คือ ผมก็ช่วงม 6 เนี่ย เปิดเทอมสองมาผมก็กลับบ้านเย็นแทบทุกวันเลยครับ เพราะมีงานบ้างการบ้านบ้าง พอเสร็จ ก็ไปกินข้าวกับเพื่อน ต่อ เพราะบ้านผมไม่ทำกับข้าวกินอีกอย่างคือไม่มีคนอยู่บ้านครับ ผมส่วนมากเลยต้องกินข้าวก่อนเข้าบ้าน แล้ว คือ ผมไม่ชอบกลับบ้านเร็วครับ กลับมามันก็ไม่มีอะไรทำน่าเบื่อ
คือผมมีงานบ้านที่ต้องรับผิดชอบคือ รดน้ำต้นไม้ ให้อาหารหมา อะไรประมาณนี้ครับ แล้วคือวันนึงจะรดเวลาเดียวไม่เช้าก็เย็นส่วนมากผมเลือกรดตอนเช้ามากกว่าครับ ส่วนมากผมก็ทำงานบ้านเรียบร้อยดีก่อนจะไปไหน
เมื่อก่อนตอน ม 6 ม 5 ผมกลับประมาณ 1-2 ทุ่มแทบทุกวันเลยครับ ก็ตามที่กล่าวไปก่อนหน้านี้ แล้วผมชอบไปบ้านเพื่อนครับ แบบพอไปก็จะได้ทำงานด้วยกัน ช่วยกันทำงาน นั่งคุย นั่งเล่น ไม่เบื่อ ด้วย
แล้วช่วงนี้แบบ กัก ผมมากครับ พอบ่ายสาม บ่ายสี่ ไลน์มาบอกละ เลิกเรียน รีบกลับบ้านนะ แบบทุกวันอะครับ พอผมเถียงกับเค้าไปว่า มีงานหนะ แล้วช่วงนี้จะจบ ม 6 มันเยอะจริงๆ ไม่ได้มีแค่รายงาน แต่ละวิชาก็จะมี จุกจิกๆ เยอะไปหมด ผมก็พูดไปจนเบื่อละครับ ทุกวันเลย ทะเลาะกันเรื่องแบบนี้ แล้วพอเสาร์อาทิต ผมก็ทำงานบ้าน งานตัวเองเรียบร้อย ปกติผมจะออกไปตีแบตหนะครับ เสา อาทิต ก็ไม่มีอะไร ช่วงหลังๆมา นี่ก็จะ แบบ ห้ามกลับเกิน 6 โมงเย็นนะ คือซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ครับ ผมออกก็ 4 โมงละ ไหนจะเวลาเดินทาง ตี กินข้าว คือ ก่อนออกผมก็ทำอะไรเรียบร้อยหมดแล้วนะครับ ถึงออก ผมไม่ใช่คนทิ้งหน้าที่อยู่แล้ว
แล้ววันนี้ครับ ผมก็ขอไปตีแบต เค้าก็บอก รายงานเสรจแล้ว หรอ การบ้านเสรจแล้วหรอ
ผมก็บอกเสร็จหมดแล้วครับ ถ้าไม่เสรจไม่ไปหรอก
เค้าก็ เสรจแน่นะ
ผมก็ครับ จะโกหกทำไม
เค้าก็แบบ ดีวันอื่นจะได้กลับบ้านเร็วๆ ไม่ต้องอ้างว่าไปทำรายงานอีก
ผมก็ มันก็ไม่ได้มีแค่รายงาน วิชาอื่นยิบย่ิยอีก จะจบ ม 6 ละ ขอ เคลียงานเถอะ
เค้าก็ งานเยอะจริงนะ ช่วงนี้ ไม่น่า พี่..... ไม่ชายผมหนะครับ โทรไปหาอาจารย์บ่อย
ผมเงิบเลยครับ คือ แบบ ไม่มีความเป็นส่วนตัวเลยครับ
แล้วคือ หมู่บ้านผมมันมีกล้องวงจรปิดครับเห็นหมดใครเข้าออกอะไรยังไง
แล้วแบบบางวันเค้าไป ตจวกัน ผมก็อยู่บ้านคนเดียว แล้ว แบบเซงอะครับ ผมเลยไปบ้านเพื่อน ไปค้างมา แล้วห้องผม ลุงกับป้าห้องเค้าอยู่ใกล้ๆผมเลย
