เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงไม่ค่อยได้มีโอกาสอยู่กับพ่อในวันพ่อ เพราะพ่อเองก็คงได้รับคำสั่งให้มาทำแบบนี้เหมือนกัน

เขากลัวว่างานจะไม่คึกคัก ถ่ายรูปออกมาแล้วไม่สวย เลยเกณฑ์ให้มาแต่เช้า พร้อมกำหนดให้ต้องเซ็นชื่อด้วย

นึกถึงสมัยเด็ก ตื่นเช้ามาไม่เจอพ่อ เพราะพ่อต้องออกไปร่วมกิจกรรมกับที่ทำงานตั้งแต่เช้า ส่วนตอนเย็นตัวเองก็ต้องไปยืนเข้าแถวจุดเทียนกับทางโรงเรียน กว่าจะกลับก็ค่ำมืด

สรุปว่าพอถึงวันที่ถูกกำหนดให้เป็น "วันพ่อ" คนที่เป็นพ่อเป็นลูกกันกลับมีโอกาสพบหน้าและพูดคุยกันน้อยกว่าวันปกติเสียอีก

เมื่อวานมีเรื่องน่าตลก (หรือเปล่า) เรื่องหนึ่งเกิดขึ้น เพื่อนที่ทำงานคนหนึ่งเกือบจะตัดใจ ไม่กลับบ้านที่หัวหินเพื่อไปร่วมรับสมเด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เพราะว่าที่ทำงานบังคับให้อยู่ร่วมงานจุดเทียนชัยถวายพระพรที่กรุงเทพ