ค่ำคืนอันเหน็บหนาว หว้าเหว่ ไม่มีใคร มันช่างเหงาอะไรอย่างงี้

อยู่คนเดียวเปลี่ยวเหงาทนหนาวเหน็บจำต้องเก็บอารมณ์ตรมหวั่นไหวเมื่อเหมันต์มาเยือนเหมือนหัวใจเฝ้าร่ำไห้โหยหวนครวญคำนึง เขาคนที่จากไปไกลสุดแสนห่างดินแดนเคยคู่อยู่พักนึ่งแม้นนานวันหวานยังคงค้างตรึงควา

เรามาถึง จุดนี้ได้ อย่างไรหนา จุดที่มา กันไกล ไร้แก่นสาร จุดที่เดิน ต่อไป ไม่ได้การ จุดที่ผ่าน มานี้ ที่งงงวย มองหนทาง ข้างหน้า หว้าเหว่เหงา ช่างเหน็บหนาว ในจิต คิดไม่สวย คงหวังแต่ ดินฟ้า พาอำนาย หมด

ตามนั้น คนโสดอย่างเราๆ ที่ไร้คู่ควง ถึงเทศกาลทีไร เศร้าใจทุกที ว่าแต่...สมาชิก Blue Planet ที่มีสถานะ "โสด" เลือกที่จะไปไหนดี กับวันพิเศษ แต่ไม่มีคนพิเศษ ส่วนตัว "เครื่องบินแล่นลม"