วันนี้มันไม่เหมือนวันนั้น (รีดผ้าทั้งวัน)

จากที่ติดตามข่าววันนี้ทั้งวัน  รีดผ้าไปดูข่าวไป แล้วก็ถามตัวเองว่า
บ้านเมืองนี้มันเป็นของใครหรือ เราเป็นเจ้าของประเทศด้วยนี้หรือเปล่า
ตั้งแต่เช้าถึงเย็น ไม่มีคำตอบ
เลยมองดูตัวเองว่าเราทำอะไรอยู่ เรารีดผ้าอยู่ รีดเพื่ออะไร รีดเพื่อหาเลี้ยงตัวเองและครอบครัว
แล้วถ้าไอ้อีที่มันก่อความไม่สงบอยู่ในทีวี มันเปลี่ยนประเทศได้สำเร็จแล้วมันจะเป็นยังไง
เรายังจะอยู่แบบมีศักดิ์ศรี ได้หรือเปล่า เรายังภูมิใจหรือเปล่าที่เราเป็นคนของประเทศนี้
เพราะขนาดมันยังเปลี่ยนประเทศไม่สำเร็จ เราเองยังรู้สึกอายต่างชาติ รู้สึกอยู่แบบประชาชนชั้น2เข้าไปทุกวัน
มีนักเรียนที่มาเรียนซักรีด เป็นคนพม่า เป็นคนลาวแม้แต่กัมพูชาเยอะขึ้นทุกวัน ได้คุยกัน ทุกคนภูมิใจและกระตือรือร้น
ที่จะกลับไปเปิดกิจการที่ประเทศตัวเอง บอกเป็นเสียงเดียวกันว่า เดี๋ยวนี้บ้านเมืองเค้าพัฒนาไปเยอะแล้ว
มีนักท่องเที่ยวเยอะขึ้น และมีนิคมที่เป็นที่อยู่ของวิศวกรต่างชาติขึ้นเยอะไปหมด แถมยังพูดติดตลกอีกว่า
อีกหน่อยอาจจะหาจ้างคนไทยไปช่วยรีดผ้าที่ร้าน เค้ามั้งก็ได้ (กรูตลกไม่ออก) ถ้าเป็นเมื่อก่อนอาจจะบอกว่าไม่จริงหลอก
แต่ตอนนี้ชักไม่แน่ใจแล้ว ว่ามันอาจจะมีวันนั้นก็ได้ ถ้าเรายังเป็นอยู่แบบนี้


ป.ล. ฝากถึง ไอ้ อี ที่มันหนุนม๊อบด้วยนะ ประเทศไม่ได้เป็นของพวก มีง
กุไม่ยอมให้ประเทศ กุล้าหลังลงคลองไปกับพวกมีง
(ขอโทษที่ไม่สุภาพอยากระบายค่ะ)