พ่อเราไม่เคยสอนเรานะเรื่องการใช้เงิน แต่เหมือนมันคิดได้เอง เมื่อนั่งมองดูพ่อทำงาน
พ่อทำงานดึกจัง ทำไมพ่อกลับดึก? ทำไมบางคืนพ่อต้องไปนอนค้างที่ สน.
วันนี้พ่อไม่ได้เข้าเวร ทำไมตี 3 พ่อยังต้องตื่นออกไปทำงานเมื่อมีลูกน้องมาตาม
ทำไมพ่อต้องไปนอนแนบกับพื้นหญ้า เฝ้ารอใครบางคน
ทำไมพ่อต้องไปเสี่ยงว่าจะโดนเก็บวันไหนด้วย
ทำไมพ่อต้องอ่านหนังสือ ต้องเรียนหนัก ต้องอบรมอีก ทั้งๆที่พ่อก็มีใบปริญญาแล้ว
พ่อทำขนาดนี้ ทำไมเขาให้เงินพ่อแค่นิดเดียว?
เราเฝ้ามองพ่อแบบนี้มาทั้งชีวิต พ่อไม่ต้องสอนอะไรเราสักคำเรื่องการใช้เงิน
พ่อซื้อ Notebook ให้ เพราะจำเป็นต้องใช้เนื่องจากเรียนคอม
ตอนก่อนซื้อลั้ลลาดีใจ ได้ notebook ดีๆ สเป็ค แรงๆใช้กะเขาสักที
ตอนพ่อหยิบเงินแบงค์พันปึกหนา 20 กว่าใบจ่ายเขา
ไม่อยากได้แล้ว notebook ไม่เอาแล้ว อยากให้พ่อเก็บเงินไว้ใช้เอง
พอกลับหอมาก็ นั่งกอด notebook ร้องไห้ นี่มันเงินเดือนของพ่อเกือบทั้งเดือนเลยนะ
แล้วพ่อจะกินอะไร? ไหนยังจะต้องส่งเงินมาให้เราเรียน เราใช้จ่ายที่นี่อีก
พ่อ มีเงินพอใช้ไหม? พ่อต้องไปกู้ยืมใครมาเพื่อเราหรือเปล่า?
ปี 1 แล้ว โตแล้ว ทำงานได้แล้วมั้ง จะเกาะพ่อกินไปถึงวันไหน?
พ่อบอกว่าจะส่งจนจบปริญญาตรี พ่อจะทนทำงานอีก 4 ปี พ่อจะเกษียณแล้ว พ่อเหนื่อย
ปี 2 ใช้เงินที่พ่อส่งมาให้ ร่วมหุ้นกับแฟนเปิดบริษัท (แฟนทำงานแล้ว)
การทำธุรกิจมันไม่ง่ายเลย ทำไมเงินมันหามายากจัง?
ต้องวิ่งง้อลูกค้า ต้องดูแลทำความสะอาดร้าน ต้องไปเรียน ต้องแบ่งเวลา
เงินที่พ่อให้ไม่พอใช้ เพราะลงทุนกับธุรกิจไปเยอะ
นั่งจ้องมือถือ "โทรขอเงินพ่อดีไหม?"
"แล้วเราจะเกาะพ่อกินถึงวันไหน?"
ตัดใจโดดเรียน ไม่ไปเรียน เพราะไม่มีค่ารถจะเดินทางไปเรียน อ่านหนังสือตามงานอยู่ที่บ้าน
ตกเย็น หุงข้าว ตักข้าว คลุกน้ำพริกแบบไร้ผัก กินกับแฟน 2 คน กอดคอกันร้องไห้
เลิกดีไหม?
ปี 3 ธุรกิจเริ่มอยู่ตัว ผ่านพ้นวิกิตมาได้ ความฝันเริ่มกลายเป็นจริง
ปี 4 ปัจจุบัน ธุรกิจเริ่มมีคนรู้จัก เริ่มปากต่อปาก
ความฝันในวันนี้ กำลังทำงานเก็บเงินสานฝันพ่อให้เป็นจริง อีกไม่นานพ่อจะเกษียณแล้ว
อยากพาพ่อไปลาว ตามที่พ่อตั้งใจ ไปแบบไร้กังวล พ่ออยากได้อะไรจะให้ทุกอย่าง
คำถามเราจะเกาะพ่อกินไปถึงวันไหน?
