(ผมเป็นเกย์) ตอนนี้ผมได้เจอเขาแค่ 2 ครั้ง นานๆๆทีจะได้พบกัน แต่เมื่อช่วงปีใหม่ 31 ธ.ค. - 1 ม.ค. ผมก็ได้นัดเจอเขาที่เซนทรัลเวิลด เพื่อเคาว์ดาวกัน เขาก็จะเดินเร็วมาก เหมือนไม่สนใจผม เหมือนมาเที่ยวคนเดียว ตอนนั้นคนก็เยอะ เขาก็จับมือแล้วเขาก็ปล่อยมือผม เหมือนเขากลัวว่าอะไรบางอย่าง เขาคงอายที่คบกับผมอะมั้ง หลังจากนั้น แล้วผมก็ไปพักกับเขาที่ ศาลายา นครปฐม เพราะมันดึกมากเลย เขาก็คอยดูแลอย่างดี พอเย็นวันต่อมา เขาก็พาผมไปตลาดริมน้ำวัดดอนหวาย เขาไม่ค่อยจะเดินคู่กับผมหรอก เขาจะเดินนำหน้าผมเสมอ จะเดินเร็วมาก ไม่ค่อยรอ ไม่ค่อยสนใจผม แล้วเขาไม่เคยจับมือผมเวลาที่อยู่ในที่คนเยอะๆ พอทานข้าวเขาจะไม่สนใจผม เขาจะเล่นแต่โทรศัพท์ เหมือนเขาอายที่จะอยู่ข้างๆผมหรือเป็นแฟนกัน พอผมจะป้อนข้าว เขาบอกว่าไม่ต้อง คนเยอะ นี้มันตลาดนะ มันทำให้ผมรู้สึกวิวๆๆ ไปพักหนึ่ง แล้วผมก็นั่งเงียบ แล้วนั่งทบทวนอีกที ว่าเราได้เป็นแฟนกันมั้ยอะ ทำไมต้องกลัว ทำไมต้องหลบๆ ซ่อนๆ ในเมื่อเราคบกันแล้ว นี้มันคือเรื่องของเราสองคน มันทำให้ผมคิดมาก แล้วอึดอัดขึ้นกว่าเดิม มันดูเหมือนระแวง มันทำให้ผมกลัวต้องที่ว่าที่เขาคบกับเรา เขาอาจจะเหงาก็ได้ เฮ้อๆ ทำไงดีอะ
(เราเป็นเกย์) ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเรายังได้คบกันเป็นแฟน รึ เปล่าอะ ทำไมมันดูห่างเหินจังเลย