ขอระบายหน่อยครับ

วันนี้แมร่งอารมณ์เสียบ่องตง ปรกติถ้าผมขับรถออกจากซอยถ้าเจอรถกำลังเลี้ยวเข้ามา จะถอยให้ตลอด(เพราะปากซอยคือถนนที่มีการจราจรพลุกพล่าน รถส่วนใหญ่มุ่งตรงไปเพื่อไปยังแยกลำสาลี) ต่อให้ถอยเยอะขนาดไหนผมก็จะถอย เพราะคิดตลอดว่าคันที่จะเลี้ยวเข้ามาถ้าถอยไปอันตรายกว่าผมแน่ๆ แต่วันนี้กลับเจอแท็กซี่ที่เพิ่งส่งผู้โดยสารเสร็จในซอยอพาร์ทเมนต์ผม จังหวะรถผมเลี้ยวเข้าซอยก็เข้ามาเต็มลำ เพราะคิดว่าเค้า(แท็กซี่)หน้าจะถอยหลังไปให้ผมซักหน่อย(หลังเค้าไม่มีรถตามมา ถ้ามีผมคงไม่โกรธขนาดนี้) ตรงกันข้ามเข้าขับดาหน้ามาหาผม ผมพยายามชะเง้อหารถที่ตามแท็กซี่คันนี้มาก็ไม่เจอ ก็เลยเปิดประตูลงไปถามเค้าว่า"พี่จะถอยให้ผมหน่อยไม่ได้หรอ วันนี้วันอาทิตย์รถหน้าปากซอยสัญจรเยอะมาก ถอยไปกลัวโดนรถคันอื่น เค้ากลับบอกผมมาว่า คุณถอยแปปเดียวก็ออกได้แล้ว เค้าต้องถอยไกล" ผมไม่ได้เถียงนะครับ กลับขึ้นรถและถอยให้เค้า คิดในใจว่าวันนี้เซ็งมากเจอคนเห็นแก่ตัวสุดๆ ผมไม่ได้จดทะเบียนหรืออะไรเค้าหรอกครับ เพราะมันไม่ได้มีอุบัติเหตุ แต่ที่ผมจะจำคือนิสัยเค้าที่เห็นแก่ตัวมาก

ปล.ตอนออกมาสวนหน้ารถผมเค้าเหยียบแรงจนเกือบชนรถที่วิ่งมาข้างหลังผม ในใจก็แช่งให้ชนเหมือนกัน แต่ก็ไม่โดน พอสงบสติอารมณ์ได้เลยรู้สึกผิดที่คิดงั้น มองในแง่กลับกันถ้าเค้ารีบเพราะมีธุระก็อาจจำเป็นต้องทำอย่างนั้น  ยังไงอยู่กรุงเทพก็เข้าใจว่าต้องปากกัดตีนถีบทำมาหากิน แต่ยังไงก็มีน้ำใจให้กันซักนิดก็ดีคนใช้รถเหมือนกัน เฮ้อออได้ระบายแล้วโล่งใจครับ