เค้าก็เปิดดูวันที่ผมไปค้าง เค้าเปิดตอนตีสองครับ ไม่เจอผมแล้วก็ไปบอกพี่ผม
เค้าก็มาซักผมว่าไปไหนมา ผมก็ไม่อยากบอกไปค้าง เลยบอกไปวา่หิว ออกไปหาอะไรกิน
เค้าก้ซักแบบ อย่าโกหกเปิดกล้องดูได้ ผมเลย ไม่คุยเลยครับ
เสียความรู้สึกมาก เหมือนแบบไม่มีความเป็นส่วนตัวเลยครับ โดนจับจามองตลอด
ไออเคสสุดท้ายเนี่ยผมเข้าใจนะครับว่าผมผิด แต่แบบแอบเสียความรู้สึกที่แบบไม่มี ความเป็นส่วนตัวเลย
คือ เมื่อก่อนเค้าไม่เป็นแบบนี้นะครับ ตอนผม ม4 ไปค้างบ้านเพื่อนแทบตลอด เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่พอมาตอนนี้ เยอะมากๆ ไม่ใช่แค่เรื่องนี้หรอกครับยิบย่อยเต็มไปหมด
แล้วคือเรื่องมหาลัย ที่ผมสอบติดมันอยู่ สุขุมวิทครับ บ้านผมอยู่แถวๆบางแค แล้วผมจะขอไปอยู่หอ แบบบอกแล้วว่าหาค่าหอจ้ายเองได้
เค้าก็แบบ ไม่ให้ไปครับ บอกว่างั้นก็ไม่มีใครอยุ่บ้านสิ แบบ ใครจะดูแลบ้าน
เอิ่ม ผมไม่ได้อยากจะปัดนะครับแต่แบบ ชีวิตผม อนาคตผมเรียนเนี่ย จะให้มาขึ้นอยู่กับงานบ้านหรอครับ แล้วระยะทางมันไกลกันถึงจะมีบีทีเอสอะไรก็เหอะ ยังไงก็ใช้เวลานาน เหนื่อยด้วย ไม่มีเวลาด้วย กลัวเรียน มหาัย แล้ว แบบ เกรดแย่เพราะเอาเวลาไปหมดกับการเดินทางเนี่ยแหละครับ
ผมก็เลย อยู่บ้านก็ได้โอเค
แต่เซงครับพูดเลย ช่วงนี้ ผมโดนจับตามองมาก แล้วยิ่งรู้ว่าเค้าดทรไปคุยกับอาจารย์ที่ รร นี่ผมยิ่งเสียความรู้สึกครับ
คือ ถึงผมกลับบ้านดึก ผมก็ไม่ได้ไปทำอะไรให้ใครเดือดร้อนเลยนะ ไปบ้านเพื่อน ไปทำงาน ไปนั่งคุย ไม่ได้ไปขี่มอเตอร์ไซ ไปมีเรื่องกับใครเลย
แล้วผมไปผมก็รับผิดชอบงานบ้านผมแล้ว หน้าที่ต่างๆ ไม่ได้ทิ้ง
คือผมพูดจนเบื่อละครับ เดี่ยวนี้เวลาเค้าเร่งๆกลับ ผมก็ไม่ค่อยฟังละ เพราะผมทำงานอยู่ คือถ้ารีบกลับไป ได้อะไร พอถึงบ้าน ก้ไม่ได้ทำอะไรอยู่เชยๆ คือแบบพอผมถึงบ้านผมก็อยู่ในห้องผม ก็ไม่ค่อยได้คุยกัน กลับมาผมก็แบบเซง คือ ถ้าอยู่ กับเพื่อนคงได้ทำงานไรมากกว่านี้
คือตรงๆ ผมชอบอยุ่กับเพื่อนมากกว่านะครับ มันไม่เครียดอะครับ อยุ่กับที่บ้านบาวันเค้าทำงานกลับมาก้อารมดี บางทีอารมไม่ดีก็คุยกับผมไม่ค่อยดี แบบผมก็ไม่ค่อยอยากจะคุยด้วยเพราะเหตุนี้
ก้เลยไม่อยากกลับบ้านเร็วครับ
