เรารู้พี่คนหนึ่งแถวบ้าน รู้จักกันตั้งแต่เด็กๆ พี่เขาก็รู้จักครอบครัวของเรา เราก็รู้จักครอบครัวเขา แต่ก็ไม่ได้สนิทกัน
พี่เขาเก่งเรื่องคอม เวลาคอมที่บ้านมีปัญหาก็ได้พี่เขามาช่วย พี่เขาก็ยินดีช่วยด้วยความเต็มใจ
เมื่อเวลาเจอหน้ากันก็ยิ้มทักทายเป็นกันเองแต่ก็ไม่ได้คุยกัน และหลังจากที่พี่เขาเรียนจบและกลับมาช่วยกิจการที่บ้าน ซึ่งช่วงนั้นเป็นช่วงที่เราปิดเทอม เราก็ได้เจอกับพี่เขาทุกวัน แค่แบบผ่านๆ และมีอยู่ครั้งหนึ่งพี่เขามาซื้อขนมและได้พูดคุยกับป้าและแม่ ซึ่งคำพุดที่พูดนั้นรู้สึกว่า พี่เขาเป็นคนที่มีหลักการ เก่ง และที่รู้คือ พี่เขาเป็นคนที่รักครอบครัวมาก ซึ่งตั้งแต่นั้นมาเราก็รู้สึกว่าเราชอบพี่เขา และเมื่อเจอเขาก็ได้แต่มองงง จนวันหนึ่งได้ @ เฟสพี่เขาไป...และก็ได้แต่เขาไปดูทุกๆวัน ไม่กล้าทัก และตอนนี้ก็คิดว่าพี่เขาก็คงรู้แล้วว่าเราชอบบ เพราะตอนที่ออนเฟส เราออนอยู่ก็ พอพี่เขาออนมาได้แป๊ปหนึ่ง พี่เขาก็ออฟ... เจอหน้ากันก็เหมือนจะหลบหน้ากัน แต่บางครั้งฉันไปช่วยป้าขายของหน้าร้าน พี่เขาก็ปั่นจักรยานผ่านหน้าร้าน 2-3 รอบ( หรือพี่เขาจะคิดตรงกับเรา..คิดไปเอง..) และมีอยู่วันหนึ่งเราได้เจอะหน้ากันตรงๆๆ เราเองก็สายตาสั้นมองไม่ชัดอีกอย่างหนึ่งคือตกใจมาแบบไม่ทันตั้งตัวได้แต่ตาค้าง พี่เขาเองก็ดูท่าทางเหมือนตกใจเหมือนกัน หลังจากนั้นก็ได้กลับมาแค่ว่าทำไมตอนที่เจอกันไม่ยิ้มให้พี่เขา........เราแอบชอบพี่เขามาได้เกือบปีแล้ววไม่รู้จะทำไงดี ตอนนี้ก็เปิดเทอมแล้วได้เจอพี่เขาก็ตอนกลับบ้านอาทิตย์ละครั้ง...แต่เมื่อต้นเดือนพี่เขาไปธุระที่กรุงเทพตอนนี้ยังไม่กลับมา และเมื่อฉันกลับบ้านไม่เจอหน้าพี่เขาก็รู้สึกว่ามันขาดอะไรไปสักอย่างหนึ่ง.....
ช่วยหนู่หน่อย...ทำไงดีค่ะ
พี่เขาเก่งเรื่องคอม เวลาคอมที่บ้านมีปัญหาก็ได้พี่เขามาช่วย พี่เขาก็ยินดีช่วยด้วยความเต็มใจ
เมื่อเวลาเจอหน้ากันก็ยิ้มทักทายเป็นกันเองแต่ก็ไม่ได้คุยกัน และหลังจากที่พี่เขาเรียนจบและกลับมาช่วยกิจการที่บ้าน ซึ่งช่วงนั้นเป็นช่วงที่เราปิดเทอม เราก็ได้เจอกับพี่เขาทุกวัน แค่แบบผ่านๆ และมีอยู่ครั้งหนึ่งพี่เขามาซื้อขนมและได้พูดคุยกับป้าและแม่ ซึ่งคำพุดที่พูดนั้นรู้สึกว่า พี่เขาเป็นคนที่มีหลักการ เก่ง และที่รู้คือ พี่เขาเป็นคนที่รักครอบครัวมาก ซึ่งตั้งแต่นั้นมาเราก็รู้สึกว่าเราชอบพี่เขา และเมื่อเจอเขาก็ได้แต่มองงง จนวันหนึ่งได้ @ เฟสพี่เขาไป...และก็ได้แต่เขาไปดูทุกๆวัน ไม่กล้าทัก และตอนนี้ก็คิดว่าพี่เขาก็คงรู้แล้วว่าเราชอบบ เพราะตอนที่ออนเฟส เราออนอยู่ก็ พอพี่เขาออนมาได้แป๊ปหนึ่ง พี่เขาก็ออฟ... เจอหน้ากันก็เหมือนจะหลบหน้ากัน แต่บางครั้งฉันไปช่วยป้าขายของหน้าร้าน พี่เขาก็ปั่นจักรยานผ่านหน้าร้าน 2-3 รอบ( หรือพี่เขาจะคิดตรงกับเรา..คิดไปเอง..) และมีอยู่วันหนึ่งเราได้เจอะหน้ากันตรงๆๆ เราเองก็สายตาสั้นมองไม่ชัดอีกอย่างหนึ่งคือตกใจมาแบบไม่ทันตั้งตัวได้แต่ตาค้าง พี่เขาเองก็ดูท่าทางเหมือนตกใจเหมือนกัน หลังจากนั้นก็ได้กลับมาแค่ว่าทำไมตอนที่เจอกันไม่ยิ้มให้พี่เขา........เราแอบชอบพี่เขามาได้เกือบปีแล้ววไม่รู้จะทำไงดี ตอนนี้ก็เปิดเทอมแล้วได้เจอพี่เขาก็ตอนกลับบ้านอาทิตย์ละครั้ง...แต่เมื่อต้นเดือนพี่เขาไปธุระที่กรุงเทพตอนนี้ยังไม่กลับมา และเมื่อฉันกลับบ้านไม่เจอหน้าพี่เขาก็รู้สึกว่ามันขาดอะไรไปสักอย่างหนึ่ง.....