>> แม้รักตนเองจริง ควรรักไปให้ถึงชีวิตข้างหน้าด้วย <<

กระทู้ข่าว
แบ่งปันค่ะ

....<<ความเชื่อในชีวิตหลังความตาย>>....
ผู้มีความเข้าใจว่า ตายแล้วจะไปเกิดเป็นอะไร สุขทุกข์อย่างไร เราไม่รับรู้ด้วยแล้ว จึงไม่มีความหมาย
นี้เป็นความเข้าใจผิดอย่างยิ่ง เป็นโมหะสำคัญ ก็ที่เราเกิดเป็นนั่นเป็นนี่ในชาตินี้
ทำไมเราจึงรู้สึกสุข รู้สึกทุกข์ ทั้งๆที่เราไม่รู้ว่าเกี่ยวข้องดับชาติก่อนอย่างไร
พุทธศาสนิกชนส่วนใหญ่ เชื่อว่ามีชาติในอดีตและชาติในอนาคต
เชื่อว่าก่อนที่จะมาเกิดในชาตินี้ ได้เคยเกิดในชาติอื่นมาแล้ว
และก็จะต้องเกิดในชาติหน้าต่อไป ไม่รู้อีกกี่ชาติต่อกี่ชาติ ถ้ายังทำกิเลสให้สิ้นไปไม่ได้
อย่าพลอยเป็นไปกับคนเป็นอันมาก ที่มีโมหะหลงเข้าใจผิดอย่างยิ่ง
ว่าจบสิ้นความเป็นคนในชาตินี้แล้ว ก็ไม่รู้เรื่ิองราวเกี่ยวกับชาติอื่นต่อไป
เพราะฉะนั้นความสำคัญจึงอยู่ที่ควรแสวงหาความสุขสมบูรณ์ให้ตนเองให้เต็มที่ในชาตินี้
ผู้ใดมีโมหะหลงผิดเช่นนี้ จะสามารถทำความผิดร้ายได้ทุกอย่างเพื่อประโยชน์ตน
ทรยศคดโกง เบียดเบียนทำร้ายแม้กระทั่งถึงชีวิตเขาก็ทำได้
เป็นการสร้างกรรมที่จะให้ผลแก่ตนเองแน่นอน
คนจะต้องเสวยผล เสวยทุกขเวทนา ทั้งในโลกนี้ และเมื่อละโลกนี้ไปแล้วตามกรรมของตน
ต้องตามพุทธศาสนสุภาษิตว่า "กรรมของตนเอง ย่อมนำไปสู่ทุคติ"

...."แม้รักตนเองจริง ควรรักไปถึงชีวิตข้างหน้าด้วย"....
แม้รักตนจริง ก็ควรรักให้ตลอดไปถึงชีวิตข้างหน้าด้วย ไม่ใช่จะคิดเพียงสั้นๆ รักแต่ชีวิตนี้เท่านั้น
หาความสมบูรณ์พูนสุขในชีวิตนี้ ภายในขอบเขตที่ชอบ ที่ถูกทำนองคลองธรรมเถิด
ผลแห่งกรรมทั้งในชาตินี้และชาติหน้าต่อๆไปที่จะต้องเสวยแน่ จะได้ไม่เป็นผลร้าย
ไม่เป็นผลของบาปกรรม ที่ให้ความทุกข์ มิได้ให้ความสุข

จากพระนิพนธ์ เรื่อง ผู้เป็นที่รักของมนุษย์และเทวดา
โดย สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

พึงระลึกอยู่เสมอว่าชีวิตนี้น้อยนัก สั้นนัก เราผ่านอดีตชาติมานับไม่ถ้วน และจะต้องเวียนว่ายตายเกิดไปอีกนานเท่าไหร่ไม่สามารถรู้ได้
การสร้างบาปกรรมเพื่อแลกกับความสุขฉาบฉวยชั่วครั้งชั่วคราวในชาติปัจจุบันเป็นสิ่งที่ไม่คุ้มมากๆ
หมดชาตินี้ไป แต่กรรมยังอยู่รอให้ผลครบถ้วน

ทุกคนรักตัวเองกันแล้ว อย่าลืมรักให้ตลอดรอดฝั่งด้วยนะคะ ด้วยความปรารถนาดีจากจขกท. ยิ้ม
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่