ราตรีสีอำพัน (112)
มะเตรียมชุดพระราชาทานแขนยาวสีเหลืองนวลลายทอง กางเกงสแลคให้ป๋า
ส่วนของตัวเองเป็นชุดอิสลามยาวถึงข้อเท้าสีปีกแมลงทับ คอตั้งปักเลื่อมรอบคอลงมาถึงส่วนอก
โผกผ้าฮีญาบสีน้ำตาลอ่อนขอบล่างเดินดิ้นทอง
ทุกห้องมีกิจกรรมเหมือนกัน ห้องลุงหม่อม พี่แดงเป็นหนูทดลองคนแรก
“ป้า แดงเป็นคนจั๊กจี้นะเดียวได้หัวเราะอายเขา ไปเถอะลองดู หัวเราะไม่หยุดอย่างมากก็โดนท่านชายฉัตรทัศน์ด่า”
แดงเข้าไปจนครบสี่สิบห้านาที แล้วแต่งตัวทำท่าเก๋นั่งดูทีวี ป้าอำไพกับลุงหม่อมนวดตามลำดับได้คนละเกือบชั่วโมง
พี่รองนวดคนแรก แต่งตัวสุภาพ และขอตัวมาห้องป๋า เหลือท่านชายกับมูซา
“ท่านชายครับ คนที่พักอยู่ที่วังท่านอาเป็นท่านชายฮัสเซน อับดุลรอฮ์ฮีม รายงานมาว่า
ท่าทางไม่น่าไว้ใจ เพิ่งกลับมาจากอังกฤษ ถูกส่งกลับมาเร็วเพราะไปมีเรื่องในผับมาครับ” ท่านชายถอนใจเบาๆ
"เรามีแขกผู้ใหญ่หลายคนเจ้าพกปืนอยู่ใช่ไหม”
“ครับ แม่นเหมือนเดิม”
“ข้ามีสองกระบอกับมีดสั้น จะให้หมอเติ้ลกระบอกหนึ่งไว้เผื่อฉุกเฉิน
“ท่านหมอยิงปืนได้หรือครับ ตอนเรียนหมอเธอได้เหรียญทองยิงปืน “
“มีอะไรท่านหมอทำไม่ได้ บ้างครับ”
“มูซาเจ้าก็รู้อะไรมาบ้างแล้ว ที่พิพิธภัณท์เจ้าก็เห็นสิ่งเหลือเชื่อ ท่านป้าใหญ่ตามมาคราวนี้จะต้องการขอดูแผ่นหินสลักที่พ่อเจ้าเก็บตกทอดกันมานับพันปี ท่านป้าเคยกล่าวว่าท่านหมอเหี้ยมหาญนัก ท่านไปค้นตำราดู เมื่อครั้งที่นางเป็นพระธิดาอิสลาเบล บ่อยครั้งนางปลอมเป็นชายออกรบคู่กับท่านขุนศึก พอมาถึงเดี๋ยวนี้ นางจึงไม่เหมือนหญิงอื่นและห้าวหาญ”
“ครับข้าเข้าใจ”
“ที่ท่านพ่อส่งอับดุลราฮ์ฮีมเข้าไปแฝงตัวในวัง เรื่องอุบัติเหตุท่านชายซูฟาเกิดจากรถท่านชายโดนตัดสายเบรก
เรารู้เพียงนี้แต่หาหลักฐานรือคนยืนยันไม่ได้ครับ”
ท่านชายอะซันกำมือแน่นตาคมโตแข็งกร้าว หากฮัสเซนอยู่ข้างหน้าคงถูกเผาเป็นจุล
“เจ้าไม่ได้ตายดีแน่”
“ท่านชาย...”เสียงมูซาเหมือนเตือนสติ
“ท่านชายระวังตัวด้วยเพราะเขาเป็นหมาลอบกัด”
“แน่ใจได้เลยแค้นนี้ต้องชำระ” ท่านชายไปนั่งพักจิบชาสักครู่เถอะ ข้าเตรียมชุดให้ท่านแล้ว มูซาเข้าไปนวด
ท่านชายสวมปิยาม่าแล้วจิบชาช้าๆดวงตาเหม่อมองไปไกล แลเห็นหมู่ดาวระยิบเต็มฟากฟ้า
ท่านชายสวมเสื้อโบโลลายยาวสีน้ำตาลครีมคาดเข็มขัดทับด้วยเสื้อหนัง กางเกงสแลตสีดำ รองเท้าหนัง หมอเติ้ลใส่ขุดเดรสสีส้มอมชมพูเลยเข่าผ้าทิ้งตัวดูพิร้วและอ่อนหวาน คอกลม รองเท้ามีส้นสานไขว่ไปมาถึงข้อเท้าดูสวยเก๋ผมยาวรวบไว้ด้วยผ้าลายกุหลาบสีขาวนวล ผู้ดการจัดห้องแยกเป็นพิเศษ
