บ่วงจิตลิขิตรัก ตอนที่ ๒

เมื่อวานไปเจอโพสต์หนึ่ง บ่นตามหานักเขียนดีๆ ที่เขียนนิยายสนุกๆจนจบ ทำไมมันช่างยากเย็นมากในยุคนี้ กับอีกโพสต์ตั้งคำถามว่าคนยุคนี้เขาไม่อ่านหนังสือกันแล้วเหรอ ยอดวิวไม่ขยับเลย ส่วนตัวผมก็หาหนังสือดีๆ ท

ชาตินี้จะได้อ่าน ใต้หล้าไร้เทียมทาน กับไร้จิตไร้ใจ ไหมครับ น่าโมโหจริงๆ ความสนุกระดับนี้กับไม่เขียนให้จบ

คือมีนิยายแนวหนึ่งที่เราชอบมาก ๆ คือจำพวก ประเทศสมมติ ราชวงศ์ การเมือง อะไรพวกนี้อ่ะค่ะ ให้ฟีลหรือไวบ์คล้าย ๆ กับ ข้ามฟ้าเคียงเธอ อภิเษกสมรัก เลือดขัตติยา ลิขิตรัก ฟ้าจรดทราย อะไรเทือกนี้ แค่ว่าเวลาห