จากใจของลูกนิสัยไม่ดีที่ทำให้พ่อต้องร้องไห้

ตอนนี้เเต๋วมีเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจอยู่ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอกค่ะ (ขอไม่เล่านะคะ) พ่อแม่เห็นเเต๋วไม่สบายใจก็คงเป็นห่วง เมื่อคืนพ่อกับเเม่โทรมาหาแต่ด้วยเพราะเเต๋วไม่อยากคุยถึงเรื่องนี้เท่าไรเเต๋วก็เลยไม่รับสาย พ่อกับเเม่โทรมาหลายครั้งมากทุกครั้งที่โทรมาเเต๋วรับรู้ตลอด แต่..แต๋วก็ไม่รับสายอยู่ดี แต๋วอยากจะรับนะคะแต่เเต๋วเเค่ยังไม่อยากจะคุยเท่านั้นเองกลัวรับเเล้วจะร้องไห้อีก พ่อกับแม่หยุดโทรหาประมาณ 5 ทุ่ม เเต๋วก็คิดว่าพ่อกับแม่คงนอนหลับไปเเล้ว แต่ประมาณตี 2 กว่าๆ พ่อกับเเม่ก็โทรมาหาอีกสายนึง ตอนนั้นเเต๋วตกใจมากเลยค่ะไม่คิดว่าพ่อกับเม่จะโทรมาดึกขนาดนี้ รู้เลยว่าท่านเป็นห่วงเเต๋วมาก ตอนนั้นรู้สึกแย่สุดๆเลย แต่ก็เหมือนเดิมเเต๋วไม่กล้ารับ

เช้ามาเเต๋วกึ่งๆรู้สึกตัวเรื่องแรกที่เข้ามาในหัวคือพ่อกับเเม่ยังโทรมาอีกหรือป่าว ?
พอเรื่องนี้เข้ามาในหัวเเต๋วก็หายง่วงรีบไปดูมือถือ ทั้งเบอร์ของพ่อเเม่  เบอร์น้อง เบอร์พี่ โทรหาเเต๋วเยอะมาก โดยเฉพาะเบอร์ของพ่อกับเเม่
เเต๋วเลยรีบโทรกลับรอสายไม่นานพ่อก็รับสาย คำแรกที่พ่อพูดคือ "พ่อรักแต๋วนะ พ่อเป็นห่วง" ที่บ้านเเต๋วเขาไม่ค่อยหวานกันหรอกนะคะ
เราไม่เคยพูดว่ารักกัน (เวลาจะบอกรักกันก็เขียนการ์ดมอบให้แทนหลังจากนั้นก็ชิ่งหนีเลยมันเขิน) นี่จึงเป็นครั้งเเรกที่พ่อพูดว่าพ่อรักแต๋ว
เเต๋วอึ้งมากและที่อึ้งไปมากกว่านั้น พ่อเสียงสั่น พ่อกำลังร้องไห้อยู่ พ่อบอกว่า "ทำไมเเต๋วไม่รับโทรศัพท์ล่ะ พ่อเป็นห่วง กลัวเเต๋วจะเป็นอะไรไป กลัวจะล้มในห้องน้ำ พ่อกลัวไปหมดเลย แต๋วอยู่ที่นั้น อยู่คนเดียวไม่มีใครพ่อกลัว" พอพ่อพูดอย่างนี้เเต๋วก็ได้เเต่ร้องไห้ บอกพ่อว่าเเต๋วไม่เป็นไร แต๋วจะดูเเลตัวเองให้ดี บอกพ่อว่าอย่าเป็นห่วงแต๋วจะดูเเลตัวเองเเละทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด

เเต๋วเสียใจมากจริงๆ เเต๋วนิสัยไม่ดีด้วย เเต๋วทำให้พ่อกับเเม่ต้องเป็นห่วง เเต๋วทำให้พ่อผู้ชายที่เข้มเเข็งที่สุดต้องร้องไห้ เเต๋วเสียใจจริงๆค่ะ
เเต่แต๋วก็แอบดีใจอยู่ลึกๆ อย่างน้อยเหตุการณ์นี้มันก็ทำให้เเต๋วรู้ว่า พ่อเเม่อยู่ข้างเเต๋วเสมอ ไม่เคยทิ้งเเต๋วไปไหน เขารัก เขาห่วงเรามาก
มาก ... จนบางครั้งเราก็นึกไม่ถึง ต่อไปนี้เเต๋วสัญญาค่ะ ว่าเเต่จะทำให้ดีกว่าเดิม จะทำให้ดีว่าที่เป็นอยู่

แต๋วภูมิใจที่เกิดเป็นลูกพ่อกับแม่ ภูมิใจที่มีครอบครัวที่ดี ภูมิใจในทุกๆอย่างที่มีอยู่ตอนนี้ รักพ่อแม่และเตอร์มากค่ะ