"จากเสียงและใจคนใต้คนหนึ่ง เพื่อส่งไปถึงม็อบพี่น้องคนใต้"

เพราะผมก็คนใต้ร้อยเปอร์เซ็นต์  และมีความภูมิใจในชาติภูมิบ้านเกิดของตัวเองอยู่เสมอ ไม่เคยเปลี่ยน

ผมรู้สึกเศร้าและหดหู่ใจเมื่อนึกถึงว่า  พี่น้องจากภาคใต้บ้านเราจำนวนมากเดินทางมาร่วมสนับสนุนม็อบอยู่ที่กรุงเทพฯ   มาลำบากในการกิน การนอน  ตากแดด  ตากฝนทนทุกข์สารพัด  และรู้ดีนิสัยพี่น้องว่า มีความเด็ดเดี่ยวในความตั้งใจขนาดไหน  ยิ่งถ้าเป็นสิ่งที่เกิดจากความเชื่อมั่นเรื่องใดหรือคนใดแล้ว  เรื่องอื่นกลายเป็นเรื่องเล็ก

แต่ที่รู้สึกเศร้าใจ  เพราะทราบว่าหลายคนที่มา มาเพราะรักและเชื่อมั่นในตัวผู้นำ(หัวคะแนนนักการเมือง)ที่ชักชวนมา  เชื่อมั่นในตัวนักการเมืองที่นิยม  ไม่ได้มาเพราะเข้าใจหรือเชื่อความถูกต้องในหลักการปลีกย่อยอื่น    "แหลง" กันง่ายๆว่า  "มาเพราะชอบ...มาเพราะเชื่อ...เรื่องอื่นกรูไม่สนใจ"

หลายท่านที่อยู่ในกลุ่มม็อบคงไม่มีโอกาสได้มานั่นอ่าน  ไม่มีโอกาสทราบที่ผมอยากจะบอกหรอกว่า  " โ ห ม (ภาษาใต้แปลว่ากลุ่ม) เราเป็นเพียง "เบี้ย" ตัวเล็กๆที่เขาจับเดิน จับวาง เท่านั้น ไม่มีความหมายไปหวานั้น"  เราคนใต้ก็ไม่ใช่คนโง่  ลองหาโอกาสทบทวนความคิดกันใหม่ได้แล้ว

"หลบบ้านได้แล้ว พี่น้องเหอ"  อย่าไปทนลำบากตกเป็นเครื่องมือให้กับเขาเลย  มันมีเบื้องหลังมากกว่าที่เรารู้  และสกปรกมากกว่าที่เราคิด  ความจริงใจของคนใต้ผมรู้ดี  แต่ต้องเก็บไว้ใช้ในโอกาสที่ดีและเหมาะสมกว่านี้

จึงบอกมาด้วยความรักและห่วงใยต่อคนบ้านเราทุกคน

.