สวัสดีครับทุกท่าน ผมว่าผมเป็นทุกข์เพราะเพื่อนหรือเพราะตัวเองไม่ทราบครับ ผมมีเพื่อนใหม่คนหนึ่งรู้จักได้ประมาณปีหนึ่งแล้วผมรู้สึกว่าสนิทกับเพื่อนคนนี้เร็วมากผมว่าผมถูกชตาแต่แรก ผมเต็มที่กับเพื่อน เพื่อนเดือดร้อน หรือฝากให้ทำไรเราไม่ติดอะไรเราก็จัดการให้ ให้ใจเกินร้อย ช่วยเหลือทุกอย่าง แต่ผมพึ่งมาเริ่มสังเกตว่าเหมือนเพื่อนไม่แคร์เราหรือว่าเป็นเพราะผมเคยพูดว่า"ได้ใจกู"และผมตามใจเค้ามากผมเลยตกเป็นทาสอารมย์ซะอย่างงั้นถ้าผมโมโหกลับก็ไม่พูดเพือนผมทำอะไรผิดก็ทำเหมือนผมผิด ผมสนิทกับเพื่อนผมคนนี้อยู่ฝ่ายเดียวหรือป่าว ผมอยากตัดใจออกห่างและไม่ติดต่อกันดีกว่าต้องทำตัวเหมือนสนิทบ้างไม่สนิทบ้างเวลาผมคิดตัดใจจะเลิกคบผมเงียบหายไปก็จะโทรมาไถ่ถามเรื่องทั่วไปบ้างแล้วก็กลับมาเป็นแบบเดิม แต่ผมเองตัดไม่ได้ผมสงสาร ผมจะทำอย่างไรดีเพื่อเป็นทางแก้ที่ดีที่สุดสำหรับตัวผม
ผมทราบว่าถ้าจะคบเพื่อนก็คบที่เป็นตัวเขา แต่เขาไม่คบที่เราเป็นตัวเราทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้ทำอะไรให้เพื่อนเดือดร้อนหรือไม่สบายใจ ถ้าถามผมคาดหวังไหม ผมก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากแค่ทำไมไม่พูดดีๆ ผมกับเพื่อนคนอื่นๆ ก็พูดกันไม่มีปัญหาไรแต่กับเจ้านี่ผมงงมาก
ทุกข์เพราะเพื่อน
ผมทราบว่าถ้าจะคบเพื่อนก็คบที่เป็นตัวเขา แต่เขาไม่คบที่เราเป็นตัวเราทั้งๆที่ผมก็ไม่ได้ทำอะไรให้เพื่อนเดือดร้อนหรือไม่สบายใจ ถ้าถามผมคาดหวังไหม ผมก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากแค่ทำไมไม่พูดดีๆ ผมกับเพื่อนคนอื่นๆ ก็พูดกันไม่มีปัญหาไรแต่กับเจ้านี่ผมงงมาก