เหตุเกิดเมื่อเช้า
บริเวณใต้สถานีรถไฟฟ้าสุรศักดิ์
ผมวิ่งอยู่เลนที่สองจากซ้าย กำลังจะเข้าซ้าย เพื่อเลี้ยวเข้าซอยประมวล เปิดไฟเรียบร้อย
รอให้รถที่ขนาบข้างอยู่ผ่านรถผมไปก่อน เพราะเห็นรถคันหลังห่างมาก
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น รถคันที่ขนาบข้างพ้นหัวรถผมไปไม่ถึง 2 ไม้บรรทัด
มีมอเตอร์ไซต์ มุดมาระหว่างรูนั้น โดยที่ผมยังไม่หักหัวเข้าซ้าย
ปรากฎว่า มอเตอร์ไซต์คันนั้นล้มอยู่หน้ารถผม
เป็นคุณลุงจีน ๆ ผมก็เปิดไฟกระพริบ แล้วรีบลงมารีบพยุง เข้าข้างทาง พี่วินก็เข้ามาช่วยเข็นรถ
ผมก็เลยไปเลื่อนรถกะจะไปจอดข้างหน้า เห็นพี่ตำรวจกำลังเดินมา พร้อมกับเปิดกระจกบอกตำรวจว่าเดี๋ยวผมไปจอข้างหน้านะ (มีเวิ้งให้เข้าไปจอดหลบรถได้) เพราะเส้นนี้รู้กันดี ช่วงเช้าติดโหดร้ายขนาดไหน ไม่อยากให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วย
แต่ระหว่างที่ผมกำลังบอกตำรวจ ได้ยินเสียงผู้หญิงคนนึง ตะโกน "ชนแล้วหนี้ไปแล้ว หนีไปแล้ว ๆ ๆ "
ผมจอดรถเสร็จก็เดินกลับมาหาลุง เห็นลุงมีแผลถลอกที่ข้อเท้า และตาตุ่ม แต่ลุงแก่แล้วกลัวจะมีผลค้างเคียง
เลยบอกลุงว่าไปโรงพยาบาลก่อนอย่างอื่นค่อยว่ากัน
ลุงก็อิดออด ตลอด จนผมต้องบอกตำรวจ ตำรวจก็เลยบอกให้ลุงไปโรงพยาบาล (รพ. เซนต์หลุยส์ ใกล้จุดเกิดเหตุ)
ผมก็ถามพี่วินว่าเมื่อกี้คนไหนตะโกน อยากแค่จะบอกว่าผมไม่ได้หนีนะ พี่วินบอกว่านั่งวินไปแล้ว (เสียดายไม่ได้อธิบายให้ฟัง)
แล้วก็ขับรถตามลุงไป พอวิ่งมานิดเดียวรถติด ก็เห็นลุงเดินกลับมาบอกว่า ไม่ต้องไปแล้ว แยกย้ายกันเถอะ ถือว่าฟาดเคราะห์ แล้วลุงก็ปล่อยให้ผมนั่งงงต่อไป
ขอถามว่า ท่าทางผมเหมือนคนจะหนีมากเลยเหรอ
1. ดูก็รู้ว่า ลุงตัดหน้ามา เพราะรถผมทุกส่วนยังอยู่ในเลนปกติ มีแต่มอเตอร์ไซต์ที่จอดเฉียงคร่อมเลน
2. ผมรีบจอด พาลุงเข้าข้างทาง โดยไม่ถ่ายรูปอะไรทั้งสิ้น ห่วงแต่ลุงจะเป็นเยอะหรือเปล่า
3. ผมเปิดกระจก คุยกับตำรวจว่าจะจอดข้างทาง
4. รถติดขนาดนั้น ผมจะหนีไปไหนได้
5. ถ้าเจอเหตุการณ์อย่างนี้ ควรทำอย่างไร เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ (ต้องยืนนิ่ง ๆ ให้รถติดอย่างนั้น ใช่มั้ย)
สิ่งที่ผมได้รับคือสเกิร์ตหน้าแตก แต่ไม่เป็นไรถือว่าฟาดเคราะห์