ผมควรทำยังไงดีให้เค้าคลายๆลงบ้าง ไม่ตึงขนาดนี้ ผมใช้เหตุผมพูดไปแล้วก้ไม่ค่อยจะได้ผลอะไร เซงมากครับ รบกวนขอแนะนำด้วยครับ ขอบคุณครับ
โดนที่บ้าน กั้ก ตลอดเลยครับ เยอะใส่ด้วย
คือผมมีงานบ้านที่ต้องรับผิดชอบคือ รดน้ำต้นไม้ ให้อาหารหมา อะไรประมาณนี้ครับ แล้วคือวันนึงจะรดเวลาเดียวไม่เช้าก็เย็นส่วนมากผมเลือกรดตอนเช้ามากกว่าครับ ส่วนมากผมก็ทำงานบ้านเรียบร้อยดีก่อนจะไปไหน
เมื่อก่อนตอน ม 6 ม 5 ผมกลับประมาณ 1-2 ทุ่มแทบทุกวันเลยครับ ก็ตามที่กล่าวไปก่อนหน้านี้ แล้วผมชอบไปบ้านเพื่อนครับ แบบพอไปก็จะได้ทำงานด้วยกัน ช่วยกันทำงาน นั่งคุย นั่งเล่น ไม่เบื่อ ด้วย
แล้วช่วงนี้แบบ กัก ผมมากครับ พอบ่ายสาม บ่ายสี่ ไลน์มาบอกละ เลิกเรียน รีบกลับบ้านนะ แบบทุกวันอะครับ พอผมเถียงกับเค้าไปว่า มีงานหนะ แล้วช่วงนี้จะจบ ม 6 มันเยอะจริงๆ ไม่ได้มีแค่รายงาน แต่ละวิชาก็จะมี จุกจิกๆ เยอะไปหมด ผมก็พูดไปจนเบื่อละครับ ทุกวันเลย ทะเลาะกันเรื่องแบบนี้ แล้วพอเสาร์อาทิต ผมก็ทำงานบ้าน งานตัวเองเรียบร้อย ปกติผมจะออกไปตีแบตหนะครับ เสา อาทิต ก็ไม่มีอะไร ช่วงหลังๆมา นี่ก็จะ แบบ ห้ามกลับเกิน 6 โมงเย็นนะ คือซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ครับ ผมออกก็ 4 โมงละ ไหนจะเวลาเดินทาง ตี กินข้าว คือ ก่อนออกผมก็ทำอะไรเรียบร้อยหมดแล้วนะครับ ถึงออก ผมไม่ใช่คนทิ้งหน้าที่อยู่แล้ว
แล้ววันนี้ครับ ผมก็ขอไปตีแบต เค้าก็บอก รายงานเสรจแล้ว หรอ การบ้านเสรจแล้วหรอ
ผมก็บอกเสร็จหมดแล้วครับ ถ้าไม่เสรจไม่ไปหรอก
เค้าก็ เสรจแน่นะ
ผมก็ครับ จะโกหกทำไม
เค้าก็แบบ ดีวันอื่นจะได้กลับบ้านเร็วๆ ไม่ต้องอ้างว่าไปทำรายงานอีก
ผมก็ มันก็ไม่ได้มีแค่รายงาน วิชาอื่นยิบย่ิยอีก จะจบ ม 6 ละ ขอ เคลียงานเถอะ
เค้าก็ งานเยอะจริงนะ ช่วงนี้ ไม่น่า พี่..... ไม่ชายผมหนะครับ โทรไปหาอาจารย์บ่อย
ผมเงิบเลยครับ คือ แบบ ไม่มีความเป็นส่วนตัวเลยครับ
แล้วคือ หมู่บ้านผมมันมีกล้องวงจรปิดครับเห็นหมดใครเข้าออกอะไรยังไง
แล้วแบบบางวันเค้าไป ตจวกัน ผมก็อยู่บ้านคนเดียว แล้ว แบบเซงอะครับ ผมเลยไปบ้านเพื่อน ไปค้างมา แล้วห้องผม ลุงกับป้าห้องเค้าอยู่ใกล้ๆผมเลย
เค้าก็เปิดดูวันที่ผมไปค้าง เค้าเปิดตอนตีสองครับ ไม่เจอผมแล้วก็ไปบอกพี่ผม
