ไม่อยากคิดไปเอง แต่ก็ไม่กล้าถาม

เรารู้จักผู้ชายคนนึง จากเว็บนึงประมาณ 5 เดือน  เป็นชาวฝรั่งเศส เชื้อสายจีน แต่พูดจีนไมได้

ช่วงเดือนแรก คุยกันผ่านเฟส ตลอดคะ เนื่องจากเวลาว่างไม่ตรงกันเลยไม่ได้เจอกันซักที  

คุยเกือบทุกวัน เป็นห่วงเป็นใย น่ารักดีคะ เหมือนจะชอบเรา แต่ก็ไม่มีอะไรนอกจากหยอดคำหวานและความห่วงใย

เจอกันครั้งแรก เจอในที่สาธารณะ ไปนั่งดืมกาแฟ คุยกันเรื่องส่วนตัวเรื่องทั่วไป ดูแล้วความสัมพันธ์น่าจะดีขึ้น

เจอกันครั้งที่สอง นัดทานข้าวกันคะ เค้าบอกว่าอยากทานอาหารไทย ก็คุยกันมีความสุข ดูเราจะเข้ากันได้ดี
ก่อนกลับเค้าก็พูดส่งท้ายว่า ครั้งต่อไปไปทานร้านไทยที่เค้ารู้จักกันอีกนะ เราก็แอบดีใจ ที่มันยังจะมีนัดคร้งต่อไป

   หลังจากนั้นเค้าก็ดูเงียบๆไป ไม่ค่อยคุยเหมือนเดิม ส่งข้อความไปก็เหมือนไม่อยากตอบ อ่านข้ามวัน กว่าจะตอบก็สองสามวัน  
เราวาดรูปการ์ตูนเป็นรูปเค้าและถ่ายรูปส่งให้ดู เค้าก็เงียบ เปิดดู แต่เพิ่งมาขอบใจ หลังจากนั้น สองวัน
นั้นเราก็เสียใจเลยเงียบไปไม่ทักไม่คุยประมาณอาทิตย์

เพื่อนเราที่เป็นกระเทย(เพื่อนคนนี้คอยลุ้นและเชียร์ให้ไปเจอคนนี้คะ )
แอบเอาเฟสเราส่งข้อความไปหาเค้า นัดออกมาเจอ และถามว่าคิดยังไงกับเรา
เค้าปฎิเสธที่จะมาเจอ และบอกว่าคิดกับเราแค่เพื่อนเท่านั้น
ตอนพื่อนบอกเรา เรายอมรับว่าเสียใจนิดๆ เราก็ไม่ได้แก้ตัวอะไร ปล่อยเลยตามเลย
หลังจากนั้นเราก็เงียบไปไม่ทักอะไรไปเลย ไม่โพสอะไรให้เห็น ไม่ไปกดไลด์อะไรของเค้าเลย
แต่แอบไปดูเฟสเค้าทุกวัน แฮ่ๆ  

เงียบไปเกือบสามเดือน เค้าส่งข้อความมาบอกเราว่าเค้าจะไปเที่ยวเมืองไทย สองอาทิตย์

เราก็ตอบตามารยาทว่า ถ้ามีไรให้ช่วยก็บอกนะ

เค้าก็บอกว่าเค้าไปไทยมาหลายครั้งแล้ว พอจะรู้อะไรบ้าง ไม่เป็นไร

หลังจากนั้นเค้าก็ส่งข้อความมาคุยกับเราทุกวัน เล่าให้ฟังว่าที่ไทยสวยมาก

และที่สำคัญ เอารูปการ์ตูนที่เราวาดให้เค้าตั่งแต่ที่รู้จักกันแรกๆ ลงเฟส และติดแท็กว่าเราวาดให้

เค้าประทับใจสุดๆ เค้าไป กทม ไป กระบี่  เค้าก็ไปเจอสาวๆไทยหลายคน เท่าทีเห็นเค้าเอารูปลงเฟส

ได้เพื่อนคนไทยมาหลายคนเลย  ในช่วงที่เค้าอยู่ไทยเรามีเหตุให้ต้องกลับไทยพอดี เนื่องจากคุณตาเสีย
เค้าก็บอกว่า ขอเจอได้ไม๊ อยากเจอ เราปฎิเสธ เพราะเราต้องกลับบ้าน ตจว  ที่สำคัญคือ อยู่ปารีสตั่งนานไม่เจอ

