บอกตรงๆว่าวางตัวไม่ถูกเลยคะ
ที่เจอมานะคะ  
คนๆนี้เป็นคนเฟรนลี่นะคะ  แต่ไม่สนิทกับเราเท่าไหร่ แค่เป็นเพื่อนทำงานคู่กันในห้องเรียนมหาลัย , เพื่อนที่บังเอิญเรียนวิชาเดียวกันในมหาลัยเท่านั้น แต่เวลาเค้าเจอเราแบบสองต่อสองเค้าก็ทักแล้วก็มักเราเล่าให้เราฟังเสมอว่า เค้าไปไหนมา ไปกับใคร รู้สึกยังไง ถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ
แต่เวลาเราอยู่กับเพื่อนๆ เค้าก็คุยกะเรานะแต่คุยน้อยหรือแทบจะไม่คุยเลย ถ้าคุยก็สองสามคำแต่เฉพาะเรื่องงานเท่านั้น หรืออย่างมากก็แค่ยิ้มให้เท่านั้น แต่กับเพื่อนเราเค้าคุยป๋อเลยยทั้งที่ไม่รู้จักชื่อกันเลย หรือเวลาเจอเราอยู่กับเพื่อนเค้าจะปฏิบัติอีกแบบ ถ้าวันไหนคุยแชทก็ต้องมีงานค่ะถ้าไม่มีเรื่องงานเค้าไม่เคยทักแชท เวลคุยในแชทก็คุยเรื่องงานอย่างเดียวแต่พอจะเลิกคุยกันในแชทเค้าจะบอกเราว่าฝันดีทุกครั้ง  เวลาเจอกันสองต่อสองหรือในที่ๆไม่มีใครรุ้จักเค้าปฏิบัติอีกแบบ
แต่อยู่วันนึง เรามีเรียนแต่วันนั้นเราไปสาย สองสามนาที เค้าโทรหาเราคะ โทรถามประมาณว่า วันนี้เรียนที่ไหน แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ?
ทั้งที่เค้าก็รู้ว่าเรียนที่ไหน พอเราเดินไปเจอเค้าๆทำเป็นไม่เห็นเราหรือไม่ทักเราเลย เราต้องยิ้มทักก่อนทั้งที่เพิ่งคุยโทรศัพท์กันเมื่อกี้
แล้วเลิกเรียนเค้ายิ้มให้ฉัน แต่ฉันมองไม่เห็นก็เลยไม่ยิ้มตอบ พอวันต่อมาเค้าแทบจะไม่มองหน้าไม่พูดกับฉันเลย แต่คุยกับเพื่อนๆเราแทน(เพื่อนเรากับเค้าก็คุยกันถูกคอค่ะแต่ไม่รู้จักชื่อกัน)
เราเลยงงคะ เราเป็นคนแคร์คนนะ เจออย่างนี้ไปไม่ถูกคะ