่เดี๋ยวนี้หาเวลาตรงกันยากหน่อย) อย่างช่วงรับปริญญาดเองเขาก็มาหาผมทุกวัน (มี 3 วัน)
เท่าที่เล่ามานี่ก็ฟังดูดี กุ๊กกิ๊กดีครับ แต่ปัญหาคือ ไม่รู้เพราะสนิท รู้ชาติเห็นชัด กันมามากเกินไปหรือป่าว มันเลยไม่กล้าที่จะบอกเขาว่า "ชอบนะ" น่ะสิครับ (คือผมเองก็เคยเจอประสบการณ์ที่บอกชอบแล้ว (บอกคนอื่น) แต่เค้าไม่รับ T.T)ไม่ใช่ว่าเพราะกลัวเสียเพื่อนอย่างเดียวที่ทำให้ไม่กล้าบอก แต่เพราะหลายๆ อย่างจากปากเขาเองที่ทำให้ไ่ม่กล้า จนทำให้มันกลัว
อย่างเค้าเองก็พูดอยู่บ่อยๆ ว่า มาเที่ยวเล่นกับผมจนหลายๆ คนคิดว่าเป็นแฟนกันแล้ว หรือว่า ถ้าผมไปชอบเค้าก็แย่ละ ...... คำนี้ สำหรับผมแล้วมันจี๊ดจึ้กมาก เพราะมันแอบแฝงความรู้สึกที่ว่ายังไงก็ไม่ใช่แฟน......ผมก่เลยใส่อารมณ์พูดตอบไปว่า "เออ จะเอาคนญี่ปุ่น" ทั้งที่จริงแล้วก็แค่พูดเล่นๆ (แต่ถ้ามีแฟนเป็นคนญุ่นจริงก็ไม่เป็นไร 55)
ยังมีอีกคือ เขาเคยเป็นแฟน + แอบชอบ เพื่อนสนิทผมทั้งเืพื่อนมัธยม และเพื่อนมหาลัย มันเลยทำให้ยิ่งไม่กล้าที่จะบอก
อีกอย่างที่ีทำให้ไม่กล้าบอกคือ ฝ่ายหญิงเองก็มีคนชอบอยู่แล้ว (แต่ก็มักจะพูดว่ายังไม่อยากมีแฟน เออะ.)........แต่มีคนชอบอย่างเดียวไม่ว่า ชอบมาบอกมาเล่าให้เราฟังอีกด้วยว่าทำไมถึงชอบคนนั้น คนนั้นเค้าดียังไง ผ่าน Line ผ่าน Facebook อยู่บ่อยๆ คนที่ทำงานก็เชียร์กันให้เป็นแฟน บรา บรา......แล้วก็มาปรึกษาอีกว่าทำไมคนที่ชอบถึงต้องพูดมายังงั้น แสดงออกยังงี้ เห้อออ (ประมาณว่า วันก่อนชวนไปกินข้าว แต่เขาพูดยังนู้นยังนี้ มันหมายความว่าไร เขาคิดอะไรอยู่) .......มันเลยทำให้รู้สึกแย่ที่จะคอยเชียร์คอยสร้างความหวังให้เค้าว่า "คนที่เธอชอบอาจจะมีใจให้เธอก็ได้".....แ่ต่ด้วยเป็นคนที่ไม่อยากทำร้ายจิตใจ ก็มักจะตอบไปว่า "ไม่รู้หว่ะ เขาคงไม่อยากมีแฟนมั้ง" .......แต่ก็มีบางทีที่เล่นบทเลวบางครั้งบ้างเพื่อให้ตนเองรู้สึกดี พูดว่า "เค้าคงไม่คิดไรกับเธอละมั้ง หรือไม่ก็เปนเกย์" (คือผมกับเค้าใช้สรรพนามเรียกตัวเองทั้ง ตู-เมิง, เค้า-เธอ, ผม-คุณ)
ก็เลยอยากปรึกษาว่า ควรจะเลิกคิด คือคิดกับเขาแค่เพื่อนพอแล้วหาคนใหม่ หรือบอกตรงๆ ไปเลยว่าชอบ หรือว่ารอต่อไปเรื่อยๆ รอโอกาส ซึ่งไม่รู้ว่าจะมาหรือไม่!
มันห่างแค่เพียงเอื้อมมือ แต่ัมันคือแสนไกล จริงๆ