เป็นคนอื่นเมื่ออยู่กับครอบครัว

ตอนนี้เราอยู่กับ พี่สาว พี่เขย แม่ หลาน  เรากลับบ้านหรือวันหยุด เราจะรู้สึกว่าเหงา
มันเหมือนเราทำอะไรหรือคิดอะไร  เหมือนไม่รับฟังเหตุผล ยิ่งเวลาแม่ไม่อยู่ เราเหมือนส่วนเกิน

บางครั้งรู้ว่าเหมือนคนใช้ ที่พี่บอกอะไรแล้วต้องทำ โดยพี่เขยอยู่เฉยๆไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง
วันหยุด เราตื่นพร้อมแม่เพื่อเตรียมข้าวเช้า ส่วนพี่สาว และ พี่เขยจะตื่นทีหลัง
เราเหมือนว่าต้องคอยรับใช้ครอบครัวพี่สาว

ครอบครัวพี่สาวและแม่ อยากกินอะไร ต้องเป็นเราทุกครั้งที่ต้องเดิมไปซื้อ ทั้งๆที่คนอื่นก็ไปได้
แต่ยังใช้อีปุ่นอยู่นั้น เบื่อที่เกิดมาเป็นปุ่น

เวลาเราขออะไรทำไมไม่มีใครบอกว่า โอเค เซ็งหว่ะ

กลุ่มเราชวนกันไปทะเลกันเนื่องจากจบม.6
เรากับเพื่อนพูดกันเกี่ยวกับไปทะเลกัน
ทุกคนต่างมีความสุข มีแผนกันว่าใครเตรียมอะไรมา
ตอนนั้นเราบอกตรงว่า เราฝันหวาน (ฝันกลางวันด้วย เพราะคุยกันตอนพัก)
สุดท้ายพี่สาวและแม่ ไม่ให้เราไป

เราอยากอาละวาดกับแม่และพี่สาวแต่เรากลับนิ่งเฉย  
วิธีการนิ่งเฉยจะใช้ได้ผลรึเปล่าค่ะ

ปล.ตอนพี่จบม.6 พี่สาวได้ไปกับเพื่อนที่ ตจว. (คงมีผู้ชายไปด้วย มั้ง  แต่เราคิดไปพลาดแน่นอน)
เราไปกับเพื่อนผู้หญิงหมดเลย

แท็กไปที่ห้องโต๊ะเครื่องแป้งด้วย เพื่อได้วิธีอะไรดีๆที่ทำให้เราได้ไป