จากรายการเจาะข่าวเด่น
เคยได้อ่านผ่านตามาว่า อาจารย์สุขุมท่านโปรประชาธิปัตย์
แต่ท่านอยู่กับความจริง ท่านไม่ยอมทรยศต่อหลักการประชาธิปไตย มีทิศทางที่มาที่ไปชัดเจน
ผมขอคารวะท่านเต็มหัวใจ
ส่วน ดร.สมบัติ ต้องการให้บริสุทธิ์ยุติธรรม ต้องการให้มีความเท่าเทียม ต้องการแก้ไขปรับปรุงการเมืองให้ดีขึ้น ต่างๆนานา
และก็อ้างวนซ้ำอยู่นั่น
โถๆ.... เรื่องเป้าหมายเหล่านั้นไม่ต้องให้ระดับอาจารย์ด๊อกเตอร์มาย้ำหรอก
เด็กประถมยังรู้เลย ไม่ว่าประเทศไหนๆล้วนพยายามทำเพื่ออุดมคติเหล่านั้น
มันต้องถูกเขียนอยู่ในรัฐธรรมนูญโน่นนะครับ... หรือไม่ใช่?
ถ้าจะดูความเป็นไปได้ของโครงการ ดูว่าใครถนัดรู้งานจริง สังเกตุจากวิธีพูดก็พอจะอ่านได้เหมือนกัน
ถ้าสิ่งที่นำเสนอมามีแต่เป้าหมาย มีแต่ความคาดหวังอย่างอุดมคติ มีแต่ความอยากให้เป็น
ไม่ได้มี นโยบาย ทิศทาง วิสัยทัศน์ ยุทธศาสตร์ ข้อมูลสนับสนุน เพื่อการไปถึงเป้าหมายในอุดมคตินั้น
ไม่ได้มี วิธีการ รูปแบบ ทรัพยากรที่ต้องใช้ การวัดผล และวิธีการทางเลือก เพื่อสนองต่อทิศทางนั้น
ไม่ได้มี แผนงาน ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร อย่างไร และแผนสำรอง เพื่อรองรับวิธีการนั้น
ก็อย่าเพิ่งไปเชื่อเลยครับ คนพวกนี้มักเป็นพวกรักความสมบูรณ์แบบ
แถมบางคนก็ตีนลอยอยู่บนหอคอยงาช้าง เลยไม่รู้ว่าพื้นฐานอยู่ตรงไหน
ไร้ข้อมูลพื้นฐานเปรียบเทียบ เลยหาความพอดีไม่เจอ
ถ้าจะเอาทุกสิ่ง 100% มีหวังต้องย่ำอยู่ที่เดิมหรือถอยหลังจนพัฒนาต่อกันไม่ได้เลยหละ
ผมก็มีนิสัยเสียคือชอบอะไรที่เนี้ยบๆเหมือนกัน...ก็ต้องยอมได้อย่างเสียอย่าง
ชั่งน้ำหนักเอาเองว่าอะไรเสียได้ อะไรยอมไม่ได้ หนักเบาเร็วช้าว่ากันไปก่อน
แต่ถ้ายอมไม่ได้ในเนื้องานส่วนไหนก็ต้องเรียนรู้ เก็บรายละเอียด นโยบาย วิธีการ แผนงาน ในส่วนนั้น
ดูตัวอย่างต่างๆ เปรียบเทียบกันอย่างหนักเพื่อจะได้ทำให้ตรงใจ
ไม่งั้นความอยากเนี๊ยบมันจะกลายเป็นพิษถ่วงงานเสียเอง ค่าเสียเวลามันมหาศาลและเจ็บแสบนัก
แต่ ดร. คนนี้นอกจากจะหวังผลเลิศแล้วก็ไม่มีทิศทางอะไรโผล่มาให้เห็น...
