ผมเกิดมาในครอบครัวที่ยากจนและแตกแยก มีแม่เป็นคนเลี้ยงดูเพียงคนเดียว แน่นอน ต้องเกิดปัญหาสารพัด ลูกตั้งห้าคนล้วนแต่เป็นเด็กผู้ชายในวัยไล่เลี่ย ตอนนั้นผมกังขากับความเป็นพ่อที่ขาดความรับผิดชอบ และยิ่งไม่เข้าใจอารมณ์เป็นไฟของแม่ จะว่าไปพวกเราไม่ได้ต่างจากเด็กเหลือขอที่ไม่มีใครอบรม เด็กจรจัดเด็กข้างถนนอาจยังมีมูลนิธิอาสามองเห็นและเห็นใจ
สำหรับพวกเรานอกจากจะโดนถากถางเป็นตัวน่าสมเพชจากเพื่อนบ้านแล้ว แม้แต่แม่ที่น่าจะสร้างความรักความเข้าใจให้กับพวกเราก็ยังไม่สามารถทำได้ แม่ห่วงทำมาหากินเป็นที่หนึ่ง เวลา24ชั่วโมงของแม่เป็นเรื่องน่าเหน็ดเหนื่อยกับการเป็นแม่ค้าแม่ขาย จึงไม่น่าแปลกที่พวกเราก็ต้องช่วยแม่ทำงานกันตั้งแต่เด็ก ภาพในบ้านจึงเหมือนเป็นโรงงานนรกใช้แรงงานเด็กเวลานั้น
แต่เชื่อไหม ถึงรูปธรรมพวกเราจะดูแย่อาจจะเป็นเหมือนคำครหาของชาวบ้านที่มองไม่เห็นอนาคตพวกเรา และแม่ก็มีเรื่องให้ทะเลาะเบาะแว้งทุกวัน ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่แม่ได้มอบให้พวกเรา สิ่งนั้นยิ่งใหญ่ก่อเกิดเป็นพวกเราห้าพี่น้องในปัจจุบัน แม่กราบไหว้พระพุทธเจ้าและในหลวงเป็นภาพที่ผมเห็นเป็นประจำ
ตอนนั้นผมกังขาในการกระทำของแม่มาก และผมคิดว่านี้กระมังที่ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งมีแรงผลักดันต่อสู้กับโชคชะตา ใช่แล้วครับ แม่ยังอุตส่าห์ส่งเสียพวกเราร่ำเรียนหนังสือ ลูกห้าคนกินอยู่ก็แย่อยู่แล้ว ไม่รู้มีอะไรดลใจให้แม่นำพาพวกเรารู้จักกับ “การศึกษา”
วันแรกที่พาผมไปโรงเรียนมีใครเป็นเหมือนผมกันบ้าง นึกว่าแม่พาผมไปทิ้ง ต่อมาผมยังคิดพิเรนทร์ว่าสงสัยแม่ขี้เกียจเลี้ยงลูก สารพัดจะกังขา แต่ที่กังขาที่สุดน่าจะเป็นพระพุทธเจ้ากับในหลวง ผมไม่รู้ว่าแม่กราบไหว้จะได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา ก็ผมยังโง่เขลาและไร้เดียงสา และการศึกษาก็ได้บอกผมว่าถ้ายังกังขาก็ลองค้นคว้าดูมั๊ย?
ผมจึงเริ่มต้นทำความรู้จักและเรียนรู้ทั้งสองอย่างไม่แน่ใจ จวบจนวันเวลาผ่านไปเรื่องราวสารพัดปัญหาภายในบ้านก็ดูจะคลี่คลาย ผมเข้าใจและเห็นใจเรื่องราวของพ่อแม่ ได้สัมผัสได้รู้จักความรักความเมตตามองเห็นความแตกต่างในสรรพสิ่ง ใช่... หัวใจผมเกิดศรัทธา ศรัทธาทำให้ผมรู้ว่าผมรักพ่อและแม่ ซื่อสัตย์ในหน้าที่มนุษย์ และเข้าถึงความจงรักภักดี...
ผมขอบคุณแม่เสมอที่แนะนำต้นแบบแห่งความคิดให้พวกเราเดินตาม ปัจจุบันผมกับพี่น้องทั้งห้าคนและแม่ยังอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว และใช้ชีวิตพึ่งพาตนเอง รวมทั้งแบ่งปันศรัทธาให้กับเพื่อนมนุษย์ทุกคน
เส้นทางในหลวงทำให้ครอบครัวผมอิ่มท้องอย่างยั่งยืน เส้นทางพระพุทธเจ้าทำให้ครอบครัวผมอิ่มใจอย่างยั่งยืนเช่นกัน ทั้งสองเส้นทางกลายเป็นเส้นทางสร้างความสมดุลอย่างมหัศจรรย์ และผมก็ไม่เคยปิดบังคำตอบเวลาใครถามชีวิตนี้เคยหิวเคยเศร้าบ้างมั๊ย
มาร่วมแชร์ความคิดแชร์ประสบการณ์เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ สร้างความศรัทธาให้อยู่ทุกหย่อมหญ้าในสังคมไทย...
พระบรมราโชวาทในพิธีเปิดงานชุมนุมลูกเสือแห่งชาติ
ณ ค่ายลูกเสือวชิราวุธ จังหวัดชลบุรี 11 ธันวาคม 2512
ในบ้านเมืองนั้น มีทั้งคนดีและคนไม่ดี ไม่มีใครที่จะทำให้ทุกคนเป็นคนดีได้ทั้งหมด การทำให้บ้านเมืองมีความปกติสุข เรียบร้อยจึงมิใช้การทำให้ทุกคนเป็นคนดี หากแต่อยู่ที่การส่งเสริมความดี ให้คนดีปกครองบ้านเมือง และคุมคนไม่ดี ไม่ให้มีอำนาจไม่ให้ก่อความเดือดร้อนวุ่นวายได้
ขอทรงพระเจริญ
บทเพลงพระราชาผู้ทรงธรรม
เดินตามรอยพ่อ???
