สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 1
ครอบครัวของคุณป้าเราก็เป็นแบบนี้ เขาแก้ไขด้วยการหย่า เพราะกลัวปัญหาหนี้สิน - กลัวเมียน้อยให้สามีสร้างหนี้สิน เอาเงินไปใช้ แล้วคุณป้าต้องมารับภาระหนี้สินเพราะมีทะเบียนสมรส
สิ่งที่ทำได้คือยืนบนลำแข้งของตัวเองให้ได้เร็วที่สุด - พึ่งพาทางการเงินให้น้อยลงและพึ่งพาตัวเองให้มากขึ้น เพื่อตัวเองและแม่
เรื่องสำนึก - ยากค่ะ เพราะทุกคน ย่อมเห็นแก่ตัวทั้งนั้น - ทางคุณพ่อ คงต้องการคนดูแลที่ถูกใจและให้ความสุขได้มากกว่า จนรู้สึกว่า ครอบครัว-คุณแม่เป็นภาระที่อยากให้จบสิ้นไป เพื่อไปมีชีวิตใหม่ ช่วงสุดท้ายก่อนจากโลกนี้ไป เพราะอายุก็เริ่มมากแล้ว
รอให้สำนึกเองคงไม่ได้ .. วันที่สำนึกคือวันที่โดนปลอกลอกไปจนหมดตัวและโดนเมียน้อยทอดทิ้งตอนแก่ .. กว่าจะถึงวันนั้น อาจจะต้องรอไปอีกสักพัก .. ตามคำที่ว่า.. "ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา"
ต้องอดทน .. ปรึกษาทนาย - เพื่อนที่รู้กฎหมาย - วางแผนเอาเงินออกมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้จากคุณพ่อ
ผู้ชายอายุ 60 ถ้าไม่มีเงิน ก็น้องๆขยะ ไม่มีใครต้องการหรอกค่ะ ..
ไม่มีเงิน ก็ยากที่จะมีสาวที่ไหน.. มารักจริง มาดูแล .. สุดท้ายก็ต้องกลับมาตายรังกับครอบครัวที่อยู่กันมานาน
ควรแอบปรึกษาทนายว่า.. จะจัดการเรื่องทรัพย์สิน - หนี้สิน - หลักทรัพย์ - เงินเดือน (บำเน็จ บำนาญ) ของคุณพ่อ อย่างไรได้บ้าง ก่อนที่จะไม่มีทะเบียนสมรสไว้เรียกร้อง อ้างสิทธิ์
เรื่องจิตสำนึก ควรเก็บไว้คิดทีหลัง.. รอวันที่เขาหมดทรัพย์ หมดเงิน ไม่มีสาวไหนรับเลี้ยง.. วันนั้น ก็คงคลานกลับบ้านมา ขอโทษ อ้อนวอน สำนึกผิดด้วยตัวเอง
ขอเป็นกำลังใจให้ จขกท. เข้มแข็ง มีสติ และ สู้ต่อไปค่ะ
สิ่งที่ทำได้คือยืนบนลำแข้งของตัวเองให้ได้เร็วที่สุด - พึ่งพาทางการเงินให้น้อยลงและพึ่งพาตัวเองให้มากขึ้น เพื่อตัวเองและแม่
เรื่องสำนึก - ยากค่ะ เพราะทุกคน ย่อมเห็นแก่ตัวทั้งนั้น - ทางคุณพ่อ คงต้องการคนดูแลที่ถูกใจและให้ความสุขได้มากกว่า จนรู้สึกว่า ครอบครัว-คุณแม่เป็นภาระที่อยากให้จบสิ้นไป เพื่อไปมีชีวิตใหม่ ช่วงสุดท้ายก่อนจากโลกนี้ไป เพราะอายุก็เริ่มมากแล้ว
รอให้สำนึกเองคงไม่ได้ .. วันที่สำนึกคือวันที่โดนปลอกลอกไปจนหมดตัวและโดนเมียน้อยทอดทิ้งตอนแก่ .. กว่าจะถึงวันนั้น อาจจะต้องรอไปอีกสักพัก .. ตามคำที่ว่า.. "ไม่เห็นโลงศพ ไม่หลั่งน้ำตา"
ต้องอดทน .. ปรึกษาทนาย - เพื่อนที่รู้กฎหมาย - วางแผนเอาเงินออกมาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้จากคุณพ่อ
ผู้ชายอายุ 60 ถ้าไม่มีเงิน ก็น้องๆขยะ ไม่มีใครต้องการหรอกค่ะ ..
