ของบางอย่าง ถ้าไม่ใช่ของเรา ยังไงก้อมิอาจเอื้อม ...

ขอระบายหน่อยครับ รู้สึกเซ็งๆยังไงไม่รู้ แบบว่าจังหวะเวลาและโอกาศมันเข้ามา แต่คว้าไว้ไม่ได้ ...

ปรกติแล้วผมจะเข้าเวป 2 ที่ เป็นประจำ คือ HDP และ Pantip นี่แหละครับ เข้าทุกวันเช้า - เย็น
ดูนั่นนี่ไปเรื่อยๆ อ่านข้อมูลเรื่องมอไซค์ด้วยใจรัก

... เช้าวันอาทิตย์ ที่ 15 ธค.56 เปิดดูเจอนี่


ผมไม่ลังเลเลยทันที รีบโทรไปที่ร้าน เจ้าของร้านบอกว่า ลงเวปตอน 5โมงเย็น 2 ทุ่มมีคนมาเอาแล้ว รับรถตอนเที่ยง
...แต่ ยังพอมีลุ้น เพราะผมถามว่า รถไปต่อที่ไหนครับ เจ้าของร้านเลยบอก ผมเลยจะตามจีบต่อ ...
...แต่ เนื่องด้วย ร้านที่รับไปต่อ ยังไม่ลงประกาศขาย ไอ้กระผมจะโทรไป กลัวเสียมารยาท หรือ ได้ราคามหาโหด ...
วันอาทิตย์ทั้งวัน ผมไม่เป็นอันกินอันนอน นอนก้อไม่หลับ ตื่นมาวันจันทร์ต้องไปรับปริญญาน้องชายอีก วันอังคารถึงมีเวลา
... เปิดดูวันอังคารตอนเย็น เจอนี่


จับโทรศัพท์ โทรทันที คุยกับเจ้าของร้านได้ความว่า ตอนแรกเจ้าของร้านจะเก็บไว้เอง คิดไปคิดมาเลยลอง
ลงเวปวันจันทร์ตอนบ่าย เพียง30 นาที มีคนมาเอา .. อย่าว่าแต่ต่อราคาเลย โอนเงินให้ก่อนด้วยโดยที่ยังไม่เห็นรถ เต็มราคา ....!!!
เห็นว่ายังไม่ทันมารับรถ มีคนโทรเข้ามาอีก เป็นสิบ โทรเข้าซื้อต่อจากเจ้าของรถเลย ...

... กระผมเองอยากจะร้องให้ ถามตัวเองว่า ทำไม ทำไม และ ทำไมตอน 5โมงเย็น-2ทุ่ม วันเสาร์ผมไม่เปิดเวป
ทำไม ทำไม ?? น้องผมต้องมารับปริญญาวันจันทร์ด้วย ......

.... และ ทำไม ถึงไม่ลงประกาศขาย ก่อนหรือหลัง เสาร์อาทิตย์ ที่ผ่านมา ....???

ท้ายสุดแล้ว หากท่านที่เป็นเจ้าของรถคันนี้ เข้ามาอ่านเจอ ผมอยากจะบอกท่านว่า ผมรักเขามาก อยากให้ท่านดูแลให้ด้วยน่ะครับ
วาสนาผมคงไม่อาจเอื้อมถึง โชคชะตามินำพา ของบางอย่างผมไม่คู่ควรจะได้จริงๆ ....