ผมไม่ได้หนีนะครับ
บริเวณใต้สถานีรถไฟฟ้าสุรศักดิ์
ผมวิ่งอยู่เลนที่สองจากซ้าย กำลังจะเข้าซ้าย เพื่อเลี้ยวเข้าซอยประมวล เปิดไฟเรียบร้อย
รอให้รถที่ขนาบข้างอยู่ผ่านรถผมไปก่อน เพราะเห็นรถคันหลังห่างมาก
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น รถคันที่ขนาบข้างพ้นหัวรถผมไปไม่ถึง 2 ไม้บรรทัด
มีมอเตอร์ไซต์ มุดมาระหว่างรูนั้น โดยที่ผมยังไม่หักหัวเข้าซ้าย
ปรากฎว่า มอเตอร์ไซต์คันนั้นล้มอยู่หน้ารถผม
เป็นคุณลุงจีน ๆ ผมก็เปิดไฟกระพริบ แล้วรีบลงมารีบพยุง เข้าข้างทาง พี่วินก็เข้ามาช่วยเข็นรถ
ผมก็เลยไปเลื่อนรถกะจะไปจอดข้างหน้า เห็นพี่ตำรวจกำลังเดินมา พร้อมกับเปิดกระจกบอกตำรวจว่าเดี๋ยวผมไปจอข้างหน้านะ (มีเวิ้งให้เข้าไปจอดหลบรถได้) เพราะเส้นนี้รู้กันดี ช่วงเช้าติดโหดร้ายขนาดไหน ไม่อยากให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วย
แต่ระหว่างที่ผมกำลังบอกตำรวจ ได้ยินเสียงผู้หญิงคนนึง ตะโกน "ชนแล้วหนี้ไปแล้ว หนีไปแล้ว ๆ ๆ "
ผมจอดรถเสร็จก็เดินกลับมาหาลุง เห็นลุงมีแผลถลอกที่ข้อเท้า และตาตุ่ม แต่ลุงแก่แล้วกลัวจะมีผลค้างเคียง
เลยบอกลุงว่าไปโรงพยาบาลก่อนอย่างอื่นค่อยว่ากัน
ลุงก็อิดออด ตลอด จนผมต้องบอกตำรวจ ตำรวจก็เลยบอกให้ลุงไปโรงพยาบาล (รพ. เซนต์หลุยส์ ใกล้จุดเกิดเหตุ)
ผมก็ถามพี่วินว่าเมื่อกี้คนไหนตะโกน อยากแค่จะบอกว่าผมไม่ได้หนีนะ พี่วินบอกว่านั่งวินไปแล้ว (เสียดายไม่ได้อธิบายให้ฟัง)
แล้วก็ขับรถตามลุงไป พอวิ่งมานิดเดียวรถติด ก็เห็นลุงเดินกลับมาบอกว่า ไม่ต้องไปแล้ว แยกย้ายกันเถอะ ถือว่าฟาดเคราะห์ แล้วลุงก็ปล่อยให้ผมนั่งงงต่อไป
ขอถามว่า ท่าทางผมเหมือนคนจะหนีมากเลยเหรอ
1. ดูก็รู้ว่า ลุงตัดหน้ามา เพราะรถผมทุกส่วนยังอยู่ในเลนปกติ มีแต่มอเตอร์ไซต์ที่จอดเฉียงคร่อมเลน
2. ผมรีบจอด พาลุงเข้าข้างทาง โดยไม่ถ่ายรูปอะไรทั้งสิ้น ห่วงแต่ลุงจะเป็นเยอะหรือเปล่า
3. ผมเปิดกระจก คุยกับตำรวจว่าจะจอดข้างทาง
4. รถติดขนาดนั้น ผมจะหนีไปไหนได้
5. ถ้าเจอเหตุการณ์อย่างนี้ ควรทำอย่างไร เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ (ต้องยืนนิ่ง ๆ ให้รถติดอย่างนั้น ใช่มั้ย)
สิ่งที่ผมได้รับคือสเกิร์ตหน้าแตก แต่ไม่เป็นไรถือว่าฟาดเคราะห์