ทริปนี้เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 17 - 22 ตุลาคม 2556 ที่ผ่านมา
โดยใช้บริการของสายการบิน เจจูแอร์ โดยไปกัน 3 คน

จขกท. จองตั๋วตั้งแต่เดือน กรกฎาคม ราคา 15xxx  (ตอนนั้นโฆษณาบอก 13800.- แต่ว่าเราไปช่วงพึคเลยแพง อ่ะไม่ว่ากัน)
เดือนกันยายน พี่สาวอยากไปด้วย จองตั๋วให้เธอไป ระบุที่นั่งติดกันไปตอนจองได้เลย ราคา 16xxx .- (อ่ะไม่ว่ากัน จองตอนใกล้เดินทางแล้ว)
เดือนเดียวกัน เพื่อนสาวไปด้วยอีกคน พนักงานบอกว่า เที่ยวบินเวลา 00.55น. นั้นไฟล์ทเต็มแล้ว แต่มีไฟล์ทเปิดใหม่ ตอน 02.00 น. ช้ากว่ากันชั่วโมงเดียวเอง รอกันได้น่าาาา

แต่นางจ่ายค่าตั๋ว 13800.- ไม่ขาดไม่เกิน .. จองนานจ่ายแพง จองปุ๊บปั๊บจ่ายถูกสุด =_=

จากการดูรีวิวเก่าๆ ถึงสายการบินนี้ เข้าใจว่ามีอาหารว่างเสิร์ฟ แต่รอแล้วรออีก มีแต่น้ำเปล่าบริการจ้า รีเควสเท่าไหร่ก็ได้ แต่น้ำเปล่าล้วนๆ เลย มีบริการขายของปลอดภาษี ตามแคตตาล๊อคด้วยจ้าา


เบาะที่นั่งกว้างขวางกว่าแอร์เอเชียเล็กน้อย ขาสั้นๆ ใหญ่ๆ อย่าง จขกท.นั่งสบาย แต่พี่สาวตัวใหญ่กว่า พอดีตัวไปนิด



บ๊ายบายยยยย เมืองไทย และเพราะเป็นสายการบินที่ต้องบินกลับ เราเลยได้เดินผ่านงวงช้างมาขึ้นเครื่อง ไม่ต้องนั่งรถบัสออกไปขึ้นที่ลานจอดข้างนอก




แอร์ในเครื่องหนาวมาก เป็นการซ้อมก่อนเจอของจริงได้ดี แนะนำว่า ควรพกเสื้อหนาว ผ้าห่มผืนเล็ก ถุงเท้า หมอนหนุนคอขึ้นไปให้พร้อม
ในนั้นไม่มีแจกอะไรที่ว่ามาเลยนะจ๊ะ

หลับไปตื่นนึงพอปวดหลัง ข้างนอกก็สว่างพอดี ตอนจองอย่างแรกที่ไม่ลืมจะรีเควสขอที่นั่งริมหน้าต่างฝั่งซ้าย เพราะขอดูวิวสวยๆ แบบนี้ทุกครั้งไป



ตอนอ่านหนังสือเรื่อง "สองเงาในเกาหลี" จนมาถึง "ดาวหางเหนือทางรถไฟ" ของพี่ก้อง ทรงกลด บางยี่ขัน พี่เขาก็จะบอกว่า ขอรีเควสที่นั่งริมหน้าต่างฝั่งขวาทุกครั้ง เพราะอยากดูพระอาทิตย์ขึ้นบนเครื่องบิน แต่ดูจากแสงแดดที่ไร้เมฆบังแล้ว ขอมุมซ้ายแทนแล้วกันค่ะ 555

แก้วน้ำเปล่าของเจจู เสิร์ฟไม่อั้น เปล่าล้วนๆ เลยจ้าาา




และแล้วกัปตันก็พาเรามาส่งที่ท่าอากาศยานอินชอน ตรงตามเวลาเป๊ะ !!!



เดินลงจากเครื่องด้วยสภาพงัวเงีย ปล่อยให้กลุ่มทัวร์เดินนำเราไปไกลๆ ก่อน เราไม่รีบ ต้องรอเพื่อนอีกชั่วโมงนึง เลยขึ้นรถไฟมาอีกเทอร์มินอลเป็นกลุ่มสุดท้าย ก่อนจะแวะเข้าห้องน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน แต่งหน้ากันให้สวยๆ ก่อนจะไปยิ้มหวานให้พี่ตม.ขาโหด

ในเล่มพาส จขกท.นั้น มีตราประทับจากการมาดูซากุระเมื่อปีที่แล้วอยู่แล้ว ยิ้มหวานให้อีกนิด พี่ตม.ก็ปั๊มเวลคัมอย่างง่ายดาย

แต่พี่สาวเนี่ยซิ เธอมีลุคเซอร์ถึงเซอร์มาก สะพายเป้ หน้าตาเพิ่งตื่น ถึงจะยิ้มหวานให้ แต่พี่ตม.ก็ยังติดใจ ขนาดในเล่มพาสมีวีซ่าเชงเก้นอยู่ ยิ่งเป็นที่สนใจ เอามือลูบๆ คลำๆ อยู่นั่นแหละ แต่เพราะเราอยู่กลุ่มสุดท้ายแล้ว เลยไม่ค่อยมีคน จขกท.ผ่านมาแล้ว เลยช่วยพี่สาวยืนยิ้มหวานอีกแรง จนพี่ตม.ใจอ่อน ยอมให้มาเที่ยวจนได้

** นี่กะว่าถ้าพี่เขาไม่ใจอ่อน สองคนนี่จะเต้น Oh ของ SNSD ใ้ห้พี่เขาดูเลยนะ .. พี่คะ หนูมาติ่งนักร้องบ้านพี่จริงๆ นะคะ ปล่อยหนูไปติ่งเถอะค่ะ **

สงสัยพี่ตม. จะรู้ทัน กลัวเห็นกะเหรี่ยงแทกุก 2 คนนี่บ้าลุกขึ้นมาเต้น เลยรีบปล่อยมาแน่ 555

ผ่านด่านพี่ตม.ขาโหดมา ก็ไปรอรับกระเป๋า ตอนนี้เราหลุดจากกลุ่มทัวร์ไปแล้ว เลยต้องหาวิธีตามหาสายพานกระเป๋าของเรา พอดีตรงหน้าด่านตม.เมื่อพ้นออกมา มีบอร์ดแจ้งเอาไว้ เราเลยเดินไปตามสายพานที่ขึ้นบนบอร์ด

ได้กระเป๋านั่งรอเพื่อนสาวได้สักพัก นางก็เดินยิ้มร่ามา ครั้งแรกกับการมาต่างประเทศของนาง บินคนเดียว ผ่านตม.คนเดียว แล้วนางก็สามารถผ่านทุกอย่างมาได้ #ไปเกาหลีไม่ยากอย่างที่คิด

แล้วกะเหรี่ยงจากแทกุก 3 คนก็ลากกระเป๋ามาท่ารถ มองหา แอร์พอร์ตบัสหมายเลข 6002 เราจะเข้าโซลไปนอนแถวฮง-ัน !!!!