เค้าก็มาซักผมว่าไปไหนมา ผมก็ไม่อยากบอกไปค้าง เลยบอกไปวา่หิว ออกไปหาอะไรกิน
เค้าก้ซักแบบ อย่าโกหกเปิดกล้องดูได้ ผมเลย ไม่คุยเลยครับ
เสียความรู้สึกมาก เหมือนแบบไม่มีความเป็นส่วนตัวเลยครับ โดนจับจามองตลอด
ไออเคสสุดท้ายเนี่ยผมเข้าใจนะครับว่าผมผิด แต่แบบแอบเสียความรู้สึกที่แบบไม่มี ความเป็นส่วนตัวเลย
คือ เมื่อก่อนเค้าไม่เป็นแบบนี้นะครับ ตอนผม ม4 ไปค้างบ้านเพื่อนแทบตลอด เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่พอมาตอนนี้ เยอะมากๆ ไม่ใช่แค่เรื่องนี้หรอกครับยิบย่อยเต็มไปหมด
แล้วคือเรื่องมหาลัย ที่ผมสอบติดมันอยู่ สุขุมวิทครับ บ้านผมอยู่แถวๆบางแค แล้วผมจะขอไปอยู่หอ แบบบอกแล้วว่าหาค่าหอจ้ายเองได้
เค้าก็แบบ ไม่ให้ไปครับ บอกว่างั้นก็ไม่มีใครอยุ่บ้านสิ แบบ ใครจะดูแลบ้าน
เอิ่ม ผมไม่ได้อยากจะปัดนะครับแต่แบบ ชีวิตผม อนาคตผมเรียนเนี่ย จะให้มาขึ้นอยู่กับงานบ้านหรอครับ แล้วระยะทางมันไกลกันถึงจะมีบีทีเอสอะไรก็เหอะ ยังไงก็ใช้เวลานาน เหนื่อยด้วย ไม่มีเวลาด้วย กลัวเรียน มหาัย แล้ว แบบ เกรดแย่เพราะเอาเวลาไปหมดกับการเดินทางเนี่ยแหละครับ
ผมก็เลย อยู่บ้านก็ได้โอเค
แต่เซงครับพูดเลย ช่วงนี้ ผมโดนจับตามองมาก แล้วยิ่งรู้ว่าเค้าดทรไปคุยกับอาจารย์ที่ รร นี่ผมยิ่งเสียความรู้สึกครับ
คือ ถึงผมกลับบ้านดึก ผมก็ไม่ได้ไปทำอะไรให้ใครเดือดร้อนเลยนะ ไปบ้านเพื่อน ไปทำงาน ไปนั่งคุย ไม่ได้ไปขี่มอเตอร์ไซ ไปมีเรื่องกับใครเลย
แล้วผมไปผมก็รับผิดชอบงานบ้านผมแล้ว หน้าที่ต่างๆ ไม่ได้ทิ้ง
คือผมพูดจนเบื่อละครับ เดี่ยวนี้เวลาเค้าเร่งๆกลับ ผมก็ไม่ค่อยฟังละ เพราะผมทำงานอยู่ คือถ้ารีบกลับไป ได้อะไร พอถึงบ้าน ก้ไม่ได้ทำอะไรอยู่เชยๆ คือแบบพอผมถึงบ้านผมก็อยู่ในห้องผม ก็ไม่ค่อยได้คุยกัน กลับมาผมก็แบบเซง คือ ถ้าอยู่ กับเพื่อนคงได้ทำงานไรมากกว่านี้
คือตรงๆ ผมชอบอยุ่กับเพื่อนมากกว่านะครับ มันไม่เครียดอะครับ อยุ่กับที่บ้านบาวันเค้าทำงานกลับมาก้อารมดี บางทีอารมไม่ดีก็คุยกับผมไม่ค่อยดี แบบผมก็ไม่ค่อยอยากจะคุยด้วยเพราะเหตุนี้
ก้เลยไม่อยากกลับบ้านเร็วครับ
ผมควรทำยังไงดีให้เค้าคลายๆลงบ้าง ไม่ตึงขนาดนี้ ผมใช้เหตุผมพูดไปแล้วก้ไม่ค่อยจะได้ผลอะไร เซงมากครับ รบกวนขอแนะนำด้วยครับ ขอบคุณครับ