ซาลามัตดาตัง.......
สวัสดีตอนเย็นเด้อ.......เพื่อนพ้องน้องหลาน.....วันนี้ผมมาช้าไปหน่อย....คือ2จิต2ใจว่าจะมีใครอยู่บ้านบ้างหรือไม่ เพราะวันนี้เป็นวันเสาร์...หลายคนอาจจะออกไปขี่รถเที่ยว....เห็นมีน้องในชมรม noclub อะไรนี่แหละ ชวนผมไปเที่ยวเหมืองปิล็อค บังเอิญผมกำลังติดพันอยู่กับการทำรถเรดเดอร์.......เลยขอบคุณและขอผ่านไปก่อน ให้รถผมเสร็จสมบูรณ์ดี...ก็จะไปเที่ยวกับพวกเราเท่าที่โอกาสจะอำนวย....เอาตามนี้นะครับ
ส่วนวันนี้ ไปรู้จักกับนายเตี้ยงโมโตที่เป็นชื่อล็อคอินเดิมของผมกันบ้าง.....ชื่อนี้เกิดขึ้นเมื่อกว่า20ปีที่ผ่านมาแล้วละ....ตอนนั้นเมืองเขมรกำลังวุ่นวายแบบสุดๆ คือเขาแบ่งกันเป็นเขมร3ฝ่าย.....มีฝ่ายนายเขียว ซอมพอน เจ้ารณฤทธิ์ แล้วก็ฝ่ายนายฮุนแซน(ฮุนเซ็น)....ทางฝ่ายนักธุรกิจคนไทย(ที่จันทบุรี) ก็เตรียมแทงไฮโลว์กัน(ในความหมายนี้ก็คือ มั่นใจว่าฝ่ายไหนชนะการเลือกตั้งก็จะขนเงินไปลงทุนกัน-โดยเฉพาะธุระกิจทำเหมืองพลอยซึ่งพื้นที่ในเขมรทางเมืองไพลิน).....เป็นทางสายแร่ของพลอยไพลินโดยเฉพาะ(ชื่อพลอยไพลินก็เรียกชื่อพลอยจากจังหวัดไพลิน)
ทางฝ่ายประเทศไทย เราก็มีพลอยบางกะจะ(อยู่ที่อ.ท่าใหม่)เป็นสายแร่สำคัญ......และตำบลเขาพลอยแหวน(ชื่อก็บอกอยู่แล้ว)....ช่วงนั้นผมขี่รถ Ducati 350 Desmo จากบางซ่อนไปดูเขาขุดพลอยกันที่ท่าใหม่แทบไม่เว้นอาทิตย์.....เจ้าของสวนยางแถวท่าใหม่ไม่เป็นอันกรีดยาง แต่ให้เช่าที่สำหรับให้คนขุดพลอยไปแสวงหาโชคลาภกันทุกแห่ง.....เขาให้เช่ากันเป็นตารางวา....ตอนนั้นต้นยางแทบจะถูกถอนรากถอนโคน.....มองเข้าไปในสวนยาง มองเห็นแต่คนนั่งขุดพลอยอยู่ใต้รากต้นยาง(คือขุดดินชอนไชไปใต้ต้นยาง-จนรากลอยสูง-และคนเข้าไปนั่งอยู่ใต้รากยางได้)
................................พักไว้ตรงนี้ก่อนนะครับ-เพราะเรื่องมันยาวเหยียด......ต้องทะยอยเล่าวันละพารากร๊าฟ.....ไม่งั้นเดี๋ยวไปไม่ถึงมณฑลคีรี.......
การทำพลอยยุคใหม่นี้เขาทำกันแบบขุดรากถอนโคน คือทำเหมืองฉีด.....สมัยแรกๆนั่นเขาใช้แรงคนขุดกันด้วยจอบและเสียม.....
อยากให้กระทู้มีสาระ(มารู้จักนายเคี้ยงกันหน่อย2)
สวัสดีตอนเย็นเด้อ.......เพื่อนพ้องน้องหลาน.....วันนี้ผมมาช้าไปหน่อย....คือ2จิต2ใจว่าจะมีใครอยู่บ้านบ้างหรือไม่ เพราะวันนี้เป็นวันเสาร์...หลายคนอาจจะออกไปขี่รถเที่ยว....เห็นมีน้องในชมรม noclub อะไรนี่แหละ ชวนผมไปเที่ยวเหมืองปิล็อค บังเอิญผมกำลังติดพันอยู่กับการทำรถเรดเดอร์.......เลยขอบคุณและขอผ่านไปก่อน ให้รถผมเสร็จสมบูรณ์ดี...ก็จะไปเที่ยวกับพวกเราเท่าที่โอกาสจะอำนวย....เอาตามนี้นะครับ
ส่วนวันนี้ ไปรู้จักกับนายเตี้ยงโมโตที่เป็นชื่อล็อคอินเดิมของผมกันบ้าง.....ชื่อนี้เกิดขึ้นเมื่อกว่า20ปีที่ผ่านมาแล้วละ....ตอนนั้นเมืองเขมรกำลังวุ่นวายแบบสุดๆ คือเขาแบ่งกันเป็นเขมร3ฝ่าย.....มีฝ่ายนายเขียว ซอมพอน เจ้ารณฤทธิ์ แล้วก็ฝ่ายนายฮุนแซน(ฮุนเซ็น)....ทางฝ่ายนักธุรกิจคนไทย(ที่จันทบุรี) ก็เตรียมแทงไฮโลว์กัน(ในความหมายนี้ก็คือ มั่นใจว่าฝ่ายไหนชนะการเลือกตั้งก็จะขนเงินไปลงทุนกัน-โดยเฉพาะธุระกิจทำเหมืองพลอยซึ่งพื้นที่ในเขมรทางเมืองไพลิน).....เป็นทางสายแร่ของพลอยไพลินโดยเฉพาะ(ชื่อพลอยไพลินก็เรียกชื่อพลอยจากจังหวัดไพลิน)
ทางฝ่ายประเทศไทย เราก็มีพลอยบางกะจะ(อยู่ที่อ.ท่าใหม่)เป็นสายแร่สำคัญ......และตำบลเขาพลอยแหวน(ชื่อก็บอกอยู่แล้ว)....ช่วงนั้นผมขี่รถ Ducati 350 Desmo จากบางซ่อนไปดูเขาขุดพลอยกันที่ท่าใหม่แทบไม่เว้นอาทิตย์.....เจ้าของสวนยางแถวท่าใหม่ไม่เป็นอันกรีดยาง แต่ให้เช่าที่สำหรับให้คนขุดพลอยไปแสวงหาโชคลาภกันทุกแห่ง.....เขาให้เช่ากันเป็นตารางวา....ตอนนั้นต้นยางแทบจะถูกถอนรากถอนโคน.....มองเข้าไปในสวนยาง มองเห็นแต่คนนั่งขุดพลอยอยู่ใต้รากต้นยาง(คือขุดดินชอนไชไปใต้ต้นยาง-จนรากลอยสูง-และคนเข้าไปนั่งอยู่ใต้รากยางได้)
................................พักไว้ตรงนี้ก่อนนะครับ-เพราะเรื่องมันยาวเหยียด......ต้องทะยอยเล่าวันละพารากร๊าฟ.....ไม่งั้นเดี๋ยวไปไม่ถึงมณฑลคีรี.......
การทำพลอยยุคใหม่นี้เขาทำกันแบบขุดรากถอนโคน คือทำเหมืองฉีด.....สมัยแรกๆนั่นเขาใช้แรงคนขุดกันด้วยจอบและเสียม.....