เค้าก็ส่งข้อความมาคุยกับเราทุกวันเหมือนเดิม ว่าวันนี้ทำอะไรบ้างไปไหน  เราก็ตอบตอบบ้างไม่ตอบบ้าง

และเค้าก็ขอนัดเราเจออีกครั้ง เราใจอ่อน นัดมาหลายครั้งเราก็ปฎิเสธทุกครั้ง  ครั้งนี้กะว่าจะไปเจอครั้งสุดท้าย

เพราะช่วงนี้ยุ่งๆ เทอมสุดท้ายของการเรียน  ก็นัดเจอและไปกินข้าว เค้าขอเป็นคนจ่ายให้ เราตกใจมาก เพราะปกติ

จ่ายใครจ่ายมันตลอด  เรื่องที่คุยกันก็เป็นเรื่องของเค้าและของเราว่าจบแล้วจะทำอะไรบ้าง เค้าชอบเมืองไทยมาก
บราๆ เลยบอกว่าเดียวแนะนำเพื่อนคนไทยให้รู้จัก เค้าบอก อาทิตย์หน้า ชวนเพื่อนเธอมากินข้าวด้วยกัน

แล้วเค้าก็ยกเรื่องกล้องมาพูด เพราะเราชอบถ่ายรูป เค้าบอกว่าอยากให้เราไปช่วยสอนถ่ายรูปหน่อย
เค้าซื้อกล้องมา หลังจากนั้น เค้าก็มากดไลด์รูปในเฟสของเรา ที่เราเอาลงไว้นานแล้ว
แล้วชมว่าเราถ่ายรูปสวย บราๆ  หาเรื่องชวนคุยกับเราตลอด
อาทิตย์ที่ไม่ได้เจอกัน เค้าก้บอกว่าจะไปเจอครอบครัว เค้าก็ถ่ายรูปที่เค้าไปทานข้าวกับครอบครัวส่งมาให้เราดู

อาทิตย์นี้ก็คุยกันเหมือนเดิม ถามเราเรื่องเรียน ดูใส่ใจกับเรามากขึ้น  วันอาทิตย์นี้จะต้องไปเจอเค้า

เพราะจะไปสอนเค้าถ่ายรูป และพาเค้าไปกินอาหารไทย ตอบแทนที่เค้าเลี้ยงเราวันนั้น
ก่อนจะเจอก็ส่งข้อความมาถามว่ายังไง อยากถ่ายรูปที่นั้นที่นี่ ดูใส่ใจผิดปกติ
เราบอกว่า ดีใจจัง อีกสามเดือนเราจะกลับไทยแล้ว

เค้าก็ส่งอีโมหน้าเศร้ามา ว่า เธอดีใจที่จะจากปารีสไปหรอ

ถามอะไรไป ตอบเร็วมากจนเราตกใจ  

ขอโทษนะคะ ยาวไปหน่อย เพื่อประกอบการตัดสินใจ

สงสัยว่าเค้าคิดอะไรกับเราหรือเปล่าคะ  หรือเราคิดไปเอง  เราไม่กล้าถามเพราะเค้าเคยบอกว่าเค้าคิดกับเราแค่เพื่อน
แล้วเค้าบอกว่าไม่เคยเอาเพื่อนมาทำแฟน อีกอย่างเราว่ามันเร็วไปหรือเปล่าที่จะถาม

เพราะอีกสามเดือนเราก็จะกลับไทยแล้ว

ตลอดเวลาที่เจอกัน เค้าไม่เคยจับมือเราไม่เคยล่วงเกินเลยคะ

หรือว่าเราควรรอต่อไปอีกหน่อย หรือเค้าไม่คิดอะไรกับเรา

เค้าแค่ชอบเมืองไทย แล้วเราก็เป็นเพื่อนที่เป็นคนไทยเลยสนใจพิเศษ

สับสน ยอมรับว่าคิดมาก เพราะแอบมีใจให้เค้าไปแล้ว