ณ รีสอร์ทแห่งหนึ่งปลายอ่าว... อันเงียบสงบ น้ำทะเลนิ่งไม่มีคลื่นลม ท้องฟ้าสดใส เสียงนกและแมลงร้องคลอกับเสียงดนตรีทำนองสบายๆที่ทำให้เห็นภาพสายน้ำเย็นไหลอย่างเอื่อยๆ ซึ่งทั้งรีสอร์ทมีแต่ฝรั่งชาวยุโรปที่รักสงบ สันโดษ และต้องการมาพักผ่อนชื่นชมซึมซับธรรมชาติอย่างแท้จริง
เด็กหญิงอายุ 10 ขวบ ชาวรัสเซียมีนามว่า ลิซ่า มาพักผ่อนที่นี่ปีละ 1 เดือนกับครอบครัวที่เป็นช่างภาพเป็นเวลา 10 ปีแล้ว จนเด็กหญิงสนิทสนมกับพนักงานที่นี่เป็นอย่างดีและคอยช่วยพวกเขาเสิร์ฟอาหารให้กับแขกที่มาพัก แถมบนเมนูอาหารทุกเล่มยังมีรูปเด็กหญิงลิซ่าตอนอายุ 3 ขวบอยู่ด้วย ใครๆที่นี่ต่างพากันเอ็นดูเพราะเธอน่ารักเหลือเกินและมีน้ำใจ แต่เธอพูดภาษาอังกฤษไม่เป็นซึ่งก็ไม่ใช่ปัญหาสักเท่าไหร่สำหรับที่นี่
เด็กชายชาวจีนอายุ 10 ขวบ มีนามว่า ไอ้อ้วน ซึ่งเป็นชื่อที่ฉันตั้งให้เองตามลักษณะที่เด็กชายมี ไอ้อ้วนมากับครอบครัวญาติๆ และน้องชายของเขาอายุ 6 ขวบ ชื่อ ไอ้ตัวเล็ก ซึ่งฉันก็ตั้งชื่อตามลักษณะที่เด็กน้อยมีอีกนั่นแหละ ครอบครัวและญาติๆของไอ้อ้วนกว่า 20 คน พึ่งมาถึงที่รีสอร์ทเมื่อวันก่อน และทำลายบรรยากาศอันเงียบสงบลง และเปลี่ยนมาเป็นความวุ่นวาย โฉ้งเฉ้งตามสไตล์เวรี่ไชนีสแทน
ไอ้อ้วนและไอ้ตัวเล็กเมื่อมาถึงวันแรกก็ทำลายความสุขในมื้อค้ำของฉันทันที 2 พี่น้องคุ้ยทรายกันจนฟุ้ง ทรายปลิวลงอาหารในจานบางส่วน จนฉันต้องว่าเป็นภาษาจีน ไอ้อ้วนและไอ้ตัวเล็กหัวเราะคิกคักๆนินทาฉันอย่างสนุกและยังเล่นต่อ จนแม่และญาติของเด็กชายทั้ง 2 โวยวายขึ้นมา จึงยอมหยุดเล่น รสชาติอาหารมื้อนั้นจึงออกกรึบๆ คิดซะว่าเป็นข้าวคั่ว ประกอบด้วยแคลเซี่ยมและไอโอดีน
ฉันทายว่าพวกเขาคงไม่ได้มาจากจีนแผ่นดินใหญ่ เพราะการแต่งตัวและโฉ้งเฉ้งน้อยกว่า ไม่ได้มาจากฮ่องกงเพราะไม่ได้พูดกวางตุ้ง และไม่ใช่สิงคโปร์เพราะพวกเขาไม่ได้สุภาพเท่า ฉันจึงคิดว่าพวกเขาน่ามาจากไต้หวัน
แต่ยังไงก็ช่างเถอะ... เช้าวันหนึ่งเราทุกคนต่างนั่งกินข้าวเช้ากัน ลิซ่าเดินเล่นคอยช่วยเสิร์ฟอาหารต่างๆตามปกติ ไอ้ตัวเล็กวิ่งเล่นปั้นทราย ไอ้อ้วนเดินเข้าไปตักข้าว พร้อมถือจานเดินออกมา ไอ้ตัวเล็กเห็นพี่ชายเดินออกมาก็ตะโกนถามพี่ชายตั้ง 2 ทีว่า "หนี่อ้ายทาเตอเลอมา" และชี้นิ้ว จึ๊กๆ ไปที่ลิซ่าที่กำลังยืนคุยยิ้มหวานอยู่กับพ่อของเธอ ซึ่งแปลเป็นไทยได้ว่า "นายรักเธอช่ายม้ายๆ" โดยที่ลิซ่า ฝรั่งและพนักงานคนไทยคนอื่นๆก็ไม่ได้รู้เรื่องเลยว่า 2 พี่น้องคุยเรื่องอะไรกัน
