ผม Post เรื่องนี้ไว้ใน facebook ของตัวเอง แต่เห็นว่าในนี้มีผู้รู้หลายคนเลยขอเอามาอภิปรายกันสักหน่อยนะครับ
ผมไม่ใช่นักการศึกษา ไม่ใช่นักวิชาการ ถึงจะผ่านงานสอนมาบ้างแต่บทบาทหลักอยู่ที่การเป็น “พ่อของลูก” ที่เห็นเนื้อหาสาระที่ระบบการศึกษาของไทยพยายามยัดเยียดทุกเรื่องทุกอย่างทั้งที่จำเป็นและไม่จำเป็นลงในสมองของเด็กไทย
ปัญหาใหญ่ที่พ่อแม่ทุกวันนี้สงสัยก็คือ “ลูกฉันเรียนอะไรบ้าง?” เพราะดูเหมือนบ้านเราจะใช้เวลาเรียนสูงถึง 7-8 ชั่วโมงต่อวัน (ไม่นับเรียนพิเศษ) แต่เรากลับเห็นข่าวว่าคะแนนสอบประเมินผลนักเรียนนานาชาติหรือ PISA กลับสอบตกกันยกประเทศ (ยกเว้นกลุ่มนักเรียนโรงเรียนสาธิต) ยังงี้โรงเรียนที่ได้คะแนน PISA สูงๆ อย่างจีน เกาหลี ฟินแลนด์ มิต้องเรียนกันวันละ 10 กว่าชั่วโมงหรือ?
เมื่อดูจำนวนชั่วโมงเรียนของประเทศเหล่านี้คนเป็นพ่อแบบผมก็ช็อคละครับ เพราะเฉลี่ยแล้วบ้านเราใช้เวลาเรียนราวๆ 800-1,000 ชม. ต่อปี ในขณะที่ฟินแลนด์ใช้แค่ 680 ชม. เกาหลี 828 ชม. ญี่ปุ่นก็ 648 ชม. นั่นหมายความว่าเขาใช้เวลาในห้องเรียนเฉลี่ยไม่เกินวันละ 5 ชม. เท่านั้น
ด้วยความอยากรู้ว่าเด็ก ๆ จำเป็นต้องเรียนอะไรกันบ้าง ก็ลองเอาข้อสอบ O-NET ที่เด็กนักเรียนทั้งประเทศต้องทำมาลองอ่านดู แล้วผมก็ได้รู้ว่า เด็กๆ ต้องรู้เรื่องเหล่านี้เพื่อทำข้อสอบให้ได้...
- โลกัตถจริยา กับ ญาตัตถจริยา และพุทธกิจจริยา แตกต่างกันอย่างไร
- อะไรคือธัมเมขสถูป
- หลักปริจจาคะ กับมัททวะ และอาชชวะ เกี่ยวข้องกับเรื่องอะไร
- สมเด็จพระโสทรเชษภคินี มีลำดับความสัมพันธ์อย่างไร
- ฯลฯ
ข้อสอบเหล่านี้ทำให้ผมได้เห็นความแตกต่างของการ “เรียนเพื่อรู้” กับการ “เรียนเพื่อสอบ” อย่างแท้จริงและน่าตกใจว่าเด็กเราทั้งประเทศล้วนอยู่ในวังวนของการเรียนเพื่อสอบโดยไม่ต้องคำนึงว่าสิ่งต้องเรียนต้องท่องนั้นจะเอาไปต่อยอดอะไรได้
เราเคยเห็นตัวอย่างของเด็กฝรั่งที่ขอครูเรียนเรื่องโปรเจคไตล์เพื่อให้รู้ว่าจรวดที่ตัวเองกำลังจะทำมีรัศมีไปตกที่ไหนบ้าง อีกกลุ่มหนึ่งขอเรียนตรีโกณมิติเพื่อประกอบเรื่องการดูดาว ส่วนเด็กไทยต้องมาท่องเรื่องธัมเมขสถูป มัททวะ ปริจจาคะ ฯลฯ เพื่อ…?
ผมไม่ปฏิเสธความสำคัญของวิชาเหล่านี้ แต่ถ้าจะเรียนจริงๆ ขอให้ไปเรียนเจาะลึกในชั้นอื่นได้ไหมครับ จะเป็นปริญญาตรีสาขาศาสนศาสตร์ สาขาประวัติศาสตร์ สาขาเทววิทยา ก็ไม่ขัดข้องเพราะเรามีความต้องการบุคลากรเหล่านี้อยู่จริงๆ แต่ไม่ควรเป็นเนื้อหาวิชาหลักที่ต้องยัดเยียดให้เด็กตัวเล็กๆ
สำหรับใครที่คิดว่าเด็กมัธยมก็ควรรู้เรื่องเหล่านี้ไว้บ้าง ก็ขอบอกไว้ตรงนี้ก่อนว่านี่คือข้อสอบ O-NET ระดับ ป. 6 ครับ!