ไม่มีเงิน ก็ยากที่จะมีสาวที่ไหน.. มารักจริง มาดูแล .. สุดท้ายก็ต้องกลับมาตายรังกับครอบครัวที่อยู่กันมานาน
ควรแอบปรึกษาทนายว่า.. จะจัดการเรื่องทรัพย์สิน - หนี้สิน - หลักทรัพย์ - เงินเดือน (บำเน็จ บำนาญ) ของคุณพ่อ อย่างไรได้บ้าง ก่อนที่จะไม่มีทะเบียนสมรสไว้เรียกร้อง อ้างสิทธิ์
เรื่องจิตสำนึก ควรเก็บไว้คิดทีหลัง.. รอวันที่เขาหมดทรัพย์ หมดเงิน ไม่มีสาวไหนรับเลี้ยง.. วันนั้น ก็คงคลานกลับบ้านมา ขอโทษ อ้อนวอน สำนึกผิดด้วยตัวเอง
ขอเป็นกำลังใจให้ จขกท. เข้มแข็ง มีสติ และ สู้ต่อไปค่ะ
สมาชิกหมายเลข 7391849 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 3160005 ถูกใจ, psumoror ถูกใจ, WINKA ถูกใจ, เด็กส่งพิซซ่า ถูกใจ, หมู1 เรียก หมู2 เปลี่ยน ถูกใจ, พิภพราชันพันดารินอัศวินอัปสร ถูกใจ, Kuchiki_R ถูกใจ, ชัยiriver ถูกใจ, you do not know me ถูกใจรวมถึงอีก 8 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
กระทู้ที่คุณอาจสนใจ
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ
ปัญหาครอบครัว
พ่อมีเมียน้อยทำไงดีคะ?เจ็บปวดใจมากสงสารแม่ทำไมครอบครัวเราต้องมาเจออะไรแบบนี้ ขอแท๊กห้องอื่นด้วยนะคะ
แต่ไม่เลิกนิสัยเจ้าชู้ เราสงสารแม่มาก ตอนนี้เรากะน้องก็เรียนที่กทม มีแต่พ่อแม่ที่อยู่บ้าน
ที่เรารู้ๆพ่อมีกิ๊กตั้งแต่เราอยู่ม.1ตอนนี้ปี2แล้ว เขาก็ยังไม่เลิกนิสัยเดิม แถมเปลี่ยนคนใหม่อีก
แล้วคนนี้เขาก็มีอาชีพครูด้วยเขามีครอบครัวอยู่แล้ว แต่เขาก็มาเป็นเมียน้อยพ่อเรา แต่ก่อนพ่อก็ทำอะไรหลบซ่อนๆ
เดี๋ยวนี้ทำอะไรเปิดเผยมาก ไม่อายบ้านอายเมือง พาไปออกงาน วันหยุดก็พากันไปบ้านสวนทั้งๆที่เป็นบ้านมรดกตาเรายกให้แม่
เราสงสารแม่มากแม่เราก็เป็นครูเวลาคนอื่นเห็นจะมองยังไง แต่แม่เราก็พูดเสมอว่าเราไม่ได้ทำผิดทำไมต้องอายคนที่ทำสิต้องอาย แม่เราอดทนมากถึงปากจะบอกว่าไม่เป็นไร แค่เราได้ยินเรื่องที่แม่เล่าเราก็ทนไม่ได้อยากไปชี้หน้าด่าอีนั่น
