มีเรื่องจะมาระบายค่ะ ตอนแรกกะจะไม่มาเขียนพันทิปแล้ว เพราะมันเป็นความรักของวัยรุ่น ที่มีเรื่องอกหักเสียใจเป็นธรรมดา
แต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว เลยอยากจะแชร์ความเล-วของคน 2 คนให้หลายๆคนอ่านกันค่ะ เพราะว่ามันเป็นเรื่องใกล้ตัวมาก ที่ใครหลายๆคน
อาจจะไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเองค่ะ เราอาจจะเขียนไม่ค่อยรู้เรื่อง วกไปวนมานะคะ ต้องขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วย
เป็นเพราะใช้อารณ์ในการเขียนล้วนๆเลยค่ะ 55555555
เราอายุ 23 ปี เรียนจบปีนี้ จากสถาบันชื่อดัง เจอกับแฟนตอนปี 4 ค่ะ แต่เรียนกันคนละที่ จากการแนะนำของเพื่อนคนนึง
ยอมรับค่ะว่าตอนเค้ามาจีบเราใหม่ๆ เราไม่ได้คุยกับเค้าคนเดียวค่ะ เราแอบไม่ไว้ใจเค้าด้วย เพราะว่าบุคลิก และหน้าตา
จะออกแนว bad boy เจาะหู กินเหล้ากับเพื่อนบ่อยๆ จนเค้าพยายามพิสูจน์ตัวเองไปเรื่อยๆ เราก็เริ่มเห็นแล้วค่ะว่าเค้าไปเที่ยว
น้อยลง กินเหล้าน้อยลง อะไรๆก็จะมาอยู่ มาหาเราตลอด แล้วเราก็เริ่มพยายามห่างจาก คนที่เราคุยด้วย เห็นความดีของเค้ามากขึ้น
( ขอเรียกว่า ท. ละกันนะคะ ) ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้น เพราะเป็นช่วงก่อนเปิดเทอมพอดี มีเวลาด้วยกันเยอะค่ะ
จนวันนึงท.ขอดูเฟสบุ๊คเรา เราลบแชทที่เคยคุยกับคนก่อนๆออกไป เค้าก็ร้องไห้ๆๆ เหมือนคนโมโห แล้วพูดว่า ทำไมเรายังไม่รัก
เค้าซักที เค้าพยายามทำเพื่อเราทุกอย่างแล้วนะ ทำไมต้องลบแชทออกด้วย - -" เราก็บอกว่าเรื่องมันจบไปแล้ว เก็บไว้ ถ้าเค้ามาอ่านเจอ
ก็จะไม่ดีกับตัวเค้าเองนะ.. เค้าก็ร้องไห้ๆๆ เหมือนเด็กที่ยังไม่ได้ของเล่นอ่ะค่ะ ให้เรารักเค้าที เค้าไม่เคยทำเพื่อใคร
ขนาดนี้มาก่อนเลย.. เราเองก็ร้องเหมือนกัน ถามว่ารักมั้ย เราไม่รู้นะคะ เพราะปกติเราไม่เคยคุยกับผู้ชายคนไหน
เป็นเดือนละเป็นแฟน ส่วนใหญ่เราใช้เวลาเป็นปีในการศึกษากันและกันก่อนเป็นแฟนค่ะ หลังจากวันนั้น
เราก็เริ่มเปิดใจเห็นความดีของเค้ามาเรื่อยๆค่ะ เค้าเองก็ขอเป็นแฟนมาตลอด จนเราใจอ่อนค่ะ
สุดท้ายก็เป็นแฟนกัน แต่ใช้เวลานะคะ ไม่ใช่ปุบปับบ..
จิตใจทำด้วยอะไรรรร ????
แต่ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว เลยอยากจะแชร์ความเล-วของคน 2 คนให้หลายๆคนอ่านกันค่ะ เพราะว่ามันเป็นเรื่องใกล้ตัวมาก ที่ใครหลายๆคน
อาจจะไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเองค่ะ เราอาจจะเขียนไม่ค่อยรู้เรื่อง วกไปวนมานะคะ ต้องขอโทษมา ณ ที่นี้ด้วย
เป็นเพราะใช้อารณ์ในการเขียนล้วนๆเลยค่ะ 55555555
เราอายุ 23 ปี เรียนจบปีนี้ จากสถาบันชื่อดัง เจอกับแฟนตอนปี 4 ค่ะ แต่เรียนกันคนละที่ จากการแนะนำของเพื่อนคนนึง
ยอมรับค่ะว่าตอนเค้ามาจีบเราใหม่ๆ เราไม่ได้คุยกับเค้าคนเดียวค่ะ เราแอบไม่ไว้ใจเค้าด้วย เพราะว่าบุคลิก และหน้าตา
จะออกแนว bad boy เจาะหู กินเหล้ากับเพื่อนบ่อยๆ จนเค้าพยายามพิสูจน์ตัวเองไปเรื่อยๆ เราก็เริ่มเห็นแล้วค่ะว่าเค้าไปเที่ยว
น้อยลง กินเหล้าน้อยลง อะไรๆก็จะมาอยู่ มาหาเราตลอด แล้วเราก็เริ่มพยายามห่างจาก คนที่เราคุยด้วย เห็นความดีของเค้ามากขึ้น
( ขอเรียกว่า ท. ละกันนะคะ ) ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้น เพราะเป็นช่วงก่อนเปิดเทอมพอดี มีเวลาด้วยกันเยอะค่ะ
จนวันนึงท.ขอดูเฟสบุ๊คเรา เราลบแชทที่เคยคุยกับคนก่อนๆออกไป เค้าก็ร้องไห้ๆๆ เหมือนคนโมโห แล้วพูดว่า ทำไมเรายังไม่รัก
เค้าซักที เค้าพยายามทำเพื่อเราทุกอย่างแล้วนะ ทำไมต้องลบแชทออกด้วย - -" เราก็บอกว่าเรื่องมันจบไปแล้ว เก็บไว้ ถ้าเค้ามาอ่านเจอ
ก็จะไม่ดีกับตัวเค้าเองนะ.. เค้าก็ร้องไห้ๆๆ เหมือนเด็กที่ยังไม่ได้ของเล่นอ่ะค่ะ ให้เรารักเค้าที เค้าไม่เคยทำเพื่อใคร
ขนาดนี้มาก่อนเลย.. เราเองก็ร้องเหมือนกัน ถามว่ารักมั้ย เราไม่รู้นะคะ เพราะปกติเราไม่เคยคุยกับผู้ชายคนไหน
เป็นเดือนละเป็นแฟน ส่วนใหญ่เราใช้เวลาเป็นปีในการศึกษากันและกันก่อนเป็นแฟนค่ะ หลังจากวันนั้น
เราก็เริ่มเปิดใจเห็นความดีของเค้ามาเรื่อยๆค่ะ เค้าเองก็ขอเป็นแฟนมาตลอด จนเราใจอ่อนค่ะ
สุดท้ายก็เป็นแฟนกัน แต่ใช้เวลานะคะ ไม่ใช่ปุบปับบ..