แด่ ผู้ที่พร้อมจะเป็นวีรชนทุกท่าน

ลูกผู้ชายเกิดมาครั้งหนึ่งก็ต้องทดแทนบุญคุณแผ่นดินที่ได้เกิดมา คุณบิดามารดาที่มอบชีวิตให้
เราเลือกได้ ไปรับใช้ชาติแทนคุณแผ่นดิน ไปบวชและดูแลท่านยามแก่ชราและป่วยไข้แต่ทำไมไม่ทำ
กลับเลือกไปทำอะไรไม่เกิดประโยชน์อย่างการเอาชีวิตไปทิ้ง ไม่ตายก็บาดเจ็บที่แย่กว่านั้นพิการแล้วมัน
จะคุ้มมั้ย ไม่เสียดายชีวิต ไม่เสียดายเวลาก็คิดถึงคนที่อยู่ข้างหลังบ้าง ถ้าเราตายไม่ได้ธงชาติคลุมหน้า
ไม่มีแถวทหารมายืนเป็นเกียรติ ไม่ได้ประดับยศเราไม่ได้พลีชีพชีพเพื่อชาติ แต่เพื่อใครก็รู้กันอยู่เราจะได้
แค่น้ำตาหยดนึง คำพูดอะไรสักนิดนึงบนเวที แค่นี้เองรึปล่าวที่ต้องการ