มีทัวร์ต่างชาติ และนักท่องเที่ยวมาลงพอสมควร ห้องอาหารที่จัดไว้ต่างหากเป็นห้องที่เปิดด้านข้างออกไปเห็นเขาเป็นแนวสลัวในความมืด แสงดาวระยิบเต็มท้องฟ้า ลมเย็นสบายไม่ต้องเปิดแอร์เลย
อาหารถูกนำมาเสริฟมีสลัด สปาร์เก็ตตี้มีทบอลล์ ทูน่าแซนวิช และ บาร์บีคิวย่าง และตบทายด้วยชอกโกแส็ตเค้กกับชาร้อน อาหารถูกเคลียร์ออกเรียบร้อยจัดเป็นที่นั่งโซฟาสบายๆ ด้านหน้าเป้นเวที มีชายอิสลสามสี่คน
สามคนที่มาพร้อมเครื่องดนตรีอัสอู๊ด ตัวกลมคอยาวคล้ายกีต้า กลอง และ เครื่องสายชาทู ทั้งสามแต่งชุดแต่งกายอิสลามชายสามคนแรกใส่ชุดสีดำโผกผ้ากรูซต้าร์ตาหมากรุกแดงขาวคาดเชือกดำ
อีกคนเป็นนักร้อง แต่งชุดขาวคอตั้งโผกผ้ากรูซต้าร์ลายหมากรุกสีน้ำเงิน ขาว ดนตรีเล่นนำเป็นจังหวะครื้นเครง เจ้าหน้าที่นำชาและอินทผลัมมาเสริฟ และนำไวน์รสเยี่ยมเป็นของพิเศษที่ผู้จัดการฝากมาให้ท่านชายอะซัน
“ท่านชายดูแลรับรองเราทุกคนอย่างดีขอบคุณค่ะ” มะกล่าวแทนทุกคน ท่านชายก้มศีรษะอย่างสุภาพ
“ท่านหมอมาอยู่ที่วัง ท่านก็ดูแลพวกเราอย่างดีเช่นกัน” พนักงานบริการหารเสิฟขาร้อนให้สุภาพสตรีและผุ้อาวุโสเว้นป๋า พี่รองท่านชายและมูซากับหมอเติ้ลขอเป็นไวน์
“อือรสดีจริงๆ” หลังป๋าจิบเข้าปาก เขาเอ่ยขึ้นอย่างถูกใจ
แล้วนักร้องก็ร้องเพลงอาหรับอันไพเราะที่กล่าวถึงมหานครอันรุ่งเรื่องในอดีตกับความสวยงามของมหาวิหาร ผืนทรายละเอียดดังผงแป้งที่ออกสีชมพูนวลกับตำนานรักอมตะของพระธิดาอิสลาเบลและท่านขุนศึกอิบราฮิม
***หากข้ามอบดวงใจนี้แก่นาง
***ถึงหนทางที่เจ้าจากไกล
***แม้สุดน้ำสุดฟ้าเพียงใด
***มิหวั่นไหวจะดั้นด้นค้นหานาง
ท่านชายมองตาลึกเข้าไปเหมือนค้นหาความรักอันแสนหวานของพระธิดาจากดวงตางามที่นั่งชิดอย๋ด้านหน้า
แววตาอบอุ่นและกล้าหาญ หมอเติ้ลแลเห็นได้ในควงตาคมโตคู่นั้น
นักร้องจบลงด้วยมนต์เสน่ห์ที่สุดสวยของทะเลทรายวาดิรัม
เสียงหวีดหวิวผ่านขุนเขา และผืนทราย ดวงจันทราที่ลอยเด่นอยู่เหนือวาดิรัมในยามค่ำคืน
ท่านชายลุกขึ้นไปยื่นทิปให้คณะนักร้อง แล้วนัดเจอกันที่ห้องอาหารเช้าเพื่อพาทั้งคณะแวะชมแปลงเกษตรทดลอง แล้วกลับมาพักที่มริออท เตรียมพร้อมเข้าชมเพตราไนท์
ท่านชายโทรไปสั่งทางโรงแรมเดิมที่หมอเติ้ลเคยพักให้จัดที่รับรองแขกหน้ามหาวิหารเพื่อเข้าชม เพตราไนท์ สำหรับคณะท่านชายเก้าคน โดยขอรถม้าเข้าไปหน้าวิหารสี่คัน ม้าแข็งแรงสองตัว หลังจัดการโทรเรียบร้อย ทุกคนก็กล่าวราตรีสวัสดิ์