สำหรับพวกเรานอกจากจะโดนถากถางเป็นตัวน่าสมเพชจากเพื่อนบ้านแล้ว แม้แต่แม่ที่น่าจะสร้างความรักความเข้าใจให้กับพวกเราก็ยังไม่สามารถทำได้ แม่ห่วงทำมาหากินเป็นที่หนึ่ง เวลา24ชั่วโมงของแม่เป็นเรื่องน่าเหน็ดเหนื่อยกับการเป็นแม่ค้าแม่ขาย จึงไม่น่าแปลกที่พวกเราก็ต้องช่วยแม่ทำงานกันตั้งแต่เด็ก ภาพในบ้านจึงเหมือนเป็นโรงงานนรกใช้แรงงานเด็กเวลานั้น
แต่เชื่อไหม ถึงรูปธรรมพวกเราจะดูแย่อาจจะเป็นเหมือนคำครหาของชาวบ้านที่มองไม่เห็นอนาคตพวกเรา และแม่ก็มีเรื่องให้ทะเลาะเบาะแว้งทุกวัน ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่แม่ได้มอบให้พวกเรา สิ่งนั้นยิ่งใหญ่ก่อเกิดเป็นพวกเราห้าพี่น้องในปัจจุบัน แม่กราบไหว้พระพุทธเจ้าและในหลวงเป็นภาพที่ผมเห็นเป็นประจำ
ตอนนั้นผมกังขาในการกระทำของแม่มาก และผมคิดว่านี้กระมังที่ทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งมีแรงผลักดันต่อสู้กับโชคชะตา ใช่แล้วครับ แม่ยังอุตส่าห์ส่งเสียพวกเราร่ำเรียนหนังสือ ลูกห้าคนกินอยู่ก็แย่อยู่แล้ว ไม่รู้มีอะไรดลใจให้แม่นำพาพวกเรารู้จักกับ “การศึกษา”
วันแรกที่พาผมไปโรงเรียนมีใครเป็นเหมือนผมกันบ้าง นึกว่าแม่พาผมไปทิ้ง ต่อมาผมยังคิดพิเรนทร์ว่าสงสัยแม่ขี้เกียจเลี้ยงลูก สารพัดจะกังขา แต่ที่กังขาที่สุดน่าจะเป็นพระพุทธเจ้ากับในหลวง ผมไม่รู้ว่าแม่กราบไหว้จะได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา ก็ผมยังโง่เขลาและไร้เดียงสา และการศึกษาก็ได้บอกผมว่าถ้ายังกังขาก็ลองค้นคว้าดูมั๊ย?
ผมจึงเริ่มต้นทำความรู้จักและเรียนรู้ทั้งสองอย่างไม่แน่ใจ จวบจนวันเวลาผ่านไปเรื่องราวสารพัดปัญหาภายในบ้านก็ดูจะคลี่คลาย ผมเข้าใจและเห็นใจเรื่องราวของพ่อแม่ ได้สัมผัสได้รู้จักความรักความเมตตามองเห็นความแตกต่างในสรรพสิ่ง ใช่... หัวใจผมเกิดศรัทธา ศรัทธาทำให้ผมรู้ว่าผมรักพ่อและแม่ ซื่อสัตย์ในหน้าที่มนุษย์ และเข้าถึงความจงรักภักดี...
ผมขอบคุณแม่เสมอที่แนะนำต้นแบบแห่งความคิดให้พวกเราเดินตาม ปัจจุบันผมกับพี่น้องทั้งห้าคนและแม่ยังอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว และใช้ชีวิตพึ่งพาตนเอง รวมทั้งแบ่งปันศรัทธาให้กับเพื่อนมนุษย์ทุกคน
เส้นทางในหลวงทำให้ครอบครัวผมอิ่มท้องอย่างยั่งยืน เส้นทางพระพุทธเจ้าทำให้ครอบครัวผมอิ่มใจอย่างยั่งยืนเช่นกัน ทั้งสองเส้นทางกลายเป็นเส้นทางสร้างความสมดุลอย่างมหัศจรรย์ และผมก็ไม่เคยปิดบังคำตอบเวลาใครถามชีวิตนี้เคยหิวเคยเศร้าบ้างมั๊ย
มาร่วมแชร์ความคิดแชร์ประสบการณ์เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ สร้างความศรัทธาให้อยู่ทุกหย่อมหญ้าในสังคมไทย...
พระบรมราโชวาทในพิธีเปิดงานชุมนุมลูกเสือแห่งชาติ
ณ ค่ายลูกเสือวชิราวุธ จังหวัดชลบุรี 11 ธันวาคม 2512
ในบ้านเมืองนั้น มีทั้งคนดีและคนไม่ดี ไม่มีใครที่จะทำให้ทุกคนเป็นคนดีได้ทั้งหมด การทำให้บ้านเมืองมีความปกติสุข เรียบร้อยจึงมิใช้การทำให้ทุกคนเป็นคนดี หากแต่อยู่ที่การส่งเสริมความดี ให้คนดีปกครองบ้านเมือง และคุมคนไม่ดี ไม่ให้มีอำนาจไม่ให้ก่อความเดือดร้อนวุ่นวายได้
ขอทรงพระเจริญ
บทเพลงพระราชาผู้ทรงธรรม