ขอเล่าหน่อยนะ
ไม่รู้เป็นเพราะเรื่องนี้หรือเปล่า เมื่อหลายปีที่แล้วค่ะ เราเจอผู้ชายคนหนึ่ง เหมือนเค้าเป็นรักครั้งแรกของเราเลย
ผู้ชายคนนั้นอายุ15 เราแก่กว่า เรียกว่าตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอเลยค่ะ
แล้ววันหนึ่งน้องก็ต้องกลับบ้าน เราเจอกันแปปเดียวค่ะ วันที่น้องจะกลับเราไม่กล้าไปบอกลา ไม่กล้าไปพูดคำลาสุดท้าย
เรารู้สึกใจหายและกลัวที่จะไม่เจอเค้าอีก รู้สึกเศร้าๆในใจค่ะ
แล้วพอน้องกลับไปแล้ว ก็ไม่เจอกันอีกเลย ไม่มีข่าวใดๆทั้งสิ้น จนถึงตอนนี้
นับตั้งแต่นั้นมา เราก็จะชอบแต่ผู้ชายที่อายุน้อยกว่า แล้วก็ไม่สมหวังตลอด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
เราบอกตัวเองว่า เราชอบเด็กนะ เราไม่คิดถึงความสัมพันที่ยั่งยืน เราแค่ชอบ แล้ววันหนึ่งก็จะผ่านไป แล้วก็จะชอบคนใหม่ คนแล้วคนเล่า
จนตอนนี้เราชอบคนใหม่ เค้าอายุ 15 ปี เท่ากับน้องคนนั้นที่เป็นรักแรกของเราพอดี และเหมือนกันมาก เหมือนจนเราคิดว่าเป็นคนคนเดียวกัน
เราควรจะทำเรื่องนี้ให้จบอย่างไรดี เราอยากปลดอะไรต่างๆที่อยู่ในใจออก
เราอยากคิดถึงความสัมพันที่ยั่งยืนเสียที
ถ้าวันนั้นเรากล้าบอกลาน้อง เราคงไม่ต้องมีอะไรค้างคาในใจจนถึงตอนนี้
เพื่อนๆมีปมอะไรที่อยู่ในใจจนไม่สามารถที่จะรักคนอื่นได้ไหมคะ
ไม่รู้เป็นเพราะเรื่องนี้หรือเปล่า เมื่อหลายปีที่แล้วค่ะ เราเจอผู้ชายคนหนึ่ง เหมือนเค้าเป็นรักครั้งแรกของเราเลย
ผู้ชายคนนั้นอายุ15 เราแก่กว่า เรียกว่าตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอเลยค่ะ
แล้ววันหนึ่งน้องก็ต้องกลับบ้าน เราเจอกันแปปเดียวค่ะ วันที่น้องจะกลับเราไม่กล้าไปบอกลา ไม่กล้าไปพูดคำลาสุดท้าย
เรารู้สึกใจหายและกลัวที่จะไม่เจอเค้าอีก รู้สึกเศร้าๆในใจค่ะ
แล้วพอน้องกลับไปแล้ว ก็ไม่เจอกันอีกเลย ไม่มีข่าวใดๆทั้งสิ้น จนถึงตอนนี้
นับตั้งแต่นั้นมา เราก็จะชอบแต่ผู้ชายที่อายุน้อยกว่า แล้วก็ไม่สมหวังตลอด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
เราบอกตัวเองว่า เราชอบเด็กนะ เราไม่คิดถึงความสัมพันที่ยั่งยืน เราแค่ชอบ แล้ววันหนึ่งก็จะผ่านไป แล้วก็จะชอบคนใหม่ คนแล้วคนเล่า
จนตอนนี้เราชอบคนใหม่ เค้าอายุ 15 ปี เท่ากับน้องคนนั้นที่เป็นรักแรกของเราพอดี และเหมือนกันมาก เหมือนจนเราคิดว่าเป็นคนคนเดียวกัน
เราควรจะทำเรื่องนี้ให้จบอย่างไรดี เราอยากปลดอะไรต่างๆที่อยู่ในใจออก
เราอยากคิดถึงความสัมพันที่ยั่งยืนเสียที
ถ้าวันนั้นเรากล้าบอกลาน้อง เราคงไม่ต้องมีอะไรค้างคาในใจจนถึงตอนนี้