ราตรีสีอำพัน (112)
มะเตรียมชุดพระราชาทานแขนยาวสีเหลืองนวลลายทอง กางเกงสแลคให้ป๋า
ส่วนของตัวเองเป็นชุดอิสลามยาวถึงข้อเท้าสีปีกแมลงทับ คอตั้งปักเลื่อมรอบคอลงมาถึงส่วนอก
โผกผ้าฮีญาบสีน้ำตาลอ่อนขอบล่างเดินดิ้นทอง
ทุกห้องมีกิจกรรมเหมือนกัน ห้องลุงหม่อม พี่แดงเป็นหนูทดลองคนแรก
“ป้า แดงเป็นคนจั๊กจี้นะเดียวได้หัวเราะอายเขา ไปเถอะลองดู หัวเราะไม่หยุดอย่างมากก็โดนท่านชายฉัตรทัศน์ด่า”
แดงเข้าไปจนครบสี่สิบห้านาที แล้วแต่งตัวทำท่าเก๋นั่งดูทีวี ป้าอำไพกับลุงหม่อมนวดตามลำดับได้คนละเกือบชั่วโมง
พี่รองนวดคนแรก แต่งตัวสุภาพ และขอตัวมาห้องป๋า เหลือท่านชายกับมูซา
“ท่านชายครับ คนที่พักอยู่ที่วังท่านอาเป็นท่านชายฮัสเซน อับดุลรอฮ์ฮีม รายงานมาว่า
ท่าทางไม่น่าไว้ใจ เพิ่งกลับมาจากอังกฤษ ถูกส่งกลับมาเร็วเพราะไปมีเรื่องในผับมาครับ” ท่านชายถอนใจเบาๆ
"เรามีแขกผู้ใหญ่หลายคนเจ้าพกปืนอยู่ใช่ไหม”
“ครับ แม่นเหมือนเดิม”
“ข้ามีสองกระบอกับมีดสั้น จะให้หมอเติ้ลกระบอกหนึ่งไว้เผื่อฉุกเฉิน
“ท่านหมอยิงปืนได้หรือครับ ตอนเรียนหมอเธอได้เหรียญทองยิงปืน “
“มีอะไรท่านหมอทำไม่ได้ บ้างครับ”
“มูซาเจ้าก็รู้อะไรมาบ้างแล้ว ที่พิพิธภัณท์เจ้าก็เห็นสิ่งเหลือเชื่อ ท่านป้าใหญ่ตามมาคราวนี้จะต้องการขอดูแผ่นหินสลักที่พ่อเจ้าเก็บตกทอดกันมานับพันปี ท่านป้าเคยกล่าวว่าท่านหมอเหี้ยมหาญนัก ท่านไปค้นตำราดู เมื่อครั้งที่นางเป็นพระธิดาอิสลาเบล บ่อยครั้งนางปลอมเป็นชายออกรบคู่กับท่านขุนศึก พอมาถึงเดี๋ยวนี้ นางจึงไม่เหมือนหญิงอื่นและห้าวหาญ”
“ครับข้าเข้าใจ”
“ที่ท่านพ่อส่งอับดุลราฮ์ฮีมเข้าไปแฝงตัวในวัง เรื่องอุบัติเหตุท่านชายซูฟาเกิดจากรถท่านชายโดนตัดสายเบรก
เรารู้เพียงนี้แต่หาหลักฐานรือคนยืนยันไม่ได้ครับ”
ท่านชายอะซันกำมือแน่นตาคมโตแข็งกร้าว หากฮัสเซนอยู่ข้างหน้าคงถูกเผาเป็นจุล
“เจ้าไม่ได้ตายดีแน่”
“ท่านชาย...”เสียงมูซาเหมือนเตือนสติ
“ท่านชายระวังตัวด้วยเพราะเขาเป็นหมาลอบกัด”
“แน่ใจได้เลยแค้นนี้ต้องชำระ” ท่านชายไปนั่งพักจิบชาสักครู่เถอะ ข้าเตรียมชุดให้ท่านแล้ว มูซาเข้าไปนวด
ท่านชายสวมปิยาม่าแล้วจิบชาช้าๆดวงตาเหม่อมองไปไกล แลเห็นหมู่ดาวระยิบเต็มฟากฟ้า
ท่านชายสวมเสื้อโบโลลายยาวสีน้ำตาลครีมคาดเข็มขัดทับด้วยเสื้อหนัง กางเกงสแลตสีดำ รองเท้าหนัง หมอเติ้ลใส่ขุดเดรสสีส้มอมชมพูเลยเข่าผ้าทิ้งตัวดูพิร้วและอ่อนหวาน คอกลม รองเท้ามีส้นสานไขว่ไปมาถึงข้อเท้าดูสวยเก๋ผมยาวรวบไว้ด้วยผ้าลายกุหลาบสีขาวนวล ผู้ดการจัดห้องแยกเป็นพิเศษ
