♥°*”˜˜”*°•.¸☆ส่งรักฝากใจ☆¸.•°*”˜˜”*°♥EP7

0 ต้องลมใบไม้แห้งค่อยแกว่ง-หล่น ฤาต่างจิตใจคนที่หล่นร่วง ภาพงดงามความหลังสิ้นทั้งปวง ย่อมผ่านแทรกระหว่างช่วงการร่วงลง 0 จันทร์หลังเพ็ญรูปส่อง .. ย่อมต้องแซม ด้วยรูปแรมที่สลับขึ้นรับส่ง ต่างเพียงการรับ

กลอนสรตะ Pranit หมากปราง นางปอกแล้วใส่โถแก้ว แพร้วพรายแสงยามชื่น รื่นโรยแรงปรางอิ่มอาบ ซาบนาสา พลับจีน จักด้วยมีดทำประณีต น้ำตาลงาคิดโอษฐ์ อ่อนยิ้มมายายิ่งผล ดลพลับพรรณ น้อยหน่า นำเม็ดออกปล้อนเปล

ฟักฟูมคอยค่อยเลี้ยง เครือฟู แฟงไป่ปลูกมาดู ก่อนได้ แตงโมฉ่ำหวานชู จิตชื่น เย็นนา ไทยบ่มติดตามไม้ เหี่ยวแห้งจึงถอน ปอกเปลือกลงเคี่ยวต้ม กินเย็น ผัดใส่สำรับเป็น เบื่อแจ้ง แกงเผ็ดไก่มองเห็น ราดท่วมขนมจ

เนา นิรันดร์รอ คลื่นกล่อมโลมโพยมยาม  ครามฟ้าแสงแจรงสะท้อนหยาดฝนย้อนก่อนคืนลับ ขานขับรับคืนความหมายระยิบวับ รับสะท้อน ร้าวรอนเปล่า เดียวดายเพียงเห็นหนึ่งภาพ ทราบล้านความหมาย ไม

ความคิดถึงตรึงติดดุจชิดใกล้ เป็นสายใยประจักษ์ตระหนักเผย สื่อเนื้อความตามจริงในสิ่งเปรย ไม่ละเลยเฉยวางเหมือนทางจร  สายลมหยอกหมอกเย้าคละเคล้าฝน ทั้งมืดมนวนกลับสลับหลอน ชื่น