จริงอยู่ว่าระดับเริ่มต้นยังถ้าจะหวังลงลึกถึงแผนงาน มันละเอียดมากไป
แต่ประเด็นคือแม้แต่ทิศทางระดับนโยบายซึ่ง ต้องแสดงเป็นจุดยืนว่าจะพากันเดินทางไหน
ยุทธศาสตร์คืออะไร ท่านก็ยังไม่มีคำพูดออกมาเลย
ระดับวิธีการก็ไม่มีบอกมาสักนิด (เพราะยังพล่ามอยู่กะอุดมคติ)
ดังนั้นมันใจได้เลยว่า ระดับแผนงาน ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร อย่างไร ซึ่งเป็นขั้นรูปธรรม
ก็ต้องไม่มีอยู่ในสมองแน่ๆ...
ถ้าเป็นแค่...จะเอาอำนาจของประชาชนมาใว้ในมือกลุ่มตนได้อย่างไรคงมีอยู่มากหน่อย
ถ้าผมอ่านใจไม่ถูกยอมให้ถีบนายหัวสุเทพเลยเอ้า
ไม่มีความชัดเจนแล้วจะให้เชื่อได้อย่างไรว่า มันไม่ได้เป็นแค่ความอยากส่วนตัวของใครบางคน...
เป็นเสียแบบนี้...แล้วจะให้ประชาชนเชื่อคุณได้อย่างไร
มีแค่เป้าหมายแต่ไร้วิธีการแบบนี้ เชื่อได้เลยว่า...
ต้องรอให้ได้อำนาจก่อนค่อยไปตั้งกรรมการแล้วโหวตกันทีหลัง... ว่าจะเดินกันทางไหน
เป็นวิธีบริหารประเทศที่ทั้งโง่ทั้งบ้าเลย
เป็นเสียแบบนั้นผมเอาเด็กประถมรุ่นหลานผมไปเป็น กปปส. ยังได้...เผลอๆดีกว่าด้วย
เพราะเรื่องความคิดอุดมคติเลิศเลอเพอร์เฟคต์หลานผมมีเยอะกว่า ดร.สมบัติ แน่นอน
ฟังแต่เป้าหมายอุดมคตินามธรรมยังกะลอกรัฐธรรมนูญมา นโยบาย วิธีการ และแผนงานของ กปปส. อยู่ที่ไหนหนอ
เคยได้อ่านผ่านตามาว่า อาจารย์สุขุมท่านโปรประชาธิปัตย์
แต่ท่านอยู่กับความจริง ท่านไม่ยอมทรยศต่อหลักการประชาธิปไตย มีทิศทางที่มาที่ไปชัดเจน
ผมขอคารวะท่านเต็มหัวใจ
ส่วน ดร.สมบัติ ต้องการให้บริสุทธิ์ยุติธรรม ต้องการให้มีความเท่าเทียม ต้องการแก้ไขปรับปรุงการเมืองให้ดีขึ้น ต่างๆนานา
และก็อ้างวนซ้ำอยู่นั่น
โถๆ.... เรื่องเป้าหมายเหล่านั้นไม่ต้องให้ระดับอาจารย์ด๊อกเตอร์มาย้ำหรอก
เด็กประถมยังรู้เลย ไม่ว่าประเทศไหนๆล้วนพยายามทำเพื่ออุดมคติเหล่านั้น
มันต้องถูกเขียนอยู่ในรัฐธรรมนูญโน่นนะครับ... หรือไม่ใช่?
