คือว่า เรากับเขา ไม่เคยรู้จักกันหรอก  แต่บังเอิญได้เจอกัน และ ได้คุยกับเขาแค่แปป เดียว ตอนแรกที่คุยก้ไม่ได้คิดอะไรมากหรอก แต่พอคุยสักพัก สายตาของเขา มันรุ้สึกเหมือนว่า เขามองเราแปลกๆๆๆเหมือนเขาจะชอบเราเลย เหมือนที่เรามองเขา  ความรู้สึก มันบ่งบอกว่าขารู้มั้งว่าเรา แอบมองเขา และอยากคุยกับเขานานๆๆๆ แต่สถานะการณ์ ตอนนั้น มันไม่เอื้ออำนวยสักเท่าไร  ความรุ้สึกตอนนั้น  อยากขอเบอน่ะ หรือ อะไรก็ได้ที่สื่อสารกับเขา  แต่มันก็เป้นแค่ความคิดชูบวาบ แค่นั้นล่ะ  และ อีกอย่าง เราก้กลัวเขามีแฟนแล้วละ กลัวเขาไม่ให้เบอเรา กลัวอะไรหลายอย่างๆๆๆ ในตอนนั้น  พอเราเส้ดธุระ กำลังจะกลับ  เราตั้งใจไว้ว่า จะบอกเขาน่ะ  ว่า ขอบคุงมากน่ะ แต่ตอนนั้น เขายุ่งมาก เลย ม่ะได้บอกอะไรเลย  ...... เรื่องทุกอย่างก้จบลงที่นั้น และเราก้ไม่ได้ทั้งเบอและชื่อด้วยซ้ำ  ถามว่า เสียใจไหม เสียใจ และ เสียดายด้วย ว่า ทำไม เราไม่เดิน เข้าไปหาเขา และบอกเขาตรงๆๆๆ ว่า ชอบเธอน่ะ อยากได้เบอร์เธอ  เธอจะให้เราไหม แค่นี้ก็หมดเรื่องหมดข้อสงสัย มันจะได้จบ ตังแต่วันนั้น และ ไม่ต้องมาเพ้อเจ้อ แบบนี้ด้วย