ความรู้สึกของคนไทยในต่างแดน ที่อยากบอกให้คนไทยรู้

ผมมีเพื่อนที่ไม่เคยได้พูดจากด้วยคำพูดจริง ๆ ซักครั้ง แต่เราติดต่อกันทางเฟสบุ๊ค เหมือนกับที่ผมพูดคุยแสดงความเห็นกับเพื่อน ๆ ในพันทิป วันนี้ผมอ่านข้อความของเพื่อนคนนี้ ที่รู้สึกต่อวันพ่อของคนไทยทั้งชาติที่พึ่งจะผ่านมา อ่านแล้วผมเลยอยากมาขายต่อให้คนไทยร่วมชาติได้อ่านกัน เพื่อจะได้ข้อคิดอะไรจากความรู้สึกของเพื่อนผมคนนี้ ผมขอสงวนชื่อของเพื่อนคนนี้นะครับ
ใจความที่เพื่อนมาเขียนไว้มีดังนี้ครับ
วันพ่อเวียนมา อีกครั้ง ฉันก็ต้องทำงานทุกทีซิน่า ใจอยากหยุดนั่งดูทีวี สำหรับคนไทย วันนี้เป็นวันสำคัญของพวกเราทุกคน ฉันทำงาน เหมือนอยากให้มันถึงเวลาพักเร็วๆจะได้ไปแอบดูข่าว แต่ท้องมันหิว เลยแวะไปทานอาหารข้างที่ทำงาน ฉันเอาหูฟังมาด้วย ไม่ได้สนใจคนรอบข้าง ใจจดจ่อ ที่จะได้เห็นท่าน เพลงสรรเสริญ พระบารมีดังขึ้น พร้อมทั้งเสียงประชาชนที่ไปร่วมรับเสด็จ กล่าว ทรงพระเจริญ น้ำตา...ตกลงไปในจานอาหาร มันหยุดไม่ได้ มันไม่ได้ตั้งใจ มันลืมไปว่านั่งอยู่ในร้านอาหารด้วยซ้ำ เงยหน้าอีกที บริกรสาว ก้อมายืนอยู่ตรงหน้าฉันแล้ว ดูเธอจะงง กับฉัน ท่าทีกล้าๆ กลัวๆ ฉันก็เลยยิ้มทั้งน้ำตา และ บอกว่า วันนี้เป็นวันพ่อ ของฉัน น่ะไม่มีอะไร ฉันรักท่านมาก ไม่ใช่ซิ พี่น้องฉันก้อรักท่านมาก เราไม่เคยเสียดายชีวิต เพื่อพ่อ พ่อเราเป็นพราะราชา... ฉันทิงปริศนาไว้ บริกรสาว เอาไปคิดแบบ งงๆ ฉันบอกเธอด้วยว่า พระราชินีอลิซาเบท ของเธอยังส่งสารอวยพรไปให้พ่อฉันเลย พ่อของเรา พ่อของเราทุกคน เราเลิกทะเลาะกันเถอะนะ ฉันก็รักพ่อ เหมือนพี่น้องคนไทยทุกคน เรามาลองคุยกันอย่างพี่น้อง ปองดองกันอย่างสันติ อย่าให้คนบางคนใช้ความแค้นส่วนตัว ปลุกระดม ทำร้ายบ้านตัวเอง เรามีสิ่งมีค่าไว้ครอบครอง โปรดช่วยทะนุถนอม ดูแล ด้วยนะคะ
อ่านแล้วช่วยกันนำไปคิดด้วยนะครับ