ถึงคนที่ท้อลองสู้อีกนิดลองขยันอีกหน่อย คิดว่าไม่นานก็ลุกได้ค่ะ

กลับต่างจังหวัดครั้งนี้ได้ไปเียี่ยมคุณอาค่ะ เธอดูสวยขึ้น ดูภูมิฐานขึ้น อายุก็ 45-46 แล้ว ไปเพราะไปดูบ้านใหม่เธอที่สร้างด้วยน้ำพักน้ำแรง บ้านเธอสวยมาก หลังใหญ่ขึ้นเนื้อที่เพิ่มขึ้น เรื่องที่เราอยากบอกคือเธอเป็นผุ้หญิงเก่งเป็นidolของเรา รองจากคุณแม่ค่ะ คุณอาเป็นลูกสาวคนสุดท้องของคุณปู่ เนื่องจากแต่ก่อนนิยมมีลูกเยอะ และคุณอาก็สุขภาพไม่ค่อยดีเป็นโรคประจำตัวตั้งแต่เกิด เลยต้องอยู่กับครอบครัวตลอด คุณปู่ส่งเรียนแค่จบ ม.3 เพราะแต่ก่อนนิยมส่งลูกชายเรียนค่ะ คุณพ่อเรา คุณอาผู้ชายทั้ง 3 คนได้เรียนจบสูงหมดเลย(ตอนนี้เป็นข้าราชการกันทุกคน) คุณปู่ชดเชยโดยการให้สมบัติหรือที่ทางกับเธอมากกว่าคนอื่น นิสัยเธอเป็นคนขยันตั้งแต่เด็กค่ะ ที่บ้านสวนเธอไม่หยุดนิ่งตอนเราเด็กๆเราจะต้องคอยเดินตามเธอถือตะกร้าไปเก็บมะม่วงในสวน เธอจะปีนต้นมะม่วงแล้วเก็บโยนลงมาให้เราเอาตะกร้ารับค่ะ บางครั้งก็โดนลูกตาเราบ้าง(ต้องวิ่งไปฟ้องพ่อค่ะ เพราะเจ็บ ) มะม่วงจากดิบๆเธอก็เอามาบ่มให้มันสุกเพระาขายได้ราคาแพงขึ้น ฉลาดไหม ผักต่างๆในสวนในนาเก็บไปขายหมดค่ะ เธอทำขนมไทยเป็นแทบทุกอย่าง กับข้าวแทบทุกอย่างเพราะำทำขายด้วย วันหยุดเราอยู่กับคุณอาซะส่วนใหญ่เพราะพ่อแม่เราต้องไปทำงาน เราเลยรู้ว่ากิจกรรมของอาเราเยอะมากทุกอย่างคือการหาเงินค่ะ (เป็นผู้หญิงที่ขยันที่สุดตั้งแต่เราเคยเจอมา) เวลาของเธอคือการร้องคาราโอเกะเพื่อผ่อนคลายและฝึกในการร้องประกวด แล้วมีงานอะไรเธอก็ไปประกวดได้รางวัลมาทุกครั้งเช่น สงกรานต์ ลอยกระทง เธอเป็นนักกีฬาค่ะ เตะตะกร้อ วอลเล่บอล ฟุตบอล เธอได้หมด (ตอนแรกสุขภาพไม่แข็งแรงนะ เนื่องจากมีแต่พี่ๆผู้ชายเลยเล่นกีฬากับพี่ๆเลยเก่ง) แล้วก็ไปแข่งได้รางวัลประจำตำบล ประจำอำเภอบ้าง เธอเป็น อสม อาสากู้ภัย เรียกว่าอะไรที่ได้เงินเธอทำหมดค่ะ