ฉันซึ่งอยู่ระหว่างความเป็นไทย จีน ฝรั่ง จึงพอฟังเข้าใจและแอบหัวเราะหึหึออกมาจนคนรอบตัวต่างถามว่า "Why are you laughing?" โถ เด็กหนอเด็ก แก่แดดแก่ลมแต่ก็น่ารักดีและน่าถีบเป็นค้างคาว เอ้ย เป็นครั้งคราว
เด็กหญิงลิซ่า ที่ใครๆต่างพากันหลงรัก
เด็กหญิงอายุ 10 ขวบ ชาวรัสเซียมีนามว่า ลิซ่า มาพักผ่อนที่นี่ปีละ 1 เดือนกับครอบครัวที่เป็นช่างภาพเป็นเวลา 10 ปีแล้ว จนเด็กหญิงสนิทสนมกับพนักงานที่นี่เป็นอย่างดีและคอยช่วยพวกเขาเสิร์ฟอาหารให้กับแขกที่มาพัก แถมบนเมนูอาหารทุกเล่มยังมีรูปเด็กหญิงลิซ่าตอนอายุ 3 ขวบอยู่ด้วย ใครๆที่นี่ต่างพากันเอ็นดูเพราะเธอน่ารักเหลือเกินและมีน้ำใจ แต่เธอพูดภาษาอังกฤษไม่เป็นซึ่งก็ไม่ใช่ปัญหาสักเท่าไหร่สำหรับที่นี่
เด็กชายชาวจีนอายุ 10 ขวบ มีนามว่า ไอ้อ้วน ซึ่งเป็นชื่อที่ฉันตั้งให้เองตามลักษณะที่เด็กชายมี ไอ้อ้วนมากับครอบครัวญาติๆ และน้องชายของเขาอายุ 6 ขวบ ชื่อ ไอ้ตัวเล็ก ซึ่งฉันก็ตั้งชื่อตามลักษณะที่เด็กน้อยมีอีกนั่นแหละ ครอบครัวและญาติๆของไอ้อ้วนกว่า 20 คน พึ่งมาถึงที่รีสอร์ทเมื่อวันก่อน และทำลายบรรยากาศอันเงียบสงบลง และเปลี่ยนมาเป็นความวุ่นวาย โฉ้งเฉ้งตามสไตล์เวรี่ไชนีสแทน
ไอ้อ้วนและไอ้ตัวเล็กเมื่อมาถึงวันแรกก็ทำลายความสุขในมื้อค้ำของฉันทันที 2 พี่น้องคุ้ยทรายกันจนฟุ้ง ทรายปลิวลงอาหารในจานบางส่วน จนฉันต้องว่าเป็นภาษาจีน ไอ้อ้วนและไอ้ตัวเล็กหัวเราะคิกคักๆนินทาฉันอย่างสนุกและยังเล่นต่อ จนแม่และญาติของเด็กชายทั้ง 2 โวยวายขึ้นมา จึงยอมหยุดเล่น รสชาติอาหารมื้อนั้นจึงออกกรึบๆ คิดซะว่าเป็นข้าวคั่ว ประกอบด้วยแคลเซี่ยมและไอโอดีน
ฉันทายว่าพวกเขาคงไม่ได้มาจากจีนแผ่นดินใหญ่ เพราะการแต่งตัวและโฉ้งเฉ้งน้อยกว่า ไม่ได้มาจากฮ่องกงเพราะไม่ได้พูดกวางตุ้ง และไม่ใช่สิงคโปร์เพราะพวกเขาไม่ได้สุภาพเท่า ฉันจึงคิดว่าพวกเขาน่ามาจากไต้หวัน
แต่ยังไงก็ช่างเถอะ... เช้าวันหนึ่งเราทุกคนต่างนั่งกินข้าวเช้ากัน ลิซ่าเดินเล่นคอยช่วยเสิร์ฟอาหารต่างๆตามปกติ ไอ้ตัวเล็กวิ่งเล่นปั้นทราย ไอ้อ้วนเดินเข้าไปตักข้าว พร้อมถือจานเดินออกมา ไอ้ตัวเล็กเห็นพี่ชายเดินออกมาก็ตะโกนถามพี่ชายตั้ง 2 ทีว่า "หนี่อ้ายทาเตอเลอมา" และชี้นิ้ว จึ๊กๆ ไปที่ลิซ่าที่กำลังยืนคุยยิ้มหวานอยู่กับพ่อของเธอ ซึ่งแปลเป็นไทยได้ว่า "นายรักเธอช่ายม้ายๆ" โดยที่ลิซ่า ฝรั่งและพนักงานคนไทยคนอื่นๆก็ไม่ได้รู้เรื่องเลยว่า 2 พี่น้องคุยเรื่องอะไรกัน
ฉันซึ่งอยู่ระหว่างความเป็นไทย จีน ฝรั่ง จึงพอฟังเข้าใจและแอบหัวเราะหึหึออกมาจนคนรอบตัวต่างถามว่า "Why are you laughing?" โถ เด็กหนอเด็ก แก่แดดแก่ลมแต่ก็น่ารักดีและน่าถีบเป็นค้างคาว เอ้ย เป็นครั้งคราว