ขอแค่คิดได้และลงมือทำ เป็นวันสุดท้ายก็พอ
การดูแลพ่อแม่ไม่จำเป็นต้องเรียนจบมีงานทำก่อนก็ได้
ไม่ต้องมีเงินทองให้ท่าน แค่ไม่ทำให้ท่านต้องทุกข์ร้อนใจก็พอ
สมัยประถม อาจารย์บอกว่า แค่ยกน้ำไปให้ท่าน ตอนท่านกลับมาจากที่ทำงาน ท่านก็หายเหนื่อยแล้ว
ตอนนี้เริ่มดูแลตนเองได้ ดูแลแม่ และพ่อได้ โดยที่ท่านไม่ต้องทำงานก็ดูแลได้แล้ว
เพิ่งบอกพ่อและแม่ไปว่า วางแผนลาออกได้เลย ต่อไปหนูจะเป็นคนเลี้ยงดูเอง
สร้างบ้านหลังใหญ่ๆ (เตรียมที่ไว้แล้ว) แล้วเราจะมาอยู่ด้วยกัน
แต่พ่อกับแม่บอกขออยู่อีกหน่อย ตอนนี้เพิ่งเลื่อนขั้น(เงินเดือนเพิ่ม) อยากให้เรามั่นคงกว่านี้ก่อน
อยากบอกพ่อและแม่ว่า(ซึ่งบอกไปแล้ว) ว่า ต่อไปนี้ ป๊ากะแม่ไม่ต้องเหนื่อยเพื่อหนูอีกแล้วนะ
ขอให้ทุกวันนับจากนี้ เหนื่อยเพื่อตัวเอง ไม่ต้องทำเพื่อหนูแล้ว ขอเป็นหนูที่เป็นฝ่ายได้ทำเพื่อป๊ากับแม่แทน
ไปเที่ยวกับพ่อแม่ แต่ก่อนต้องคอยให้พ่อแม่ซื้อ แต่วันนี้เป็นฝ่ายซื้อให้ รู้ว่าท่านมีเงิน มีกำลังพอที่จะซื้อได้
แต่เมื่อถึงวันที่หาเงินเองได้แล้ว การไปรับเงินจากท่าน โดยที่เราไม่ได้เดือดร้อนอะไรเลย มันทำใจไม่ได้
คำถามเราจะเกาะพ่อแม่กินไปถึงวันไหน?
ตอบว่าไม่รู้ รู้แค่ว่าตอนนี้อยากให้พ่อและแม่เป็นฝ่ายเกาะหนูกินแทน ฮาาาา
เราจะเกาะพ่อแม่กินไปถึงวันไหน?
พ่อทำงานดึกจัง ทำไมพ่อกลับดึก? ทำไมบางคืนพ่อต้องไปนอนค้างที่ สน.
วันนี้พ่อไม่ได้เข้าเวร ทำไมตี 3 พ่อยังต้องตื่นออกไปทำงานเมื่อมีลูกน้องมาตาม
ทำไมพ่อต้องไปนอนแนบกับพื้นหญ้า เฝ้ารอใครบางคน
ทำไมพ่อต้องไปเสี่ยงว่าจะโดนเก็บวันไหนด้วย
ทำไมพ่อต้องอ่านหนังสือ ต้องเรียนหนัก ต้องอบรมอีก ทั้งๆที่พ่อก็มีใบปริญญาแล้ว
พ่อทำขนาดนี้ ทำไมเขาให้เงินพ่อแค่นิดเดียว?
เราเฝ้ามองพ่อแบบนี้มาทั้งชีวิต พ่อไม่ต้องสอนอะไรเราสักคำเรื่องการใช้เงิน
พ่อซื้อ Notebook ให้ เพราะจำเป็นต้องใช้เนื่องจากเรียนคอม
ตอนก่อนซื้อลั้ลลาดีใจ ได้ notebook ดีๆ สเป็ค แรงๆใช้กะเขาสักที
ตอนพ่อหยิบเงินแบงค์พันปึกหนา 20 กว่าใบจ่ายเขา
ไม่อยากได้แล้ว notebook ไม่เอาแล้ว อยากให้พ่อเก็บเงินไว้ใช้เอง
พอกลับหอมาก็ นั่งกอด notebook ร้องไห้ นี่มันเงินเดือนของพ่อเกือบทั้งเดือนเลยนะ
แล้วพ่อจะกินอะไร? ไหนยังจะต้องส่งเงินมาให้เราเรียน เราใช้จ่ายที่นี่อีก
พ่อ มีเงินพอใช้ไหม? พ่อต้องไปกู้ยืมใครมาเพื่อเราหรือเปล่า?
ปี 1 แล้ว โตแล้ว ทำงานได้แล้วมั้ง จะเกาะพ่อกินไปถึงวันไหน?