โลกัตถจริยา ธัมเมขสถูป หลักปริจจาคะ สมเด็จพระโสทรเชษภคินี มัททวะ อาชชวะ ฯลฯ ตอบไม่ได้ คุณแพ้ ป. 6 ครับ !
ผมไม่ใช่นักการศึกษา ไม่ใช่นักวิชาการ ถึงจะผ่านงานสอนมาบ้างแต่บทบาทหลักอยู่ที่การเป็น “พ่อของลูก” ที่เห็นเนื้อหาสาระที่ระบบการศึกษาของไทยพยายามยัดเยียดทุกเรื่องทุกอย่างทั้งที่จำเป็นและไม่จำเป็นลงในสมองของเด็กไทย
ปัญหาใหญ่ที่พ่อแม่ทุกวันนี้สงสัยก็คือ “ลูกฉันเรียนอะไรบ้าง?” เพราะดูเหมือนบ้านเราจะใช้เวลาเรียนสูงถึง 7-8 ชั่วโมงต่อวัน (ไม่นับเรียนพิเศษ) แต่เรากลับเห็นข่าวว่าคะแนนสอบประเมินผลนักเรียนนานาชาติหรือ PISA กลับสอบตกกันยกประเทศ (ยกเว้นกลุ่มนักเรียนโรงเรียนสาธิต) ยังงี้โรงเรียนที่ได้คะแนน PISA สูงๆ อย่างจีน เกาหลี ฟินแลนด์ มิต้องเรียนกันวันละ 10 กว่าชั่วโมงหรือ?
เมื่อดูจำนวนชั่วโมงเรียนของประเทศเหล่านี้คนเป็นพ่อแบบผมก็ช็อคละครับ เพราะเฉลี่ยแล้วบ้านเราใช้เวลาเรียนราวๆ 800-1,000 ชม. ต่อปี ในขณะที่ฟินแลนด์ใช้แค่ 680 ชม. เกาหลี 828 ชม. ญี่ปุ่นก็ 648 ชม. นั่นหมายความว่าเขาใช้เวลาในห้องเรียนเฉลี่ยไม่เกินวันละ 5 ชม. เท่านั้น
ด้วยความอยากรู้ว่าเด็ก ๆ จำเป็นต้องเรียนอะไรกันบ้าง ก็ลองเอาข้อสอบ O-NET ที่เด็กนักเรียนทั้งประเทศต้องทำมาลองอ่านดู แล้วผมก็ได้รู้ว่า เด็กๆ ต้องรู้เรื่องเหล่านี้เพื่อทำข้อสอบให้ได้...
- โลกัตถจริยา กับ ญาตัตถจริยา และพุทธกิจจริยา แตกต่างกันอย่างไร
- อะไรคือธัมเมขสถูป
- หลักปริจจาคะ กับมัททวะ และอาชชวะ เกี่ยวข้องกับเรื่องอะไร
- สมเด็จพระโสทรเชษภคินี มีลำดับความสัมพันธ์อย่างไร
- ฯลฯ
ข้อสอบเหล่านี้ทำให้ผมได้เห็นความแตกต่างของการ “เรียนเพื่อรู้” กับการ “เรียนเพื่อสอบ” อย่างแท้จริงและน่าตกใจว่าเด็กเราทั้งประเทศล้วนอยู่ในวังวนของการเรียนเพื่อสอบโดยไม่ต้องคำนึงว่าสิ่งต้องเรียนต้องท่องนั้นจะเอาไปต่อยอดอะไรได้
เราเคยเห็นตัวอย่างของเด็กฝรั่งที่ขอครูเรียนเรื่องโปรเจคไตล์เพื่อให้รู้ว่าจรวดที่ตัวเองกำลังจะทำมีรัศมีไปตกที่ไหนบ้าง อีกกลุ่มหนึ่งขอเรียนตรีโกณมิติเพื่อประกอบเรื่องการดูดาว ส่วนเด็กไทยต้องมาท่องเรื่องธัมเมขสถูป มัททวะ ปริจจาคะ ฯลฯ เพื่อ…?
ผมไม่ปฏิเสธความสำคัญของวิชาเหล่านี้ แต่ถ้าจะเรียนจริงๆ ขอให้ไปเรียนเจาะลึกในชั้นอื่นได้ไหมครับ จะเป็นปริญญาตรีสาขาศาสนศาสตร์ สาขาประวัติศาสตร์ สาขาเทววิทยา ก็ไม่ขัดข้องเพราะเรามีความต้องการบุคลากรเหล่านี้อยู่จริงๆ แต่ไม่ควรเป็นเนื้อหาวิชาหลักที่ต้องยัดเยียดให้เด็กตัวเล็กๆ
สำหรับใครที่คิดว่าเด็กมัธยมก็ควรรู้เรื่องเหล่านี้ไว้บ้าง ก็ขอบอกไว้ตรงนี้ก่อนว่านี่คือข้อสอบ O-NET ระดับ ป. 6 ครับ!