ถ้าจะดูความเป็นไปได้ของโครงการ ดูว่าใครถนัดรู้งานจริง สังเกตุจากวิธีพูดก็พอจะอ่านได้เหมือนกัน
ถ้าสิ่งที่นำเสนอมามีแต่เป้าหมาย มีแต่ความคาดหวังอย่างอุดมคติ มีแต่ความอยากให้เป็น
ไม่ได้มี นโยบาย ทิศทาง วิสัยทัศน์ ยุทธศาสตร์ ข้อมูลสนับสนุน เพื่อการไปถึงเป้าหมายในอุดมคตินั้น
ไม่ได้มี วิธีการ รูปแบบ ทรัพยากรที่ต้องใช้ การวัดผล และวิธีการทางเลือก เพื่อสนองต่อทิศทางนั้น
ไม่ได้มี แผนงาน ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร อย่างไร และแผนสำรอง เพื่อรองรับวิธีการนั้น
ก็อย่าเพิ่งไปเชื่อเลยครับ คนพวกนี้มักเป็นพวกรักความสมบูรณ์แบบ
แถมบางคนก็ตีนลอยอยู่บนหอคอยงาช้าง เลยไม่รู้ว่าพื้นฐานอยู่ตรงไหน
ไร้ข้อมูลพื้นฐานเปรียบเทียบ เลยหาความพอดีไม่เจอ
ถ้าจะเอาทุกสิ่ง 100% มีหวังต้องย่ำอยู่ที่เดิมหรือถอยหลังจนพัฒนาต่อกันไม่ได้เลยหละ
ผมก็มีนิสัยเสียคือชอบอะไรที่เนี้ยบๆเหมือนกัน...ก็ต้องยอมได้อย่างเสียอย่าง
ชั่งน้ำหนักเอาเองว่าอะไรเสียได้ อะไรยอมไม่ได้ หนักเบาเร็วช้าว่ากันไปก่อน
แต่ถ้ายอมไม่ได้ในเนื้องานส่วนไหนก็ต้องเรียนรู้ เก็บรายละเอียด นโยบาย วิธีการ แผนงาน ในส่วนนั้น
ดูตัวอย่างต่างๆ เปรียบเทียบกันอย่างหนักเพื่อจะได้ทำให้ตรงใจ
ไม่งั้นความอยากเนี๊ยบมันจะกลายเป็นพิษถ่วงงานเสียเอง ค่าเสียเวลามันมหาศาลและเจ็บแสบนัก
แต่ ดร. คนนี้นอกจากจะหวังผลเลิศแล้วก็ไม่มีทิศทางอะไรโผล่มาให้เห็น...
จริงอยู่ว่าระดับเริ่มต้นยังถ้าจะหวังลงลึกถึงแผนงาน มันละเอียดมากไป
แต่ประเด็นคือแม้แต่ทิศทางระดับนโยบายซึ่ง ต้องแสดงเป็นจุดยืนว่าจะพากันเดินทางไหน
ยุทธศาสตร์คืออะไร ท่านก็ยังไม่มีคำพูดออกมาเลย
ระดับวิธีการก็ไม่มีบอกมาสักนิด (เพราะยังพล่ามอยู่กะอุดมคติ)
ดังนั้นมันใจได้เลยว่า ระดับแผนงาน ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร อย่างไร ซึ่งเป็นขั้นรูปธรรม
ก็ต้องไม่มีอยู่ในสมองแน่ๆ...
ถ้าเป็นแค่...จะเอาอำนาจของประชาชนมาใว้ในมือกลุ่มตนได้อย่างไรคงมีอยู่มากหน่อย
ถ้าผมอ่านใจไม่ถูกยอมให้ถีบนายหัวสุเทพเลยเอ้า
ไม่มีความชัดเจนแล้วจะให้เชื่อได้อย่างไรว่า มันไม่ได้เป็นแค่ความอยากส่วนตัวของใครบางคน...
เป็นเสียแบบนี้...แล้วจะให้ประชาชนเชื่อคุณได้อย่างไร
มีแค่เป้าหมายแต่ไร้วิธีการแบบนี้ เชื่อได้เลยว่า...
ต้องรอให้ได้อำนาจก่อนค่อยไปตั้งกรรมการแล้วโหวตกันทีหลัง... ว่าจะเดินกันทางไหน
เป็นวิธีบริหารประเทศที่ทั้งโง่ทั้งบ้าเลย
เป็นเสียแบบนั้นผมเอาเด็กประถมรุ่นหลานผมไปเป็น กปปส. ยังได้...เผลอๆดีกว่าด้วย
เพราะเรื่องความคิดอุดมคติเลิศเลอเพอร์เฟคต์หลานผมมีเยอะกว่า ดร.สมบัติ แน่นอน