พ่อบอกว่าจะส่งจนจบปริญญาตรี พ่อจะทนทำงานอีก 4 ปี พ่อจะเกษียณแล้ว พ่อเหนื่อย
ปี 2 ใช้เงินที่พ่อส่งมาให้ ร่วมหุ้นกับแฟนเปิดบริษัท (แฟนทำงานแล้ว)
การทำธุรกิจมันไม่ง่ายเลย ทำไมเงินมันหามายากจัง?
ต้องวิ่งง้อลูกค้า ต้องดูแลทำความสะอาดร้าน ต้องไปเรียน ต้องแบ่งเวลา
เงินที่พ่อให้ไม่พอใช้ เพราะลงทุนกับธุรกิจไปเยอะ
นั่งจ้องมือถือ "โทรขอเงินพ่อดีไหม?"
"แล้วเราจะเกาะพ่อกินถึงวันไหน?"
ตัดใจโดดเรียน ไม่ไปเรียน เพราะไม่มีค่ารถจะเดินทางไปเรียน อ่านหนังสือตามงานอยู่ที่บ้าน
ตกเย็น หุงข้าว ตักข้าว คลุกน้ำพริกแบบไร้ผัก กินกับแฟน 2 คน กอดคอกันร้องไห้
เลิกดีไหม?
ปี 3 ธุรกิจเริ่มอยู่ตัว ผ่านพ้นวิกิตมาได้ ความฝันเริ่มกลายเป็นจริง
ปี 4 ปัจจุบัน ธุรกิจเริ่มมีคนรู้จัก เริ่มปากต่อปาก
ความฝันในวันนี้ กำลังทำงานเก็บเงินสานฝันพ่อให้เป็นจริง อีกไม่นานพ่อจะเกษียณแล้ว
อยากพาพ่อไปลาว ตามที่พ่อตั้งใจ ไปแบบไร้กังวล พ่ออยากได้อะไรจะให้ทุกอย่าง
คำถามเราจะเกาะพ่อกินไปถึงวันไหน?
ขอแค่คิดได้และลงมือทำ เป็นวันสุดท้ายก็พอ
การดูแลพ่อแม่ไม่จำเป็นต้องเรียนจบมีงานทำก่อนก็ได้
ไม่ต้องมีเงินทองให้ท่าน แค่ไม่ทำให้ท่านต้องทุกข์ร้อนใจก็พอ
สมัยประถม อาจารย์บอกว่า แค่ยกน้ำไปให้ท่าน ตอนท่านกลับมาจากที่ทำงาน ท่านก็หายเหนื่อยแล้ว
ตอนนี้เริ่มดูแลตนเองได้ ดูแลแม่ และพ่อได้ โดยที่ท่านไม่ต้องทำงานก็ดูแลได้แล้ว
เพิ่งบอกพ่อและแม่ไปว่า วางแผนลาออกได้เลย ต่อไปหนูจะเป็นคนเลี้ยงดูเอง
สร้างบ้านหลังใหญ่ๆ (เตรียมที่ไว้แล้ว) แล้วเราจะมาอยู่ด้วยกัน
แต่พ่อกับแม่บอกขออยู่อีกหน่อย ตอนนี้เพิ่งเลื่อนขั้น(เงินเดือนเพิ่ม) อยากให้เรามั่นคงกว่านี้ก่อน
อยากบอกพ่อและแม่ว่า(ซึ่งบอกไปแล้ว) ว่า ต่อไปนี้ ป๊ากะแม่ไม่ต้องเหนื่อยเพื่อหนูอีกแล้วนะ
ขอให้ทุกวันนับจากนี้ เหนื่อยเพื่อตัวเอง ไม่ต้องทำเพื่อหนูแล้ว ขอเป็นหนูที่เป็นฝ่ายได้ทำเพื่อป๊ากับแม่แทน
ไปเที่ยวกับพ่อแม่ แต่ก่อนต้องคอยให้พ่อแม่ซื้อ แต่วันนี้เป็นฝ่ายซื้อให้ รู้ว่าท่านมีเงิน มีกำลังพอที่จะซื้อได้
แต่เมื่อถึงวันที่หาเงินเองได้แล้ว การไปรับเงินจากท่าน โดยที่เราไม่ได้เดือดร้อนอะไรเลย มันทำใจไม่ได้
คำถามเราจะเกาะพ่อแม่กินไปถึงวันไหน?
ตอบว่าไม่รู้ รู้แค่ว่าตอนนี้อยากให้พ่อและแม่เป็นฝ่ายเกาะหนูกินแทน ฮาาาา