อีนั่นเป็นโสเภณีในคราบครู กิจกรรมนางชอบเล่นไพ่ด้วย แม่บอกเคยไปเห็นพ่ออยู่กับอีนั่นที่บ้านสวนต่อหน้าต่อตาแม่แทบจะช๊อคแต่พ่อก็ทำเฉยๆไม่สะทบสะท้านอะไร บอกถ้ามีปัญหามากจะเลิกกับแม่ ทะเลาะกันด่าแม่คำหยาบคายทั้งๆที่พ่อเราก็เป็นครูจบการศึกษาสูงด้วย
เวลาพ่อโมโหเหมือนคนบ้าเหมือนกับกับคนละคนตอนที่พ่อไม่ได้ทะเลาะกับแม่ หรืออะไรเข้าสิง น่ากลัวมาก
เรากลัวพ่อทำร้ายแม่มากๆยิ่งเราไม่อยู่ไม่มีใครช่วย เราไม่เข้าใจ จะเลิกกันง่ายๆแบบนี้เลยหรอ แล้วลูกละ พ่อไม่รักเราแล้วหรอ
ทำไมพ่อเห็นแก่ตัวจัง เราบอกให้แม่เลิกกับพ่อไปเลย อยู่กันไปก็มีแต่เรื่องทุกข์ใจ แต่แม่บอกเลิกไม่ได้เพราะหนี้สินเยอะมากไหนจะส่งเรากับน้องเรียนอีก แม่ส่งคนเดียวไม่ไหว แม่ต้องทนอยู่ แล้วแม่บอกเราว่า พ่อไปติดจานดาวเทียมที่บ้านสวนทั้งๆที่บ้านสวนไม่ใครอยู่
แล้วพ่อก็กลับบ้านดึกๆทุกวัน พ่อจะทำอะไรไม่ดีทำไมต้องไปทำบ้านของแม่ด้วย ไม่เข้าใจ ไม่ละอายบ้างหรอ ถ้าเราเป็นแม่ยอมไม่ได้นะ
แต่แม่เราใจเย็นมาก ล่าสุดแม่โทรมาร้องไห้ แม่เห็นสลิปโอนเงินจากธนาคาร เป็นชื่ออีนั่น 10,000 ทีเรากับน้องโทรไปขอตังพ่อใช้จ่ายที่จำเป็น พ่อหาว่าเรากับน้องใช้เงินเปลือง แล้วก็ไม่เต็มใจจะให้ เราไม่อยากจะคิดถ้าโลกนี้เราไม่มีแม่เราจะอยู่ยังไง
ตอนนี้เราเหมือนจะเกลียดพ่อตัวเองมาก ทำไมเห็นแก่ตัวแบบนี้ รักอีนั่นมากกว่าลูกแท้ๆตัวเองหรอ
ทำไมเรากับน้องกับแม่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ เราร้องไห้ทุกครั้งที่คุยกะแม่เรื่องพ่อ มันจุกอยู่ที่คอพูดไม่ออก แม่ก็เสียงสั่นตลอด เราทำอะไรไม่ได้เลย
ทำไมมันไม่ได้รับเวรกรรมที่มันทำไว้บ้าง หรือตอนนี้มันเป็นกรรมของครอบครัวเราต้องมาเจออะไรแบบนี้
เราอดทนทนอีกสองปีเท่านั้นเราจะเรียนจบ เราจะได้ทำงานหาเงินช่วยแม่ แม่เราก็บอกถ้าพวกลูกเรียนจบแม่จะไม่ทน
มันจะไปไหนก็ไป เราอยากรอให้ถึงวันนั้น แต่ไม่ใช่วันที่พ่อไปนะ อยากให้พ่อคิดได้ อยากให้พ่อกลับมา
อยากให้พ่อรักแม่รักเรา ตอนนี้เราทำอะไรไม่ได้นอกจากพึ่งสิ่งศักสิทธิ์ให้เวรกรรมตามทันเร็วๆ พวกที่ชอบทำให้ครอบครัวคนอื่นแตกแยก แต่เรื่องแบบนี้ตบมือข้างเดียวคงไม่ดัง อยากให้พ่อได้สำนึกสิ่งที่เค้าทำไว้บ้าง