มีทัวร์ต่างชาติ และนักท่องเที่ยวมาลงพอสมควร ห้องอาหารที่จัดไว้ต่างหากเป็นห้องที่เปิดด้านข้างออกไปเห็นเขาเป็นแนวสลัวในความมืด แสงดาวระยิบเต็มท้องฟ้า ลมเย็นสบายไม่ต้องเปิดแอร์เลย
อาหารถูกนำมาเสริฟมีสลัด สปาร์เก็ตตี้มีทบอลล์ ทูน่าแซนวิช และ บาร์บีคิวย่าง และตบทายด้วยชอกโกแส็ตเค้กกับชาร้อน อาหารถูกเคลียร์ออกเรียบร้อยจัดเป็นที่นั่งโซฟาสบายๆ ด้านหน้าเป้นเวที มีชายอิสลสามสี่คน
สามคนที่มาพร้อมเครื่องดนตรีอัสอู๊ด ตัวกลมคอยาวคล้ายกีต้า กลอง และ เครื่องสายชาทู ทั้งสามแต่งชุดแต่งกายอิสลามชายสามคนแรกใส่ชุดสีดำโผกผ้ากรูซต้าร์ตาหมากรุกแดงขาวคาดเชือกดำ
อีกคนเป็นนักร้อง แต่งชุดขาวคอตั้งโผกผ้ากรูซต้าร์ลายหมากรุกสีน้ำเงิน ขาว ดนตรีเล่นนำเป็นจังหวะครื้นเครง เจ้าหน้าที่นำชาและอินทผลัมมาเสริฟ และนำไวน์รสเยี่ยมเป็นของพิเศษที่ผู้จัดการฝากมาให้ท่านชายอะซัน
“ท่านชายดูแลรับรองเราทุกคนอย่างดีขอบคุณค่ะ” มะกล่าวแทนทุกคน ท่านชายก้มศีรษะอย่างสุภาพ
“ท่านหมอมาอยู่ที่วัง ท่านก็ดูแลพวกเราอย่างดีเช่นกัน” พนักงานบริการหารเสิฟขาร้อนให้สุภาพสตรีและผุ้อาวุโสเว้นป๋า พี่รองท่านชายและมูซากับหมอเติ้ลขอเป็นไวน์
“อือรสดีจริงๆ” หลังป๋าจิบเข้าปาก เขาเอ่ยขึ้นอย่างถูกใจ
แล้วนักร้องก็ร้องเพลงอาหรับอันไพเราะที่กล่าวถึงมหานครอันรุ่งเรื่องในอดีตกับความสวยงามของมหาวิหาร ผืนทรายละเอียดดังผงแป้งที่ออกสีชมพูนวลกับตำนานรักอมตะของพระธิดาอิสลาเบลและท่านขุนศึกอิบราฮิม
***หากข้ามอบดวงใจนี้แก่นาง
***ถึงหนทางที่เจ้าจากไกล
***แม้สุดน้ำสุดฟ้าเพียงใด
***มิหวั่นไหวจะดั้นด้นค้นหานาง
ท่านชายมองตาลึกเข้าไปเหมือนค้นหาความรักอันแสนหวานของพระธิดาจากดวงตางามที่นั่งชิดอย๋ด้านหน้า
แววตาอบอุ่นและกล้าหาญ หมอเติ้ลแลเห็นได้ในควงตาคมโตคู่นั้น
นักร้องจบลงด้วยมนต์เสน่ห์ที่สุดสวยของทะเลทรายวาดิรัม
เสียงหวีดหวิวผ่านขุนเขา และผืนทราย ดวงจันทราที่ลอยเด่นอยู่เหนือวาดิรัมในยามค่ำคืน
ท่านชายลุกขึ้นไปยื่นทิปให้คณะนักร้อง แล้วนัดเจอกันที่ห้องอาหารเช้าเพื่อพาทั้งคณะแวะชมแปลงเกษตรทดลอง แล้วกลับมาพักที่มริออท เตรียมพร้อมเข้าชมเพตราไนท์
ท่านชายโทรไปสั่งทางโรงแรมเดิมที่หมอเติ้ลเคยพักให้จัดที่รับรองแขกหน้ามหาวิหารเพื่อเข้าชม เพตราไนท์ สำหรับคณะท่านชายเก้าคน โดยขอรถม้าเข้าไปหน้าวิหารสี่คัน ม้าแข็งแรงสองตัว หลังจัดการโทรเรียบร้อย ทุกคนก็กล่าวราตรีสวัสดิ์