เคยไปหาสูตินารีแพทย์ เขาบอกว่าไข่ไม่ตกเรื้อรัง  จะมีน้องยากค่ะ
เคยไปฉีดยากระตุ้นไข่  นั่งรอเป็นชั่วโมง จนท้อและเลิกไปเลยค่ะ
แต่จู่ๆน้องก็มา อาจเป็นเพราะไปขอพระมาก็ได้ค่ะ  
เมื่อก่อนเครียดมาก เห็นลูกคนอื่นก็อิจฉาเขามากเลย  ห้องชานเรือนนี่แทบไม่อยาดเข้าเพราะเห็นแต่คุณแม่คุยกัน

เครียดค่ะ เพราะ จขกท และสามี เป็นคู่สมรสที่อาจให้กำดนิดบุตรที่เป็นโรคธาลัสซีเมียชนิดรุนแรง
จขกท ทำงานด้านนี้ด้วย รู้มากก็กลัวมาก  กลัวว่าจะต้องยุติการตั้งครรภ์ค่ะ  ถ้าน้องเป็นโรคธาลัสซีเมียชนิดรุนแรง

แต่แปลกจังค่ะ  เมื่อก่อนอยากได้น้องมาก เครียด
แต่ทำไมตอนนี้ งง และไม่ค่อยแฮปปี้เลย  จขกท.เป็นแม่ใจมารหรือเปล่าคะ
เพราะคิดว่า
ต่อไปนี้โลดโผนไม่ได้แล้วนะ
ต่อไปนี้เที่ยวสนุกเหมือนเดิมไม่ได้แล้วนะ
ต่อไปนี้วิ่งวันละเจ็ดกิโลไม่ได้แล้วนะ
ต่อไปนี้ใส่ชุดสวยไม่ได้แล้วนะ
ต่อไปนี้ต้องใช้เงินเยอะนะ จะพอไหม
ต่อไปนี้ต้องขับรถมากขึ้นนะ ถ้าคลอดน้อง
ต่อไป.......สารพัดค่ะ

ทำไมไม่เห็นดีใจปลื้มปริ่มเหมือนที่ตัวเองจินตนาการไว้เลยคะ
แต่คุณสามี  ล้างจาน ซักผ้าให้ ทั้งๆที่แต่งงานกันมาเกือบสองปี ไม่เคยทำ  เพราะเขาบอกไว้ตั้งแต่ก่อนแต่งแล้วค่ะ ว่าไม่ขอล้างจาน

งง กะตัวเอง  จิตใจแบบนี้จะเป็นแม่คนได้ไหมคะเนี่ย สับสนเล็กๆค่ะ