สำหรับผม คือจริงๆก่อนหน้านี้ ผมว่าการเมืองนิ่งขึ้นเรื่อยๆแล้วนะ ม๊อบก็แค่ประปราย ม๊อบการเมืองบ้าง ม๊อบชาวบ้านบ้าง ไม่ถึงกับใหญ่โตอะไร เป็นตามปกติของระบอบประชาธิปไตย
รัฐบาลก็บริหารประเทศได้จริงจังมานานแล้ว  ความขัดแย้งก็ค่อยๆจางลงเรื่อยๆ

แต่แล้วอยู่ดีๆ จะด้วยความชล่าใจ หรือมั่นใจในอำนาจในมือไม่รู้ ทำให้รัฐบาลกล้าจะออกพ.ร.บ.นิรโทษกรรมเหมาเข่ง ซึ่งมันเหมือนตบหน้าคนทั้งเสื้อเหลือง เสื้อแดง รวมถึงชาวบ้านทั่วไปที่เค้ารับไม่ได้ กับการที่คนทำผิดแล้วไม่ต้องรับผิด ทั้งโกงชาติ ทั้งฆ่าคน
ทำให้เป็นกระแสจุดติด คนหลากหลายกลุ่มออกมาต่อต้าน  สุดท้ายแกนนำม๊อบก็โหมไฟต่อมาเรื่อย  กลับสู่วังวนเดิมจนได้นี่แหละ!!

ก่อนหน้านี้ผมว่าประเทศไทยเรากำลังพบทางออกแล้วด้วยซ้ำ (สำหรับผมมันคือ พ.ร.บ.ปรองดองของแท้ ที่เรียกว่า "เวลา" นั่งเอง)
แต่ในเมื่อรัฐบาลเลือกที่จะทำแบบนี้ ก็ต้องรับมือกับผลของมันเอง ซึ่งถือเป็นบทเรียนบทใหญ่

หากผ่านไปได้ ผมหวังว่ารัฐบาลจะกลับมาตั้งใจบริหารประเทศ แก้ปัญหาต่างๆโดยเฉพาะปากท้อง ให้ประชาชน  เลิกยุ่งกับการแก้ปัญหาให้คนไม่กี่คนซะทีนะครับ