มีปัญหากลุ้มใจกับลูกสาววัย 11ขวบซึ่งเป็นลูกคนเดียว ลูกมีนิสัยที่ไม่ชอบทำกิจกรรมอะไรร่วมกับที่พ่อแม่ โดยเฉพาะกับแม่ เช่นไม่ชอบออกไปเที่ยวนอกบ้านกับพ่อแม่ ไม่ชอบถ่ายรูปกับแม่ ถ้าจะถ่ายรูปด้วยจะมีปัญหาทะเลาะหรือแสดงกิริยาไม่พอใจกับแม่. ถ้าชวนไปห้างหรือไปเดินซื้อของจะไม่อยากไปเด็ดขาด. ชอบที่จะอยู่บ้านอยู่แต่ในห้อง อ่านหนังสือในไอโฟน. ตื่นมามือควานหาไอโฟนทันที. เป็นเด็กที่ไม่เคยเรียกร้องขอของเล่น ไม่เคยเรียกร้องขออะไรจากพ่อแม่. เพื่อนๆจะมีของเล่นเสื้อผ้าใหม่ อะไรไม่เคยสนใจอะไรกับใครเลย. เราคนเป็นแม่พยายามที่จะเข้าใจลูกเพราะลูกเพิ่งเริ่มจะเป็นวัยรุ่น. ลูกสาวตัวแม่เป็นคนไทยแต่พ่อเป็นอเมริกันผิวสี ร่างกายเขาก็จะโตเกินตัวเหมือนเด็กอายุสิบสี่เริ่มมีรอบเดือนตั้งแต่อายุสิบขวบ ลูกสาวเป็นเด็กที่คนนอกบ้านจะชมตลอดว่าเป็นเด็กดีมารยาทดี ซึ่งผิดกับเวลาอยู่กับแม่ จะชอบแสดงอาการไม่พอใจแม่ถ้าแม่เข้าไปใกล้ แสดงความรักโดยการกอด หรือเข้าใกล้. เวลาแม่พยายามจะชวนไปเที่ยวจะชอบอ้างตลอดถ้าไม่เอาเพื่อนไปจะไม่ยอมไปด้วยซึ่งบางครั้งเราต้องไปกันไกลๆไม่สามารถเอาเพื่อนไปด้วยได้. ทำให้หลายครั้งตัวแม่ต้องมีการโวยวายทะเลาะกับลูกบันดารโทษะออกมมากับลูกพูดกับลูกไม่ดี บ่อยครั้ง. ตัวเราเป็นแม่พยายามใช้เหตุผลคุยกับลูกๆก็จะไม่อยากคุยกับเราหรือรับฟัง ทำให้แม่มีอารมณ์ทะเลาะกันอีก บางครั้งเกือบควบคลุมอารมณ์ไม่ได้. กลุ้มใจมากจนไม่รู้จะต้องทำอย่างไร เพราะไม่สามารถคุยหรือปรึกษากับใครได้ญาติพี่น้องก็อยู่ที่เมืองไทยกันหมด คุยกับสามีหรือเพื่อนๆรอบข้างก็คนละภาษา. ไม่สามารถอธิบายได้แตกฉานเหมือนภาษาไทย เพื่อนท่านใดพอจะมีคำชี้แนะไหมค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
กลุ้มใจกับการเลี้งลูกสาววัย 11 ในต่างแดนมากเลยคะ